Tag Archive: weekend

Eindelijk nog eens Houffalize!

Wat deed het deugd om weer eens in de Ardennen te vertoeven. Wat deed het deugd weer eens in Houffalize te zijn. Wat deed het deugd om te wandelen en te mountainbiken in deze schitterende streek. Wat heb ik dit gemist!

Echt, na meer dan een jaar zonder Ardens avontuur was dit een zeer blij weerzien met de andere kant van ons landje. De rust, de schoonheid, het andere ritme, het buitenleven, … het doet me telkens weer even stilstaan en genieten.
Ook al was het weer niet al te schitterend toch kreeg ik het warm vanbinnen na enkele dagen op de flanken van de heuvels rond Houffalize. Het is ook hier dat we meermaals kwamen kijken naar de wereldbeker mountainbike, dat we verbleven in de Moulin Bock en de eerste echte Ardennen mountainbikeritten maakten met de maten. Houffalize: waar we verbleven in Ol Fosse d’Outh tijdens de uitpijling van de LCMT, de plek waar we deelnamen aan de Houffamarathon of de XC-wedstrijden. De plek waar er Choufkes werden verzet, waar we op daguitstap kwamen om te biken en er zelfs nog eens door de sneeuw fietsten op onze eerste mountainbike. Zotte avonturen maar fabuleuze herinneringen.

Nu zoveel jaren later is het iets rustiger maar wil ik er toch nog steeds het maximale uithalen. ‘s Ochtends de mountainbike op om te genieten van de prachtige tracks en in de namiddag de wandelschoenen aanbinden om de streek te verkennen met het gezin.
We kozen dit keer ook voor een wandeling in Buret, een deelgemeente van Houffalize. Clara gaf me ooit eens het boek ‘Wandelen in de Ardennen’ waarin heel wat tochten uitgestippeld staan. Deze 8 km lange wandeling bracht ons eens op andere paden en in een andere streek van Houffalize, flirtend met de landsgrens. Mooi!

Na drie intensieve dagen in de Ardennen mocht de balans er best zijn: 105 km mountainbike en 2625 hoogtemeters + 28 kilometer gewandeld en 521 hoogtemeters. Chapeau ook aan de kinderen die deze wandelingen allemaal vlotjes verteerden.

Dit was echt een blij weerzien en we kijken al uit naar het verblijf tijdens de grote vakantie. Nog wat warmer weer en het kan helemaal niet meer stuk in deze mooie omgeving.

Ook Clara trekt er op uit.

Na Mats en Marie was het nu de beurt aan Clara om op weekend te trekken met de KSA. Superenthousiast ging ze met haar vriendinnen richting Watou. Amai, wat een stoere meid is dat zeg! Op het einde van het weekend bleef ze even vrolijk maar waren de batterijen toch wel wat plattekes… maar ze had zich rot geamuseerd!

Verlengd weekendje in Trois-Ponts.

Eindelijk nog eens een weekendje weg met het gezin! De Ardennen brengen altijd wel de nodige rust en leuke momenten. We vertrokken op woensdagnamiddag maar de drukte van de wegen zorgde ervoor dat we pas tegen 19.30 uur aankwamen aan ons vakantiehuisje in Trois-Ponts. Gelegen aan de rand van een bos, boven op een heuvel in een klein gehuchtje. Prachtig! Helaas waren de winkels reeds gesloten dus gingen we als start van deze vakantie maar een frietje prikken in Trois-Ponts.
De dag nadien snel enkele inkopen gedaan, de omgeving verkend met een wandelingetje en een kijkje gaan nemen op de skipiste van Val de Wanne. Daar kon je allerlei activiteiten doen en de uitweg proberen te zoeken uit het grote doolhof. Een leuke bezigheid voor de kinderen! Het weer was die dag net iets minder maar toch lieten we het niet aan ons hart komen…
Op vrijdag trokken we de hoogte in naar de uitkijktoren van Trois-Ponts. De wandeling terug bracht ons langs het water en door het bos. Een stevige training voor de wandeling van de dag nadien … richting Ninglinspo.
Deze wandeltocht staat gecatalogeerd als één van de mooiste tochten in de Ardennen. En ja hoor, het was echt super om over de brugjes te wandelen, door het water te stappen of langs enkele rotsen te klauteren op het water te blijven volgen. Op die manier wandelen maakt het voor de kinderen avontuurlijk en spannend! Ze genoten dan ook met volle teugen (ook al was het al behoorlijk warm). ‘s Avonds lieten we de kolen nog even smeulen voor een lekkere barbecue. Zo maak je zo’n weekendje tot een echt rustmoment… . En ja hoor! Ook de fiets mocht mee en deed tweemaal een klein tochtje doorheen de streek. Aangezien de Orbea Oiz nog bij de fietsenmaker was voor de vering mocht de aloude Orbea nog eens zijn truken tonen op de Ardense grond. Het lukte maar een vering achteraan was soms wel eens welkom geweest.

 

Weekendje Waimes

Het verlengde weekend van Hemelvaart is traditioneel het weekend van Les Cimes de Waimes. Of beter: is OPNIEUW het weekend van deze Ardennenmarathon. Na een afwezigheid op de kalender was het dit jaar opnieuw verzamelen geblazen in de Oostkantons. En wat een geluk! Dit jaar breien we er meteen een verlengd weekendje Ardennen aan. Op donderdag het mountainbikeavontuur en de rest van het weekend familieplezier. De weergoden waren alvast zeer gunstig want het werd een topweekend. Het avontuur van de mountainbikerit vind je hieronder. Op vrijdag gingen we alle samen fietsen op de Ravelroutes die de Oostkantons doorkruisen. Echt zalig! Autovrije fietspaden die zo goed als vlak zijn en je naar alle uithoeken brengen. We besloten naar Bütgenbach te fietsen om er te picknicken aan het meer. Het werd een supergezellige tocht met enkele leuke stopplaatsen. Onze kleine coureurs deden het supergoed en legden maar even meer dan 27 kilometer af. Chapeau!
Zaterdag bonden we dan de wandelschoenen aan om op zoek te gaan naar de waterval van Bayehon. In de vallei van de Warche trokken we gepakt en geakt over de rotsen, door het water en tussen de bossen. Met een temperatuur van bijna 30° graden was dit niet evident. We waren dan ook superblij dat we in het afgelegen Longfaye toch een herberg vonden om even bij te tanken. Met behulp van de gps keerden we terug doorheen het bos om uiteindelijk zo’n 10 kilometer later terug aan de startplaats te belanden. Oef!
Zondag sprong ikzelf nog even de fiets op vooraleer het onweer de Ardennen zou bereiken. Op de paden van de ‘cimes de Waimes’ genoot ik nog even na van een schitterend verlengd weekend. Dit gaf echt een vakantiegevoel!
Waimes 2017

Sneeuwpret!

Als er sneeuw ligt in België (nou ja, in het oosten van het land) dan moet je daarvan genieten.  Met die gedachte trokken we zaterdagmorgen richting Oostkantons om er een kort weekendje door te brengen. Op vrijdagavond nog snel een onderkomen gezocht via Booking.com en uiteindelijk uitgekomen op een leuk plekje in Chévemont op de grens tussen België, Nederland en Duitsland.
De rit richting sneeuw verliep super want alle wegen waren immers een weekje sneeuwvrij. Bovendien was de zon van de partij wat het allemaal nog wat aangenamer maakte. Iets na de middag kwamen we aan op Mont Rigi. Hier was het wel drummen geblazen om een parkeerplekje te vinden. De meesten kwamen om te langlaufen zodat we -eenmaal klaar om de sneeuw te trotseren – weinig last hadden van de drukte. Met de slee trokken we de Hoge Venen in om te glijden, stappen en gooien in en met het wonderlijke witte poeder. Op sommige plaatsen lag er echt wel een dikke laag en zakte je tot over de knieën in de sneeuw!
Na een wandeling en het maken van een sneeuwman trokken we richting overnachtingsplaats. Ons stekje lag helemaal op de boerebuiten maar nog steeds omringd van sneeuw.
Dit zorgde ervoor dat we op zondagmorgen opnieuw konden genieten van sneeuwpret. Met de deskundige hulp van de eigenares trokken we de weilanden in om er van de helling te glijden. Wat een plezier! Het gaf een echt vakantiegevoel. Helaas wachtte ons nog een lange terugrit richting sneeuwvrij westen. Maar één ding is zeker: we kunnen terugblikken op een zalig sneeuwmoment met de kinderen.

