Les cimes de Waimes 2012.

Op Hemelvaart staat traditiegetrouw de mountainbikemarathon in Waimes op het programma. Deze schitterende tocht groeide de laatste jaren uit tot een echte klassieker en is voor velen één van de mooiste in ons land. Het parcours brengt je dan ook naar de vallei van de Warche, de Amblève en de Warchenne en schotelt je enkele stukken voor uit de Raid des Hautes Fagnes. Als toetje mag je bovendien de skipiste van Ovifat naar boven klauteren en rijd je naar het hoogste punt van het land. Je leest het: meer dan de moeite waard!
Dus trokken Bert (Simpie), Gaetan en ikzelf richting Waimes. Onder het motto “de ochtendstond heeft goud in de mond” zetten we reeds om 05.30 uur koers richting Waimes. Na een pitstop en menige vetragingen wegens werkzaamheden kwamen we juist op tijd aan de start. Klaar om 85 km af te haspelen over acht “cimes” of toppen. Nou ja, er zijn er zeker meer maar er steken er gewoon een achttal boven uit! Ik had mezelf voorgenomen om rustig te rijden en vooral te genieten. Het was immers de eerste serieuze Ardennentest van het jaar en de hoogtemeters – zo’n 1800 hm – jaagden me toch wat schrik aan. Toch bolde ik makkelijk over de eerste tientallen kilometers. Met wat reserve in de achterzak én in de benen trok ik richting skipiste. Eenmaal je daar de top bereikte wist ik  dat de rest van het parcours iets makkelijker bolde. Nog redelijk fris bereikte ik de bevoorrading te Ovifat. Na een deftige pauze om te eten en te drinken wachtte me de laatste 30 km. Botrange, het meer van Robbertville, de laatste “cimes”: alles liep gesmeerd. Ik was dan ook best tevreden toen ik na zo’n 5 uur en 29 minuten over de finish bolde. Opdracht volbracht! Zonder dipje en zonder forceren (nou ja, duwen moet je sowieso!) kwam ik over de meet. Dit zorgt voor vertrouwen voor de komende tochten.

Leave a Comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *