Losse berichten

De looppiste verkennen

Voor de eerste maal de looppiste gaan uittesten in Wevelgem. Met behulp van de badge konden we gebruik maken van de nieuwe piste. Echt wel een schitterende accommodatie voor de sporters! Clara liep enkele toertjes mee maar kon ik eerder aan de slag aangezien ze met de badge al binnengeglipt was. Het gevolg was wel dat ikzelf minstens 5 minuten moest wachten om ook de piste te kunnen betreden. En ik die dacht dat we samen (met één badge) konden sporten. Niet dus. Maar dit kon de pret niet bederven. Chapeau aan de gemeente Wevelgem om zo’n mooi sportcentrum te creëren. Duim omhoog!

Niet weer!

Dinsdag 02 februari. Aangezien Clara vorige week in contact was gekomen met enkele kinderen die positief testten op corona moest ze dit weekend een coronatest ondergaan. Deze ochtend kregen we het resultaat en wat bleek? Positief! Potverdorie, dit betekent opnieuw in quarantaine, opnieuw 10 dagen aan huis gekluisterd en alle plannen in de vuilbak kieperen. Voor de derde maal in een jaar tijd speelde alles zich de komende 10 dagen weer af in de Wilgenstraat 30.

Dag van de directeur

Na de gedichtendag is het ook tijd voor de ‘dag van de directeur’. Dit is op 31 januari en dus op zondag. Wat fijn voor alle directies dat ze een vrije dag hebben! Ik heb een enorme bewondering voor directies die zich dag in dag uit inzetten voor hun school en hun team. Uit (kleine) ervaring weet ik dat je als directeur nooit gedaan hebt, dat een schooldag niet begint om 08.30 uur en eindigt om 16.00 uur zoals vele mensen denken. Neen, je blijft verantwoordelijk elk moment van de dag en je blijft het aanspreekpunt voor vragen groot en klein.
Ik was dan ook blij dat collega Elien vond dat we ook onze codi niet mochten vergeten. Samen met de collega’s die ‘fladderen’ tussen de scholen maakten we een boek waarin we berichten plakten voor onze directeur. Samen met een geschenkje bezorgden we dit aan huis. Proficiat, Hans!

Magisch park

Op de valreep brachten we nog een bezoekje aan het magisch park. Gedurende de hele kerstvakantie kon je er ‘s avonds heen om de lichtinstallatie te bewonderen die het gemeentepark omdoopte tot een kleurrijk en sfeervol geheel. Ook de vijver werd gebruik: een projectie kwam tevoorschijn boven het wateroppervlak.

Tot nooit meer 2020, welkom 2021.

Nu het vreemde jaar 2020 er op zit nam ik toch even de tijd om in de foto’s te snuisteren van dit rare jaar. En wat bleek? Eigenlijk was het nog niet allemaal kommer en kwel. Ondanks corona beleefden we toch weer heel wat. En dankzij corona leerden we de eigen streek kennen, wandelden we nog nooit zoveel kilometers, bakten we brood en deden we het bewust wat kalmer aan. Misschien hadden we die stop-knop wel even nodig? Toch missen we ook de vele sociale contacten, de spontane ontmoetingen, een knuffel, de feestjes, het gezellig samenzijn. Als we de goede dingen uit 2020 kunnen aanvullen met deze mooie momenten dan wordt het zeker een kleurrijk 2021. Dat is onze wens!

Corona treft raak.

Nadat het aantal besmettingen de laatste weken weer steil de hoogte in ging begon de bezorgdheid ook weer toe te nemen. Nu alles weer zoals vroeger was met heel veel hobby’s voor de kinderen, school, werk, een voorzichtig bezoekje door of aan familie kon het virus zich weer wijd verspreiden. Dit was de voorbije twee weken ook merkbaar op school. Het aantal afwezigheden omwille van quarantaine of ziekte begon gestaag te stijgen. Met de herfstvakantie voor de deur was vorig weekend plots ook Mats geveld met koorts. Een doktersbezoekje op maandag zorgde voor een hard verdict: positieve test op corona bij Mats maar ook bij Joke (die op dat moment kerngezond was en zich van kwaad bewust was).
Helaas enkele dagen kwam ook bij Joke de koorts en afgelopen vrijdag zorgde het virus voor een nieuwe overwinning: Marie was ook geveld en positief getest. Eén lichtpuntje (nou ja): ikzelf testte negatief.
Tussenstand coronavrij – corona: 2 – 3.
Enkel Clara kreeg nog geen wisser in de neus gestopt maar ze voelt zich gelukkig nog kiplekker. Ieder zit reeds een weekje in quarantaine en dit mag je gerust letterlijk nemen: elk in zijn kamer. Ik moet zeggen dat het verre van aangenaam is en ik het beu ben als koude pap. Niet dat ik graag tussen de mensen wil zijn (want dit zal ik zeker zoveel mogelijk beperken) maar ik had zo graag eens gaan sporten of een wandeling willen maken die verder reikt dan een slaapkamer of het tuinhuis. Nog even…
Gelukkig brengt de nieuwe cd van Bruce Springsteen en wat sport op tv wat soelaas.