Sneeuw 2017

Weekendje Schore

Het begin van de herfstvakantie stond in het teken van een weekendje Schore. In de IJzerweelde nabij de IJzer (ja hoe kan het ook anders) verbleven we gedurende drie dagen met de familie op uitnodiging van oma Tine. Wat oma zelf niet wist was dat er haar een leuke verrassing wachtte op zaterdagavond…

De verblijfplaats was prachtig gelegen aan de oever van de IJzer. De hoeve beschikt over twee uitgebreide speelzalen met een poolbiljart, tapbiljart, pingpongtafel, voetbaltafel, dartsspel, een grote zandbak met glijbaan, schommel en ringen. Maar als klap op de vuurpijl waren er ook verschillende billenkarren. Jaja, de gekende go-carts van aan zee stonden hier rijklaar in de stal. En of er mee gereden werd!

Zaterdag maakten we een mini wandeling in de omgeving en verkenden we letterlijk de IJzervlakte. Doorheen de velden en over de beken werd er gestapt. Een grappige foto in het midden van de weide en bloemetjeskransen maken hoorden er ook bij. Mats zag zelfs ‘eenden in koeienkleuren’!
In de namiddag werd alles in gereedheid gebracht voor een verrassingsfeestje. En dit bleef het ook want oma trok intussen naar de zee met de kleinkinderen en nonkel Lieven als privéchauffeur. Tegen de klok van 17 uur kwamen de eerste genodigden opdagen en viel oma van de ene verrassing in de andere. Met zo’n 25-tal invitées was het een meer dan geslaagd feest. Daar hoorde – traditiegetrouw – ook een lied bij. Op de tonen van ‘Howling at the moon’ zongen we ‘Groot feest voor oma’. Een videofilmpje van 70 jaar in 7 minuten volgde en deed heel wat mensen eens lachen of mijmeren in het verleden. Er werd nog flink wat gebabbeld en genoten. Alles mocht ook iets langer duren want we moesten toch de klok een uurtje stilleggen.

Zondag was er de go-cartrace georganiseerd door Jonas. In een super spannende strijd trokken Mats en Lieven uiteindelijk aan het langste eind (of beter gezegd: de kortste tijd). Dat er serieus diep werd gegaan in de wedstrijd was duidelijk! Zo diep zelfs dat de platte rust iets te lang duurde waardoor het bezoekje aan de IJzertoren eentje van op afstand werd.

Maandag trokken we nog even naar Nieuwpoort om er een lentegevoel op te snuiven. Zelfs geen zeebries te bespeuren! Alleen maar blauwe lucht, zon, een zacht kabbelende zee en véél volk. Na lang zoeken vonden we uiteindelijk toch een restaurantje waar we samen konden terugblikken op een meer dan geslaagd weekend. Een weekend met mooi weer, een mooie locatie, mooie momenten en skwoon volk.

Schore 2016

Weekendje Sint-Idesbald

weekend_dermul2016Dit weekend trokken we er op uit met de familie Dermul. Met zijn allen logeerden we in het prachtige duinpaviljoen in Sint-Idesbald. Echt een superverblijf met een prachtige tuin, mooie kamers en een goed uitgeruste keuken. Enkel jammer dat het net iets te ver is om te voet naar de zee of de duinen te trekken. Maar dat lieten we niet aan ons hart komen. Zeker een plekje om nog eens terug te keren.

