Gran Fondo Eddy Merckx

Vandaag de mountainbike geruild voor de koersfiets. Ik had deze Gran Fondo al lang op de kalender genoteerd omdat ik me eens wou wagen aan zo’n cyclo op de gekende Ardennenhellingen. De gran fondo te Huy was dit jaar bovendien ook de selectiewedstrijd voor het wereldkampioenschap wielertoeristen later op het jaar. De grootste afstand bedroeg 175 km maar ikzelf waagde me aan de (aangekondigde) 123 km. Met zo’n 12 hellingen op het programma leek dit een ideale tocht om te wennen aan zo’n ardennentocht op de koersfiets. Om 08.30 uur trok ik me op gang en kon ik samen met zo’n vijftal anderen rijden tot aan de eerste helling (côte de France). Hierna kwam ik alleen boven en trok ik dus maar verder. De stevige rugwind maakte het gelukkig wat makkelijker. Niet veel later kwamen de eersten van de 175 km me voorbij gevlogen. Hele pelotons zoefden langs me heen en haalden enorme snelheden. Even kon ik me aanpikken bij een derde peloton. Kort na de splitsing van de 175 en de 123 km bleek een pijl verdwenen. Zo’n tiental renners stonden midden de weg te wachten op raad. Na een tussenkomst van een signaalgever konden we na zo’n kwartier weer vertrekken. We hadden toen zo’n 40 km in de benen en het gemiddelde lag nog steeds rond zo’n 30 km/u. Het vervolg was echter een pak lastiger: voortdurend beuken tegen de wind en bovendien niet echt een geschikt groepje om mee verder te rijden. Ik kwam dus veel alleen te fietsen wat op deze brede open wegen wel hard was. Ik besloot wat gas terug te nemen want de finale bevatte immers nog zo’n 5 hellingen in de laatste 30 km. Met de Côte de Bohisseau, Côte de Ben-Ahin en de Muur van Huy zat het venijn duidelijk in de start. Toen ik de kilometerteller zag, wees die al ruim 120 km aan wanneer we aan de klim van de Ben-Ahin begonnen. Boven op de top stond een Amerikaan verweesde te kijken. Hij had immers ook het bord gezien waarop stond: “volgende helling op 10 km – Mur de Huy”. Tja, blijkbaar wachtten er nog 10 extra kilometers vooraleer we de slotklim konden aanvangen.

Samen met Mister Koppa, de Amerikaan, doken we naar de vallei. Nog wat kletsen en dan, hup, op naar de meet! Na precies 5 uur fietsen reed ik over de beroemde aankomstlijn van de Waalse Pijl. Tevreden en bovendien niet helemaal kapot. Met een gemiddelde van precies 27,1 km/u was ik ook best tevreden. Deze eerste Gran Fondo smaakt naar meer! Hier kom ik zeker terug en het zou wel eens voor de grote tocht kunnen zijn.

Leave a Comment

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *