Tag Archive: houffalize

Vakantie in de Ardennen

Even leek het of de zomervakantie in het water ging vallen. Ja, je mag dit zowel letterlijk als figuurlijk interpreteren. Figuurlijk omdat we zo’n twee weken geleden bericht kregen van de eigenaar dat er een dubbele boeking was. Gevolg: hij zou voor ons een ander huisje zoeken en vastleggen. Uiteindelijk konden we onze Ardennenvakantie doorbrengen in ‘le petit levron’, een mooi huisje op een boogscheut van de oorspronkelijke locatie.
Dat onze zomervakantie letterlijk in het water zou vallen is dan weer te wijten aan deze ‘kwakkelzomer’ die een dieptepunt bereikte rond 14 juli. Toen viel er massa’s regen die ervoor zorgde dat vele Ardense beken en rivieren uit hun oevers traden en het water metershoog stond in bepaalde steden.
Onze verblijfplaats was gelukkig hoog gelegen en ondervond hier geen last van. Toch merkten we langs de Ourthe heel wat meegesleurd vuil op en zag je dat het water er meer dan een meter hoger had gestaan. Indrukwekkend!

Toch waren we blij en opgelucht dat we tien dagen mochten doorbrengen in Petite Mormont, een klein gehuchtje op een boogscheut van Wibrin en Achouffe, zo’n 10 km van Houffalize.
Dat onze kwakkelzomer bleef aanhouden deerde niet echt want om te trappen of te stappen was de temperatuur ideaal en heuse regendagen bleven gelukkig uit. Al was er misschien wel eentje maar toen hadden we juist een bezoekje gepland aan het Euro Space center in Transinne.

Verblijven in de Ardennen is telkens weer genieten van de mooie vergezichten, de rust en de deugddoende wandelingen en fietstochten. Deze streek drukt telkens even de ‘pauzeknop’ in van het drukke dagelijkse leven en doet me weer stilstaan en intens genieten van elk moment.
Met zo’n 45 wandelkilometers in bossen en weilanden en bijna 125 mountainbikekilometers was het een meer dan geslaagde vakantietijd. Dubbel zo leuk maakte dat ook Marie en Mats mee de mountainbike op sprongen om me te vergezellen tijdens een tochtje.

Verder wil ik zeker ook nog het bezoekje aan het War Museum in Bastogne vermelden. Deze uitstap was echt wel de moeite waard en dompelt je onder in het leven tijdens het Ardennenoffensief (december 1944). Bovendien krijg je op een schitterende manier de volledige geschiedenis verteld van Wereldoorlog I en Wereldoorlog II op een interactieve manier. Prachtig gedaan en door 4 personages voorop te stellen wordt het hele gebeuren heel levensecht, begrijpelijk en tastbaar. Mooi.

Onze tiendaagse in eigen land was meer dan de moeite waard en liet ons opnieuw plekjes ontdekken waar we nog niet eerder kwamen: de schitterende wandeling naar Le Hérou of Cheslé, de feeënwandeling in Achouffe. Sublieme plekjes in een fantastisch decor. Blij dat we nog eens mogen terugkomen in de Paasvakantie.

Eindelijk nog eens Houffalize!

Wat deed het deugd om weer eens in de Ardennen te vertoeven. Wat deed het deugd weer eens in Houffalize te zijn. Wat deed het deugd om te wandelen en te mountainbiken in deze schitterende streek. Wat heb ik dit gemist!

Echt, na meer dan een jaar zonder Ardens avontuur was dit een zeer blij weerzien met de andere kant van ons landje. De rust, de schoonheid, het andere ritme, het buitenleven, … het doet me telkens weer even stilstaan en genieten.
Ook al was het weer niet al te schitterend toch kreeg ik het warm vanbinnen na enkele dagen op de flanken van de heuvels rond Houffalize. Het is ook hier dat we meermaals kwamen kijken naar de wereldbeker mountainbike, dat we verbleven in de Moulin Bock en de eerste echte Ardennen mountainbikeritten maakten met de maten. Houffalize: waar we verbleven in Ol Fosse d’Outh tijdens de uitpijling van de LCMT, de plek waar we deelnamen aan de Houffamarathon of de XC-wedstrijden. De plek waar er Choufkes werden verzet, waar we op daguitstap kwamen om te biken en er zelfs nog eens door de sneeuw fietsten op onze eerste mountainbike. Zotte avonturen maar fabuleuze herinneringen.

Nu zoveel jaren later is het iets rustiger maar wil ik er toch nog steeds het maximale uithalen. ‘s Ochtends de mountainbike op om te genieten van de prachtige tracks en in de namiddag de wandelschoenen aanbinden om de streek te verkennen met het gezin.
We kozen dit keer ook voor een wandeling in Buret, een deelgemeente van Houffalize. Clara gaf me ooit eens het boek ‘Wandelen in de Ardennen’ waarin heel wat tochten uitgestippeld staan. Deze 8 km lange wandeling bracht ons eens op andere paden en in een andere streek van Houffalize, flirtend met de landsgrens. Mooi!

Na drie intensieve dagen in de Ardennen mocht de balans er best zijn: 105 km mountainbike en 2625 hoogtemeters + 28 kilometer gewandeld en 521 hoogtemeters. Chapeau ook aan de kinderen die deze wandelingen allemaal vlotjes verteerden.

Dit was echt een blij weerzien en we kijken al uit naar het verblijf tijdens de grote vakantie. Nog wat warmer weer en het kan helemaal niet meer stuk in deze mooie omgeving.

Weekje Ardennen.

ardennen2015Na een weekje Bretagne volgde nog een weekje Ardennen. We trokken naar ons geliefde huisje in Compogne. De kinderen kennen er het huis, de tuin en de omgeving en genieten er telkens weer opnieuw van de dieren die grazen in de weide achter de tuin. Ook dit jaar was dit niet anders. Geen herten meer maar wel veel schapen. De lieve man van het gezelschap werd al vlug gedoopt tot Bertrand en één van de meisjesschapen kreeg de naam Elisabet. Wat een naamkeuze zeg!
Tijdens deze week in Compogne trokken we ook op uitstap en wilden we eens enkele nieuwe zaken doen in de regio. Het blotevoetenpad in Montleban was daar ééntje van. Wow, dit is een echte aanrader. Op een drie kilometerslang parcours wandel je tussen de koeien, in het riviertje, over keien, boomstammen, zand, rotsen, gras en nog vele andere zaken. Je voeten worden echt geprikkeld. De kinderen vonden het reuze en zelfs Clara nam op het parcours steeds de moeilijkste weg. Na de tocht kan je dan je voetjes wassen aan de regenpomp en nog nagenieten op het terras. Zeker de moeite waard!
We gingen tijdens één van de warmere dagen ook een duikje nemen in de Ourthe. Door de lage stand van het water was dit plezier voor iedereen. Mats kon zonder problemen de Ourthe oversteken en plonste er op los in het water!
Ook een wandeling doorheen het bos en een bezoekje aan Houffalize stonden op het menu. En ja, papa klom ook op de mountainbike om te genieten van de mooie omgeving.

Reisje naar de Ardennen.

Compogne. Wat Compiègne is voor Parijs-Roubaix is dit stadje geworden voor ons: de uitvalsbasis van Ardens plezier. Reeds voor de vijfde keer nemen we er onze intrek in het huisje van Mevrouw Wenkin, een aardige dame die in Houffalize woont en dit huis met plezier ter beschikking stelt aan vakantiegangers. Als verwelkoming krijgen we er ditmaal zelfs twee flessen zelfgemaakt appelsap bovenop. Gemaakt met de appelen uit de tuin!
De kinderen zijn reeds verzot op de tuin met de piratenboot. Bovendien zorgen de herten ook nog eens voor extra animo.
Het werd dan ook een schitterend weekje vakantie. We konden voor het eerst enkele echte Ardennenwandelingen maken, hadden de weergoden mee, genoten van enkele leuke uitstapjes, konden de fiets op en kregen aangenaam bezoek over de vloer.
Zo kwamen de grootouders even langs en kwamen ook nonkel Lieven, tante Ilse, Jonas, Marlies en Jolien even meewandelen door de Ardense bossen.
Het deed dan ook pijn om na een weekje deze vredige rust te moeten verlaten en opnieuw terug te keren naar het vlakke, bebouwde Vlaamse land. Maar zoals ze in Senegal zo mooi kunnen zeggen: “Il faut partir pour mieux revenir”. Tot ziens, Compogne!

