Tag Archive: Fietsen

Vakantie!

Vandaag is het de eerste dag van de Paasvakantie. Hiep, hiep hoera! Dit betekent een beetje meer tijd voor het gezinnetje, om de fiets op te springen en uitgestelde zaken eindelijk eens uit te voeren.
Vanmorgen maakten we met kleine Marie al een mooi knutselwerkje voor de 90ste verjaardag van meme Agnes. Lekker kliederen met verf op handjes en voetjes. Plezant!
Deze namiddag trekken we er nog even met de fiets op uit. Intussen toch al een viertal ritjes in de benen. Niet om over naar huis te schrijven natuurlijk maar het gevoel begint toch al wat te komen. Gelukkig!

Eindelijk is de lente in aantocht!

Het is weeral een tijdje geleden dat er een berichtje werd gepost. De afgelopen weken waren dan ook redelijk hectisch.  Zowel op school als thuis was er weinig ademruimte. Zo werd Marie’tje bevrijd van haar etterende oogjes door een dagje in het ziekenhuis te verblijven. Helaas was dit de aanzet tot een tweetal minder gezonde weken. Eerst was onze lieve meid wat buikgrieperig en daarna kreeg ze nog eens een deftige verkoudheid met hoestbuien er bovenop. Sinds dit weekend is Marie’tje gelukkig weer aan de beterhand. Niks te vroeg!

Met al deze bijkomende beslommeringen en de drukke schooldagen met nogal wat avondvergaderingen geraakt de fietsconditie maar niet van de grond. Vanmorgen toch weer de fiets opgekropen voor het derde tochtje van dit jaar! Het werd de toerrit van WTC Leiedal die ons van Wevelgem naar Kemmel bracht. Schoon tochtje die me toch weer iets meer dan 80 km op de teller bijbracht. Met de zonnige dagen in het vooruitzicht wil ik alleszins verder de bike op zodat de achterstand toch niet al te groot wordt, want voor je het weet staan de marathons weer voor de deur en wie dan over een slechte conditie beschikt kan maar beter thuisblijven.  Je merkt het de lente en de vakantie komen niks te vroeg om daar iets aan te veranderen.

Eindelijk de fiets op!

Vandaag lukte het eindelijk om eens de fiets op te springen. Na meer dan drie maanden wist mijn fiets waarschijnlijk niet wat hem overkwam. Toegegeven… de benen hadden waarschijnlijk hetzelfde idee. Na een tochtje van ongeveer twee uur was het duidelijk dat er nog veel werk aan de winkel is. Gelukkig zijn er eerste echte mountainbikemarathons maar in mei. We hebben dus nog even om de motor weer op toerental te krijgen.

Zewieties Bike Event

Zewieties Bike Event – Waregem

– 24 april 2004 – (chrono 105 km)

Voor de meesten was dit een zondag zoals er ongeveer 50 zijn in een jaar. Voor mezelf wist ik dat dit een dagje met hard labeur ging worden. De dag voordien was er immers schoolfeest geweest en bij het opstaan had ik al de indruk dat ik reeds 100 km had gereden. De voorbije week was allesbehalve de perfecte aanloop naar deze eerste chronorit geweest. Een combinatie van weinig slaap en geen fietstraining is niet echt aan te raden… Maar kom, een Fuerziaan is een Fuerziaan en die slaat de wekker niet uit als die om 7.15 uur roept.

Anderhalf uur later sta ik reeds tussen de grote Fuerza-groep aan de hippodroom te Waregem. We vertrekken gezapig maar al vlug wordt de beuk erin gegooid. Twee korte klimmetjes na elkaar zorgen er voor dat we met een 4-tal Fuerzianen licht afgescheiden de eerste bevoorrading halen. Er wordt gewacht en kort nadien vindt Frederik het al welletjes en muist hij er vanonder. Die is echt wel sterk bezig! Hij zal de volgende 80 km voorop blijven rijden! Steven schuift mee maar zal later door pech de wedstrijd moeten staken. Ikzelf rijd met het Fuerza-peloton de eerste lus om nadien bij de twee zelfde klimmetjes even voorop te rijden met een “vriend van de dag”: biker in Kona outfit. Bert Barbier duwt even later ook eens het gaspedaal in en komt ons vervoegen. Samen rijden we naar de volgende stop waar er opnieuw een reünie plaatsvindt. In grote getale vatten we de Kluisstreek aan en daar beginnen sommigen de kilometers al te voelen. Bij mezelf gaat het voorlopig nog redelijk al voel ik me wel niet super. Mijn maag draait als een tol en ik overleef vooral op mijn drinkfles..

De klimmetjes rondom Kluis doen ons groepje uiteen spatten. Ik besluit om niet langer te wachten aan de bevoorrading en door te rijden. Een slechte keuze zal blijken… Voorbij Kwaremont dorp mis ik een pijltje en beland ik op het verkeerde spoor. Een ommetje langs de Paterberg doet me inzien dat ik beter terugkeer naar Kwaremont en de juiste weg zoek. Op mijn terugweg merk ik plots de juiste pijltjes op en verschijnen Joke en Wendy aan de horizon. Tijd voor een break en ik wacht op de rest van de Fuerzianen. Alleen is maar alleen en er wachten nog een slordige 30 km. Bovendien is het stuk langs de Schelde niet echt mijn ding. In het groepje probeer ik wat op mijn positieven te komen want het gebrek aan voedsel begint parten te spelen. Wanneer we iets later weer op het gekende terrein van de eerste lus komen, vind ik mijn tweede adem. David Decoene rijdt nog altijd op zijn eerste adem en doet ons echt wel pijn. Chocoladekoeken van den Auchan blijken het wondermiddel te zijn. Jawadde! We duwen nog stevig door en komen uiteindelijk na 4u32 min fietsen aan op de hippodroom. Door het wachten onderweg bleek de chronotijd net geen 5 uur te zijn.

Iedere Fuerziaan is blij dat zijn eerste marathon van het jaar er op zit. Ikzelf heb mezelf deze morgen moeten aanmoedigen om te starten. Achteraf is de tijd (alles in rekening brengende) misschien niet zo slecht al had ik er wel wat meer van verwacht.

Tja, het schoolfeest was een succes en dat is toch ook iets hé!