Op zondag keerde ik terug met de fiets huiswaarts. In Geluveld stond de taxi me op te wachten. Niet dat het niet zou lukken om huiswaarts te fietsen maar blijkbaar was de drang van de kroost naar de papa net iets te groot. Misschien omdat het vaderdag was?

Een weekendje Ardennen

weekend_BaclainDit weekend moest in het teken staan van de Roc d’Ardenne maar door een maandje ziekenboeg werd het een gezellig familieweekendje met leuke wandelingen, genieten en … een enkel fietstochtje om de nieuwe bike eens te testen op de Ardense flanken. Ditmaal zaten we in een huisje in Baclain, een klein gehuchtje in de buurt van Montleban op zo’n 8 km van Houffalize. De omgeving was ideaal om te wandelen en de tuin bij het huis zorgde voor plezier bij de kinderen. Het was trouwens een echte dierentuin! Er zaten een paard, pony’s, een ezel, konijnen, schapen, eenden, kippen en een hond! Een ware beestenboel rondom ons!
Ook de kinderen genoten er van en vonden het super om op stap te gaan. We maakten de kabouterwandeling in Baclain, verkenden de flanken rond de Moulin de Bistain en -samen met Mats en Marie- deed ik nog een zondagswandeling in het bos waarbij we een dam bouwden en de beek volgden. Avontuur genoeg dus!

Weekendje Brussel

BrusselHet voorbije weekend trokken we er even op uit zonder kids. Bestemming was Brussel: niet ver en toch de moeite te ontdekken! Al enkele malen kom ik hier op stadsklas en heb ik het gevoel dat onze hoofdstad wel heel wat te bieden heeft. Bovendien kan je er vlot heen met het openbaar vervoer. Op vrijdagnamiddag bracht de trein ons naar onze hoofdstad. Marie had het wat moeilijk met het afscheid maar opa en oma zouden de komende twee dagen hun beste beentje voorzetten om er ook voor de kids een leuk weekend van te maken. De eerste avond trokken we op verkenning naar de Grote Markt en Manneken Pis. Plots stond er heel veel volk nieuwsgierig te wachten aan het sjieke hotel Amigo. Bruce Springsteen verbleef daar immers voor zijn optreden in Werchter en vele hoopten een glimp op te vangen van ‘the boss’. Een etentje in Rue des Bouchers leerde ons dat je er dik bent opgelegd en dat het eten verre van voortreffelijk is. Een blik op de website van tripadvisor moest ons nadien jammerlijk gelijk geven. Hadden we maar op voorhand even rond geneusd…
Zaterdag bezochten we eerst de St.-Michielskathedraal, het Koninklijk Paleis, het Warandepark en het Parlement om daarna met de metro naar de Heysel af te zakken. In Bruparck voelden we ons supergroot bij het bezoek van mini-Europa en konden we smullen van een lekkere maaltijd in één van de restaurantjes. Wat een verschil met gisteravond! We trokken ook nog naar de hoogste bol van het Atomium om daarna wat na te genieten op het Brosella-folkfestival in het park aan de voet van het Atomium. ‘s Avonds gingen we nog de sfeer opsnuiven en iets smullen in de buurt van de beurs. Deze wijk was een aangename kennismaking!
Zondagvoormiddag bracht de publieke lift van aan het Poelaertplein ons naar de Marollenwijk. We kuierden rond op het Vossenplein en zagen dat je echt wel alles kan kopen en verkopen op zo’n ‘marché aux puces’. Met een wandeling terug naar de Grote Markt sloten we nadien ons geslaagd weekendje Brussel af. Het deed deugd even kindervrij te genieten maar het was even fijn om nadien drie gelukkige deugnieten te zien zitten op het bankje aan het station wachtend op de terugkomst van mama en papa. O wat waren ze blij ons terug te zien (en wij hen ook)!