Compogne2014

Roc d’Ardenne

RocdArdenneZondag stond de eerste echte mountainbikeafspraak op het programma: de allereerste editie van Roc d’Ardenne. Over iets meer dan 80 km moesten er 2200 hoogtemeters overwonnen worden rondom Houffalize.
Aangezien ik een andere startbox had dan de andere Fuerzanen hees ik me na het startschot alleen de steile bult van de St. Roch op.
Vertrokken voor de eerste marathon van 2014! Tot aan de eerste bevoorrading was alles heel gekend terrein en was het bij momenten druk op het traject. Bij de eerste passage over de Ourthe moesten we zelfs een tiental minuten aanschuiven. Jammer! Hier zou zeker aan gewerkt moeten worden naar de toekomst toe. Na de klim richting Engreux ging het richting Bertogne en kregen we de ene steile klim na de andere voorgeschoteld. Het traject liet ons ook genieten van adembenemende vergezichten en mooie tracks. Het feit dat alles er perfect berijdbaar bij lag maakte het nog plezanter! Na zo’n 45 km kwamen we aan de derde bevoorrading die dicht bij ons huisje lag in Compogne. Hier stonden de kinderen en Joke te supporteren. Een pitstop inlassen om nog wat energie op te doen was dus aangewezen. Het vervolg van het traject had ik afgelopen donderdag gereden zodat ik heel goed kon inschatten wat er nog komen moest. Wel handig bij zo’n tocht! Zo wist ik dat het nu toch wel een stuk makkelijker was tot aan de laatste 15 km. Uiteindelijk moesten we op zo’n kleine 10 km van het einde nog eens ferm lang aanschuiven tussen de deelnemers van de andere afstanden om het water te dwarsen. Opnieuw een jammerlijke fout van de organisatie! Maar kom, het mooie weer, het schitterende parcours en het genieten van begin tot eind maakten deze eerste marathon van 2014 toch wel speciaal. Na iets meer dan 5 uur op de fiets reed ik over de aankomstlijn onder luid gejuich van de kroost. Dankjewel, kleine supporters!

 

Enkele dagen Ardennen.

Joepie, verlengd weekend! We trekken richting Ardennen naar Compogne, een klein dorpje op zo’n 9 km van Houffalize. Voor de derde keer nemen we er onze intrek in een schitterend huis met grote tuin.
Het scheelde echter geen haar of dit gezellig verlengd weekendje kon niet doorgaan. Op weg naar de Ardennen kwamen we immers in de traditionele Waalse wegenwerken terecht met file tot gevolg. Bij het remmen voor een zoveelste file keek ik in de achteruitkijkspiegel en zag ik de aankomende wagen van het naastliggende rijvak bliksemsnel naderen met een enorme rookwolk erachter. Luttele seconden later knalde die bestuurder tegen de wagen die naast ons stond aan te schuiven. Boem! Nog andere wagens vlogen als dominoblokjes tegen elkaar. Als bij wonder gebeurde dit alles op minder dan een meter van ons en bleven we gespaard. (Mercikes lieve Heer. Een schietgebedje is hier op zijn plaats.)
Uiteindelijk bereikten we toch ons huisje en konden we genieten van de Ardense rust, mooi weer en ook een super Roc d’Ardenne.
Ook de kinderen genoten opnieuw van de piratenboot in de tuin, de herten, het plaatselijke speelpleintje en de mini-Ardennenwandeling.

Op de Tacx

Wegens de miezerige regen koos ik er vanmorgen voor om nog eens de Tacx op te springen. Een Ardennenritje leek me het ideale menu om de dag te starten. Voor de tweede keer reed ik dan ook het traject van Luik-Bastenaken-Luik. Op die manier is fietsen op de rollen echt wel plezanter. Na een dik uurtje bereikte ik de finish zonder ook maar één spatje regen of modder op de kledij maar wel met véél zweet!

19.01.14 - Tacx

Worldcup Houffalize

Opnieuw feest in de Belgische mountainbikehoofdstad! De wereldbeker is terug. Samen met de kids gingen we dan ook de sterren gaan aanmoedigen op de flanken van de Sertomont. Helaas zorgde de ijzige wind ervoor dat Marie en Mats heel wat last hadden van de kou.
De wedstrijd zelf bleef lang spannend zodat de beslissing pas viel in de laatste ronde. Het was opnieuw Julien Absalon die aan het langste einde trok in Houffalize. Sven Nys reed een verdienstelijke wedstrijd en werd knap 33ste.

De uitbaatster van ons weekendhuisje wist ons bovendien te vertellen dat Houffalize kandidaat is voor het wereldkampioenschap mountainbike in 2013 of 2014. We kijken er al naar uit!

‘k Moet zeggen dat het altijd deugd doet om weer eens rond te dwalen in Houffalize … en zeker tijdens de wereldbeker! Alvast tot ziens!

 

Mountainbiketocht rond Houffalize (deel 2).

Opnieuw reden we richting Achouffe om nadien verder te trekken richting Engreux. Via de rode route  (nummer 3) ging het dan richting voetbalstadion van Houffalize. Hier pikten we in op het parcours van de open race om nadien via de helling van Sertomont terug naar het huisje te biken in ‘Fin de ville’.