Tag Archive: Fietsen

Er even tussenuit in Limburg

Terwijl de kinderen op kamp vertoeven (ook in Limburg trouwens) trekken Joke en ikzelf naar Bree om er vier dagen te genieten van de rust en het natuurschoon. De B&B ‘t Welthof is onze uitvalsbasis en ligt op een boogscheut van het centrum van Bree. We beschikken er over een klein appartementje met een kitchenette en mogen ‘s morgens gezellig aanschuiven voor het lekkere ontbijt.
Op zaterdag fietsen we nog even naar het centrum van Bree om een hapje te eten en een wandelingetje te maken. Bree is niet zo groot maar straalt wel heel wat gezelligheid uit.
Zondagochtend springen we de fiets op voor de route: ‘Bree, de parel der Kempen’. Deze tocht over schitterende fietspaden brengt ons langs Meeuwen-Gruitrode, Dilsen-Stokkem (op een boogscheut van Mats’ kampplaats) en Tongerlo. Eindigen doen we in het centrum van Bree in ijssalon De Potter. Wat hebben ze hier heerlijk ijs! Een mooie beloning voor onszelf na ons tochtje van zo’n 60 km doorheen Limburg.
Maandag mogen de wandelschoenen aangetrokken worden om de zandvlakte van Oudsbergen te verkennen. De Oudsberg is de hoogste en grootste open stuifduin van Vlaanderen en is vanzelfsprekend ook een fantastisch wandelgebied. Start- en eindplaats is aan de camping Zavelbos. Hier kan je ook lekker eten of genieten van een drankje. Mooi meegenomen! Zeker na een stevige tocht van zo’n 15 km.
Onze laatste dag in Limburg willen we al fietsend door de bossen doorbrengen. De trekpleister van Limburg ligt in de buurt van Hechtel en daarom besluiten we al wat huiswaarts te rijden met de wagen om de fietsroute te starten vanuit Hechtel. Na zo’n 10 km komen we al aan de speciaal aangelegde piste doorheen de boomkruinen. Mooi, spectatculair maar jammer dat het niet nog eens 5 meter hoger was want dan kon je genieten van een immens vergezicht over de boomtoppen. Onze tocht leidt ons verder naar een indrukwekkende Duitse begraafplaats in Kattenbos, nabij Lommel. Hier wordt je even stil van als je weet dat er hier meer dan 38000 soldaten begraven liggen die gesneuveld zijn in de Tweede Wereldoorlog.
Na bijna 40 km op de fiets komen we terug aan in Hechtel en zit onze vierdaagse in de Limburgse Kempen er op. Limburg: het blijft je steeds verrassen met de rust, de prachtige fietspaden en schitterende wandelmogelijkheden. Ook de gastvrijheid verdient een pluim. We’ll be back!

Corona fietsplek

Tja, weeral eens 10 dagen in quarantaine. Een mens zou voor minder zijn fiets op zijn kamer zetten om toch eens te bewegen. Plezant vind ik fietsen op de rollen nog steeds niet maar het is tenminste een sportief tussendoortje gedurende die ‘blijf in uw kot’ dagen. En met een trainer zoals Clara die me aanmoedigt wordt het uiteindelijk toch nog wat plezant.

Fietsdagje Brugge

Terwijl Marie en Mats op kamp zijn, profiteren we er even van om te fietsen rond Brugge. Clara vertoeft even bij oma terwijl wij de tweewieler op springen en onder een dreigende wolkenhemel vaart zetten richting Damme. Net aangekomen in dit pittoreske dorpje krijgen we een stevige regenbui over ons heen. Even wat schuilen en een hapje eten om daarna in betere weersomstandigheden onze tocht verder te zetten. Bij de herstart maakte Joke wel een deftige tuimelperte maar dit weerhield ons niet om toch de overige kilometers af te malen. We genoten van een mooi tochtje maar misten toch ook wel de kans om een koffietje te drinken tijdens deze tocht. Corona, weet je wel…

Fietstochtje met Mats

Net als vorig jaar klom ik samen met Mats even de fiets op voor een tochtje met de mountainbike. Ditmaal trokken we op oorlogs(fiets)pad richting Zonnebeke om via het Polygonebos, Hill 62 naar Zillebeke en Ieper te trekken. We hielden even halt op Hill 62 en in Ieper om een slokje te drinken van de bidon om daarna via de Frezenberg terug te keren naar Zonnebeke. We ontdekten dat het stukje grond op de Frezenberg geschonken werd door Vanackere uit Wevelgem. Bam! Als dat geen stukje toevallige geschiedenis is! Hier bleven tijdens een slag in de Eerste Wereldoorlog slecht 4 officieren en zo’n 150 soldaten in leven van de 1098 Canadese lieden. Een waar bloedbad die uiteindelijk er toch voor zorgde dat de geallieerden stand hielden… . We bewonderden van hieruit ook de activiteiten in Bellewaerde. Het gillend plezier kregen we er als klankbord bij. Na een korte pauze was het tijd om de laatste kilometers af te leggen richting Zonnebeke en ons te goed te doen aan een verdiend zoetigheidje. Een geslaagde namiddag met zo’n 23,5 kilometer op de teller. Proficiat, Mats!

Enkele dagen Limburg

Gisteren keerden Joke en ik terug van enkele dagen Limburg. We genoten er de voorbije drie dagen van het fantastische fietsparadijs, de gezellige Hasseltse binnenstad, de rust en de zalige B&B waar we verbleven. Nadat we donderdag aankwamen, parkeerden we de auto buiten de stad en sprongen we op onze tweewieler richting stadscentrum. Een bezoekje aan de toeristische dienst, een wandeling doorheen de straatjes en genieten van de zon en wat verkoeling op een terras. Na 16 uur zochten we onze B&B op aan de rand van Hasselt: ‘de Kiezel’. Een mooie stek dicht bij alles maar toch in alle rust. Na een korte kennismaking en wat uitleg konden we ons opfrissen vooraleer we een mondje gingen eten. In de Walputsteeg genoten we van een lekkere maaltijd in een mooi decor. Nadien snoven we nog even de sfeer op op de plaatselijke Parkies. Buscemi zorgde voor de zwoele beats in het Kapermolenpark.
Op vrijdag, de 13de, onze huwelijksverjaardag sprongen we op de fiets om het Limburgs fietsparadijs te verkennen. Ja, dat is het echt wel! Met meer dan 60 km in de benen moesten we maar zelden auto’s dulden op ons traject. We genoten van heel mooie fietspaden, toffe tussenstops (Bokrijk, Holsteenbron, De Bosberg, De Wijers, ‘t Goed Leven) en wederom het schitterende weer. Een zalige dag die we dan ‘s avonds nog lekker afsloten in de mooie brasserie ‘t Pleintje in Godsheide.
Zaterdag gingen we meer zuidwaarts om de fruitstreek rond Borgloon te ontdekken. De tropische temperaturen en ditmaal geen bosrijke omgeving zorgden ervoor dat onze rit wat werd ingekort. We fietsten wel langsheen de mooie kunstprojecten van Borgloon en ja, (what’s in a name) ook deze streek viel best te pruimen! Mooi om al die fruitboomgaarden te zien, het rustige glooiende landschap met daartussen verscholen de kunstprojecten. Het heeft iets!
Uiteindelijk stopten we rond 15 uur onze fietstocht op een terrasje, reden nog richting Paal om te supporteren voor onze Rode Duivels. Met nog een bezoekje aan Paal 26 waar we Wendy nog eens ontmoetten namen we afscheid van het rustgevende fietsparadijs!