De eerste sneeuw!

De titel van dit bericht doet me altijd denken aan het lied van Jan Dewilde. Maar gelukkig voor ons zorgt de eerste sneeuw voor meer optimisme en kindergeluk!
“Kijk, papa, het gras is allemaal weg!  Kijk, papa, zo’n dikke laag op de tuintafel!”. De verwondering was groot en de drang om eens in dat witte tapijt te stappen nog groter. Laarzen werden aangetrokken, mutsen en sjaals gezocht en hup, de deur uit!
We zorgden er voor dat Stan, de sneeuwman, weer een plaatsje kreeg in onze tuin en kleedden hem warm aan, want sneeuw da’s koud!
Toen kwam al vlug: “Brrr…, papa, ‘k heb koud. Papa, ‘k wil naar binnen.”
Ja, dat witte sneeuwtapijt en Stan bewonderen vanuit de woonkamer, in de warmte, dat gaat ook.
Toch bedankt kids, om me nog even als kind in de sneeuw te mogen voelen. En weet je? Maandagavond gaat het nog meer sneeuwen!
Joepie! (Even niet denken aan de auto en de mogelijke gevolgen op de weg).

Leave a Comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *