Tag Archive: zonnebeke

Een wandelingetje in Polygoonbos.

polygoonbosVandaag is mama Joke jarig en dan laten we de kookkunsten van mama best even rusten om er even tussenuit te trekken. Met de hele kroost trokken we na een lekker ontbijtje richting Zonnebeke voor een bezoekje aan het Polygoonbos. Dichtbij vind je ook het restaurant ‘t Nonnebos zodat ontspanning en middagmaal verzekerd waren. Ook de kinderen amuseren zich steeds kostelijk in ‘t Nonnebos want er is een enorme speelzaal. Op die manier kunnen de ouders ook wat langer genieten van het drankje en het lekkere eten. Nadat we ons maagje gevuld hadden trokken we de wandelschoenen aan om het bos in te trekken. De mist bleef echter de hele middag hangen waardoor het echt wel fris aanvoelde. Na een fikse wandeling trokken we huiswaarts om de restjes taart van Mats’ verjaardagsfeest ook op mama’s feestdag op te eten. Weliswaar zonder kaarsjes op.

 

Een nieuwe voordeur

40jaarHet moest er hoe dan ook eens van komen! De nieuwe voordeur is aangekomen. Dank aan mijn lieve buren om voor een passende deur te zorgen. Mijn eerste dag als veertiger was zeker geslaagd. Een lekker ontbijtje, daarna de fiets op met de kinderen in de buurt van Zonnebeke, ‘s middags een lekker hapje eten in het Nonnebos om ‘s avonds nog wat volk te mogen ontvangen om samen te klinken op deze speciale dag. Dankuwel allemaal! ik heb genoten!

Negen jaar getrouwd!

Vandaag, 13 juli 2016, zijn we precies negen jaar getrouwd. Net als op die bijzondere dag begon de ochtend met veel grijze wolken en een plukje regen. Gelukkig klaarde de hemel negen jaar geleden helemaal open … en gebeurt dit hopelijk vandaag opnieuw!
IMG_0016Toen bracht Bertrand ons met de riksja naar de kerk. Vandaag trappen we zelf rond Zonnebeke met de route ‘crossen door de bossen’ van de Westhoek KD’s. Onze tweewieler huren we bij Zonnebeke Bikes, een sympathieke fietsenmaker, die speciaal voor ons de zaak opendoet en ons nog tal van info en kaarten meegeeft.
Maar vooraleer we ons aan het grote werk wagen, vullen we ons buikje in de lekkere brasserie naast het Paschendaele museum: de Koklikoo. Zeker een aanrader!

De tocht zelf brengt ons via het Polygonebos naar de Gasthuisbossen en de Palingbeek. Onderweg maken we kennis met Hill 60 en de Vesten rond Ieper. Via de kleinere landbouwwegen bereiken we na iets meer dan 20 km fietsen terug onze startplaats. Nog even op adem komen met een koffietje en een frisdrankje vooraleer we opnieuw de kroost ophalen en deze sportieve tête à tête afsluiten.

IMG_0017

 

Tweede ritje van het jaar.

FietsritOndanks de eerste vrieskou wou ik vandaag toch de fiets op. Nadat de rit vorige week letterlijk in het water viel wou ik deze week niet opnieuw thuis blijven zitten. Goed ingepakt sprong ik op de mountainbike om een rustig ritje te maken langsheen de Kezelbergroute en de andere nieuwe fietsroute tussen Roeselare en Zonnebeke. De wegen blinkten na deze eerste vriesnacht maar de zon aan de blauwe hemel deed toch het beste vermoeden voor deze zondagse rit. De nieuw aangelegde Kezelbergroute bolt prima met de mountainbike maar wordt toch nog plots onderbroken te Ledegem. Jammer! Hier moet je nog het centrum door om een paar kilometer verder weer in te pikken op de route. Aan het einde van deze tramroute zorgde een ijsplek echter voor een abrupt einde aan de vlotte tocht. Met een ‘kwak’ gleed mijn fiets helemaal onverwachts onderuit en vooraleer ik het goed en wel besefte knalde mijn hoof mét helm tegen het asfalt en gleed ik op mijn linkerkant enkele meters over het ijs. Amai, al vlug moest ik toegeven dat die helm me vandaag van heel veel erger gered had. Na enkele minuten te bekomen reed ik uiteindelijk met pijn aan de heup en een ‘doorschud hoofd’ de tocht verder maar met veel schrik om er nog eens bij te gaan liggen. Enkele kilometers verder, op één van die landelijke wegen, zag ik nog een fietser tegen de grond smakken. Neen, deze morgen zal ik heus niet de enige geweest zijn.
Na zo’n dikke twee uur was ik toch blij om de fiets de fietsenstalling binnen te rijden. Missie volbracht maar als het volgende week nog zo’n vriesweer is, dan pas ik toch wel!

Zonnebeke in de zon.

fietstochtzonnebekeHet leek er even op dat het geplande fietstochtje rond Zonnebeke in het water zou vallen en dat de regen voor de tweede keer deze week roet in het eten zou gooien. Gelukkig wordt geduld beloond en brak de zon toch door het wolkendek zodat, samen met de oma’s en opa, toch koers konden zetten naar een zonnig Zonnebeke. De tocht bracht ons naar het Tyne Cot Cemetery waar we even halt hielden en de meer dan 10 000 graven aanschouwden. Daarna volgde wat heuvelend fietswerk langs het Canadese Memorial monument richting Passendale. We vervolgden de rit via knooppunt 45 om zo aansluiting te krijgen op de vernieuwde stroroute. Deze aangelegde fietsroute brengt je van Roeselare naar Zonnebeke. Voor ons wachtte er nog zo’n 7 km opboksen tegen de wind richting aankomst. Gelukkig is het een goed berijdbaar pad waar je ook geen auto’s hoeft te vrezen. Dit maakt de tocht met de kroost ook al een stuk veiliger en meer haalbaar. Uiteindelijk kwamen we na een dikke 15 km weer aan het kasteeldomein in Zonnebeke. Een lekker ijsje maakte de uitstap compleet! Dit park is trouwens een aanrader om eens te bezoeken: mooi, leerrijk omwille van het Passchendaele 1917 museum, een leuke drankgelegenheid en een speelruimte voor de kinderen. Kortom: we komen wel nog eens terug.

Kasteelcross Zonnebeke

Het is altijd leuk om eens de veldritsfeer op te snuiven. Tot vorig jaar trok ik jaarlijks naar Dottenijs voor de jaarlijkse veldrit maar deze wedstrijd is helaas wegens financiële perikelen van de kalender verdwenen. De dichtsbijzijnde cross is nu Zonnebeke dus trokken richting Kasteelcross.
In vergelijking met Dottenijs is de publieksaandacht hier wel groot en was het al zoeken naar een parkeerplaatsje om nadien tussen de mensenzee een glimp op te vangen van de opwarmende coureurs. Mats en Marie hadden de poster van Sven Nys meegenomen om er een handtekening te laten opzetten maar al vlug bleek dat dit wel een onmogelijke opdracht ging worden. We trokken het park in en zagen de renners door de modder fietsen en lopen. We riepen ‘Allé Sven! Allé Wout!’ maar ook ‘Allé Bjorn’ die hier aan zijn laatste wedstrijd bij de elites deelnam. Helaas zagen we hem maar één keer voorbijrijden want na een valpartij moest hij de strijd staken.
Intussen kregen we berekoud zodat we een warme chocomelk gingen drinken om dan snel terug te keren om de finish te kunnen meemaken. We zagen Wout van Aert als eerste over de meet bollen met een ruime voorsprong op Klaas Vantornout en Tim Merlier. Sven Nys eindigde als vijfde.
Na de cross bleven we nog even slenteren rond de mobilhome van Sven en Wout. Zo kregen we toch nog Nys te zien! Wout bleek al vertrokken maar toch mochten Mats en Marie even poseren met de beker en de ruiker bloemen. Schoon!

zonnebeke