Tag Archive: wevelgem

Controle Gaston Rebryroute

Vandaag verkende ik nog eens de plaatselijke mountainbikeroute om te kijken of alles er nog perfect bewegwijzerd bij lag. De spierpijn van de laatste dagen deed me echter weinig genieten op de fiets. Gelukkig kwam het zonnetje me wat gezelschap houden om deze tocht tot een goed einde te brengen. Uiteindelijk reed ik de blauwe en de rode lus en kwam ik weinig problemen tegen. In de vorige verkenning had ik al aangegeven dat er af en toe ene pijltje meer mag hangen ter bevestiging. Dit ‘probleem’ werd echter nog niet aangepakt. Voor ons is de route immers makkelijk herkenbaar doordat we de streek goed kennen maar ik kan me wel inbeelden dat een willekeurige passant toch wel eens ferm moet zoeken naar de bewegwijzering. Zo is het op sommige plaatsen onlogisch dat de pijl aan de overkant van de straat terug te vinden is. Kortom: de route is zeker nog voor verbetering vatbaar.

Een kassei zien om 09 uur ‘s morgens.

Je moet soms een keikop zijn, een volharder, om nog eens op je fiets te kunnen zitten. Aangezien vrouwlief drie weekends op rij aan het werk is en een weekend ook gevuld raakt met feestgebeurtenissen, kon ik enkel gaan fietsen op zondagmorgen voor 10u30 min. Ik besloot  deze kans toch te grijpen en zat dan ook om 7u40 al in het zadel richting piste van Roubaix. Met de gekregen gps-track van Wevelgem-Roubaix-Wevelgem trok ik op pad om net voor 09 uur aan te komen aan de piste van Roubaix. Ik kon er de grote kassei bewonderen die er aan de ingang staat. Na een korte pitstop vervolgde ik mijn weg om na iets meer dan 60 km en op tijd terug aan te komen in de Wilgenstraat. Blij dat ik deze sportieve inspanning toch gedaan had!

 

Brugge-Wevelgem

Na de tocht van donderdag over de kasseien van Parijs-Roubaix en het gevecht tegen de wind wou ik ditmaal nog eens de wind in de rug voelen. Met opnieuw een koude noordooster zou deze tocht huiswaarts me minder problemen mogen bezorgen. Via de gekende knooppunten reed ik langs Oostkamp, Hertsberge, Wingene, Koolskamp, Wingene naar Ardooie, Izegem en Lendelede. Uiteindelijk had ik bijna 70 km toen ik aankwam in Wevelgem. Opnieuw een goede training. Met een blij gevoel kan ik terugblikken op deze driedaagse met daarin zo’n 170 km. Volhouden is nu de boodschap.

Hij komt, hij komt!

Vandaag zijn we de Sint en zijn Pieten gaan verwelkomen aan de Leieboorden. We waren niet alleen! De kade stond reeds afgeladen vol. Het mooie weer had er blijkbaar voor gezorgd dat elke papa, mama en kids de weg hadden gevonden naar de Leie. Na wat ongeduldig wachten kwam de boot uiteindelijk rond half drie aangevaren vanuit Kortrijk. Zo’n tiental Pieten zwaaiden uitbundig naar de kinderen en het eerste snoepgoed werd in hun enthousiasme zomaar aan de vissen gevoederd. Gelukkig konden ze nadien genoeg uitdelen aan alle kleine sloebers. Wel waren de Pieten verrassend braaf dit jaar. Geen enkele Piet kwam naar boven geklauterd om de vele kinderen op de brug ook eens van wat lekkernijen te voorzien. Jammer! Maar kom, we zagen dat de Sint veilig aankwam en konden dus met een gerust gemoed weer huiswaarts trekken. Nog ongeveer 16 keer slapen en dan is het weer feestdag!

Een ritje Brugge-Wevelgem (heen)

Vandaag met de koersfiets teruggekeerd vanuit Brugge. Via de knooppunten reed ik terug huiswaarts langsheen Oostkamp, Zwevezele, Ardooie, Izegem, Sint-Eloois Winkel en Moorsele. De website www.fietsnet.be is de ideale routeplanner en toont je bovendien onmiddellijk hoeveel kilometers je voorgeschoteld krijgt.
Ikzelf kwam na een dikke twee en een halfuur terug thuis en had 72 km op de teller. Een mooi trainingstochtje dus om het weekend af te sluiten.

Onze eigen WKW mountainbiketocht.

Het weekend van 12 en 13 september stond volledig in het teken van onze mountainbiketoertocht WKW die we organiseren met het Fuerza MTB Team en mountainbikeclub Osantus. Gedurende de twee dagen mochten we een 940 bikers verwelkomen waarvan er toch ook een groot deel de uitdaging aanging om de 110 km lange tocht naar Kluisbergen te rijden. Op mountainbike.be bleken de commentaren achteraf heel positief zodat we (hoogstwaarschijnlijk) volgend jaar opnieuw van de partij zullen zijn. Nochtans was de “mood” bij de Fuerzanen vooraf niet altijd even schitterend als het over de organisatie van WKW ging. Nu wachten we nog even de evaluatie af en kunnen nadien beslissen of we er volgend jaar een vervolg aan breien.

Saint vélo

Afgelopen woensdag was het dus feestdag in Wevelgem: “Saint vélo”. Dé hoogdag voor elke wibilinga-wielerliefhebber. Dit jaar hielp ik enkel mee aan de aankomst en niet aan de start te Deinze. Toen ik de regen ‘s nachts met bakken uit de hemel hoorde vallen en ‘s morgens de grijze lucht zag, was ik maar al te blij. Diep vanbinnen hoopte ik op opklaringen tegen de middag… . ‘s Morgens trokken we dus naar de gynaecoloog om even een glimpje op te vangen van de kleine spruit in mama’s buik. Ook Marie’tje trok mee naar het ziekenhuis. Het kleine wondertje was gewillig en liet zich mooi fotograferen. We zagen al mooi de handjes, voetjes, de ruggegraat en het hartje kloppen. Alles lijkt dan ook super in orde! We konden dan ook met een gerust hart terug huiswaarts trekken.
Helaas nog steeds geen zon… integendeel terwijl we op wacht stonden om de renners te verwelkomen aan de finish kregen we er nog een stevige regenbui bovenop. Kleddernat trokken we na de overwinning van Edvald Boasson Hagen richting Porseleinhallen waar we uitgenodigd waren op de receptie “nieuwe formule”. Amai, die nieuwe formule mocht er zijn: champagne, oesters, warme en koude hapjes in overvloed. Dank u wel, Vliegend Wiel! Dit was een feestdag in de letterlijke betekenis. Vraag of al die “sjiekdoenerij” wel nodig is, laten we hier even buiten beschouwing. We hebben er alvast van genoten!