Actualiteit

Ritje doorheen de westhoek regio…

Vandaag een ritje met de koersfiets afgehaspeld doorheen de westhoekregio. Nou ja, via Beselare en Zonnebeke trok ik richting Tyne Cot cemetery naar Poelkapelle. De wind zorgde voor de nodige lastigheid maar al bij al ging het toch al iets beter. Ik had graag nog de aankomst van de E3 prijs gezien waardoor ik wat vlugger rechtsomkeer maakte. Gelukkig maar… want het vet was van de soep tegen dat ik de thuishaven bereikte. Na een vlugge douche zag ik nog net een demonstratie van Boonen op de Paterberg. Een uurtje later snelde sterke Cancellara als eerste over de meet in Harelbeke. Dik verdiend! Leve de Zwitser! Altijd al een supporter geweest van deze bonk uit Bern.

Route 27.03.2010

De echte Flandriens

Yes, het was weer zover! Dit weekend werd het Belgische wielerseizoen op gang geschoten.  De renners zullen weer menig maal de kasseien, boerewegen en Vlaamse hellingen trotseren. Kwaremont, Paterberg, Kruisberg, Taaienberg,  en nog vele andere legendarische bulten behoren weer tot ons wekelijks lexicon. Het openingsweekend was er alvast eentje voor echte Flandriens (al wonen die blijkbaar niet meer in dit Vlaamse land). Zaterdag won de Spaanse pijl “Flecha” op meesterlijke wijze de Omloop Het Nieuwsblad. Onze held, Gilbert, werd pardoes uit de wielen gereden en Juan Antonio kon zonder verdere tegenstand de eerste Belgische bloemen van dit jaar in ontvangst nemen.
Zondag zorgde het stormweer ervoor dat ene Bobby Traksel geschiedenis kon schrijven. Chapeau voor deze Nederlandse renner die heel erg blij was met zijn Kuurnse ezel! Een mooi geschenkje voor zijn 12 weken oude dochtertje Maud. Ja, ook deze familiebelevenis werd door de VRT netjes de huiskamer binnen geloodst.  In Kuurne kwamen bovendien maar 26 renners over de eindstreep. Topfavorieten knepen vroegtijdig de remmen dicht en zochten ook warmere oorden op in plaats van door het ijzige rotweer te fietsen. Toch verdienen de 26 aangekomen renners een bijzondere vermelding: echte Flandriens!

Davy Coenen

Was me dat even schrikken toen ik daarstraks de wielerrubriek van sporza.be bekeek. Mountainbiker Davy Coenen overleed gisteren na een korte strijd tegen kanker. Net een jaar terug viel voor hem het verdict: een hersentumor. Ik herinner me nog de aanmoedigingen voor Coenen tijdens de wereldbekermanches in Houffalize 2007 en 2008. Bovendien stond hij ook meerdere keren samen met ons aan de start van de Ardense tochten. Zo won hij in 2008 ook nog de Raid des Hautes Fagnes. Ook al heb ik hem niet persoonlijk gekend. Het kleine wereldje van steeds terugkerende gezichten aan de start van die MTB-wedstrijden gaf me wel dat gevoel. En dan nog, als je zo’n nieuws verneemt doet het altijd wel zeer en sta je plots weer met beide voetjes aan de grond genageld. Neen, die terras aanleggen of die tekst nog nalezen is nu niet belangrijk. Genieten van elk moment en volgende week zeker eens die fiets opspringen om te leven en me uit te leven, dàt is belangrijk! Dat gaan we dan ook maar doen! Davy, het ga je goed hierboven… en ik denk wel eens aan jou als ik straks weer in Malmédy of Houffalize aan de start verschijn.

Willem Vemandere

Vandaag wordt Willem Vermandere 70 jaar. Een alledaags nieuwsbericht en niets bijzonders zou je zo zeggen. Toch wou ik dit even meedelen want Willem Vermandere is een man van wijze woorden en van “skwoane Westvloamse” liedjes. Met de jaren ben ik langzaam een fan geworden van deze meneer. Hij leert ons dat de eenvoud nog de schoonheid is en dat “den oorlog” niet vergeten mag worden. In school gebruikte ik altijd het lied “1000 soldaten”, maar evengoed zijn de andere mooie songs waarin hij zijn klarinet of saxofoon laat weerklinken. Bij deze: Willem, een gelukkige verjaardag.
(Al zag ik onlangs een reportage waarbij er verteld werd dat je geen internet-man bent: het is gemeend als je dit leest. Doe er nog minstens 30 jaren bij)!

Toch nog sneeuwpret!

Sneeuwpret 2009Vanmorgen zorgde koning winter voor een serieus wit sneeuwtapijt. De ganse voormiddag dwarrelden de vlokjes naar beneden en toverden op die manier het landschap om tot een prachtig wit geheel. Na de namiddag kwam de zon er dan even door en konden we het toch niet laten om even in de sneeuw te ravotten. Ook Marie mocht (ondanks haar virusje) toch even een halfuurtje genieten van de sneeuwpret. En Mats? Die bekeek alles van achter het raam…

Sinterklaas!

Sinterklaas 2009Marie en Mats kregen heel wat speelgoed en lekkers van de Sint!
Marie had dan ook de avond voordien een wortel in haar schoen en die van haar broer gestopt voor het paard van Sinterklaas. Voor Zwarte Piet stond er zelfs een lekkere blonde Leffe klaar.
Het kon dan ook niet anders of de Sint bracht voor deze twee kleine deugnieten heel wat leuk speelgoed.
Toch was Marie haar eerste bekommernis bij het opstaan haar broertje en kreeg hij eerst een flinke zoen vooraleer de aanval op het speelgoed werd ingezet.

Fietspaden

Gisteren was minister Hilde Crevits aanwezig in de Zevende dag en ongelooflijk maar waar ze ergert zich blijkbaar aan dezelfde dingen: strookjes nieuwe asfalt die halverwege het fietspad eindigen. Leuk om vast te stellen. Benieuwd of onze minsiter van mobiliteit daar ook iets aan zal doen…

Soit, dat met een helm op uw hoofd uw haar alvast droog blijft is toch niet 100% correct mevrouw de minister. Maar voor de rest: respect en hopelijk loont uw aanpak en worden de fietsers binnenkort verwend op de weg!

1% eraf?

Vandaag wakker geworden met het nieuwsbericht dat onze minister van onderwijs wil besparen op het loon van de leerkracht. Zelden zo snel bij mijn bewustzijn geweest als deze morgen! Het is nu niet omdat het mijn werksector is dat ik van zo’n idee pisnijdig word, maar als ze een jaartje terug eens de lonen van al die topmanagers publiceerden, stel ik me de vraag of ze niet aan het verkeerde adres zijn voor die ene procent. Bovendien wordt het beroep van leerkracht te vaak afgedaan als een droomjob met wel héél veel vakantie.  Oké, dit is nu eenmaal zo dat er heel wat dagen zijn dat er geen kinderen op school aanwezig zijn, maar dat wil nog niet zeggen dat er niet gewerkt wordt achter de schermen. Bovendien wordt het takenpakket dat op de school afkomt steeds ruimer en stellen de ouders ook steeds meer eisen. Er moet gewerkt worden aan een gezondheidsbeleid, een preventiebeleid, sociale vaardigheden, techniek op school, ICT,  en nog zoveel meer. Voor 1% minder loon wil ik wel een vermindering van het takenpakket in de plaats, maar misschien moet de Vlaamse regering gewoon zijn doelen wat bijschaven. Thuis moet je ook geen nieuwe auto kopen als er geen duiten zijn. Benieuwd of minsiter Smet dit blogje zou lezen… Misschien moet ik hem toch even een mailtje sturen.

Back in business!

Met deze slogan begon onze mountainbiketrots Filip Meirhaeghe opnieuw na zijn dopingschorsing aan het tweede deel van zijn wielercarrière. Voor mezelf betekent het een herstart na een weekje lappenmand. De afgelopen week véél gerust, veel gezeteld, veel nieuws gevolgd en bekeken op televisie. Zo was er Obama die tot eerste zwarte president gekroond werd, maar vooral het drama van Dendermonde zal bijblijven. Wat bezielt iemand om als een gek tekeer te gaan in een kinderdagverblijf? Nu ikzelf ook papa ben, sta ik er waarschijnlijk nog veel meer bij stil. Maandag gaat kleine Marie ook weer naar haar vertrouwde plekje “Petoeter”. Een mens zou het eventjes benauwd krijgen…  Ik denk dat die zoen morgenochtend nog een dikkere smakkerd zal zijn dan gewoonlijk. Wedden dat ik niet de enige papa zal zijn?

Brr… vriezedag!

06 januari 2009:  Driekoningen maar ook vriezedag! Vandaag wordt het één van de koudste dagen in de afgelopen 10 jaar. We zullen het geweten hebben!

Deze morgen de auto met veel moeite ijsvrij kunnen maken. Het was zelfs zo erg dat mijn simpel maar o zo sierlijk ijsschrepertje de geest gaf.

Nou ja, wat is een ijsschrepertje? Even later hoor ik het nieuws op de radio waarin gezegd wordt dat er in onze hoofdstad een dakloze dood werd aangetroffen. Ook in eigen provincie werd een vermiste man dood teruggevonden. Brr… je krijgt het er nog kouder van. We mogen nog van geluk spreken dat we met onze muts, handschoenen en sjaal buiten kunnen komen om onze heilige koe, de wagen,  ijsvrij te maken. Wat een verschil in zorgen, bedenk ik me plots… . Uiteindelijk toch met een ronkende motor kunnen vertrekken richting school voor een nieuwe werkdag vol uitdagingen en … verrassingen. Zo stonden de kinderen van het koor deze middag plots aan het bureau met een recital aan Driekoningenliederen. Het is immers een slordige 2000 jaar geleden dat die drie wijzen (Melchiar, Kaspar en Balthazar) een bezoekje brachten aan de kribbe. Tjonje, tjonge, zou het toen ook zo koud geweest zijn? Ik hoop voor hen van niet!