Monthly Archive: april 2021

Eindelijk nog eens Houffalize!

Wat deed het deugd om weer eens in de Ardennen te vertoeven. Wat deed het deugd weer eens in Houffalize te zijn. Wat deed het deugd om te wandelen en te mountainbiken in deze schitterende streek. Wat heb ik dit gemist!

Echt, na meer dan een jaar zonder Ardens avontuur was dit een zeer blij weerzien met de andere kant van ons landje. De rust, de schoonheid, het andere ritme, het buitenleven, … het doet me telkens weer even stilstaan en genieten.
Ook al was het weer niet al te schitterend toch kreeg ik het warm vanbinnen na enkele dagen op de flanken van de heuvels rond Houffalize. Het is ook hier dat we meermaals kwamen kijken naar de wereldbeker mountainbike, dat we verbleven in de Moulin Bock en de eerste echte Ardennen mountainbikeritten maakten met de maten. Houffalize: waar we verbleven in Ol Fosse d’Outh tijdens de uitpijling van de LCMT, de plek waar we deelnamen aan de Houffamarathon of de XC-wedstrijden. De plek waar er Choufkes werden verzet, waar we op daguitstap kwamen om te biken en er zelfs nog eens door de sneeuw fietsten op onze eerste mountainbike. Zotte avonturen maar fabuleuze herinneringen.

Nu zoveel jaren later is het iets rustiger maar wil ik er toch nog steeds het maximale uithalen. ‘s Ochtends de mountainbike op om te genieten van de prachtige tracks en in de namiddag de wandelschoenen aanbinden om de streek te verkennen met het gezin.
We kozen dit keer ook voor een wandeling in Buret, een deelgemeente van Houffalize. Clara gaf me ooit eens het boek ‘Wandelen in de Ardennen’ waarin heel wat tochten uitgestippeld staan. Deze 8 km lange wandeling bracht ons eens op andere paden en in een andere streek van Houffalize, flirtend met de landsgrens. Mooi!

Na drie intensieve dagen in de Ardennen mocht de balans er best zijn: 105 km mountainbike en 2625 hoogtemeters + 28 kilometer gewandeld en 521 hoogtemeters. Chapeau ook aan de kinderen die deze wandelingen allemaal vlotjes verteerden.

Dit was echt een blij weerzien en we kijken al uit naar het verblijf tijdens de grote vakantie. Nog wat warmer weer en het kan helemaal niet meer stuk in deze mooie omgeving.

Een paasloopje

Intussen toch al een dik jaar terug de loopschoenen aangebonden. Ik moet zeggen: ik heb de smaak opnieuw te pakken. Enkel jammer dat een aantal kleine ongemakken (rugpijn, spierpijn) me soms wat tegenhouden.Dit heeft natuurlijk ook te maken met de aard van dit beestje hier: misschien net iets te gedreven om steeds wat sneller en verder te lopen. Dat dit niet altijd goed is, wat ik maar al te best maar tja, éénmaal in actie wil een sporter steeds dat tikkeltje meer.
Enfin, ik ben blij dat ik het genot van het lopen terug ontdekte en hoop dit nog lang te kunnen doen (zonder pijntjes).