Tag Archive: ziekenhuis

Clara naar het ziekenhuis

Clara moest vandaag eventjes het ziekenhuis binnen om haar tandjes te laten verzorgen. Ze heeft last van kaasmolaren, een afwijking van de tanden waarbij het glazuur aangetast wordt. Door het glazuurdefect zijn deze tanden zeer poreus en uiterst gevoelig voor gaatjes. Bovendien kunnen ze moeilijk opgevuld worden en daarom zullen ze die tanden nu preventief opvullen. Clara vond het alvast niet zo erg want ze mocht reeds van de avond voordien bij oma en opa logeren om dan ‘s morgensvroeg in pyjama naar het ziekenhuis te trekken in Brugge. Kort na de middag was alles achter de rug en mocht Clara het ziekenhuis verlaten. Dit werd gevierd met … een ijsje! En de tanden werden goed bevonden.

Clara in het ziekenhuis

ClaraziekenhuisOnze kleinste spruit kampte reeds enkele dagen met hevige koorts en een aanslepende hoest. Deze hoest was eigenlijk al enkele weken aanwezig. Nadat er een foto werd gemaakt van de longen was het duidelijk: een longontsteking. Clara moest eventjes opgenomen worden in het ziekenhuis. Niet zo evident natuurlijk als je beiden werken moet en er nog twee andere deugnieten rondlopen. Meteen kwam er heel wat planning bij kijken maar gelukkig kunnen we ook steeds rekenen op oma Tine! Zo nam Joke twee dagen omstandigheidsverlof en bleef ze ook tweemaal overnachten in het ziekenhuis. Papa Bert trok met de andere kindjes van de kroost schoolwaarts om na 16 uur het ziekenhuis op te zoeken. Clara was tegen het weekend al een pak beter en mocht dan toch huiswaarts keren. Oef, want een verblijf in het ziekenhuis is verre van een pretje. Zeker niet als de afdeling overvol ligt en vele kinderen last hebben van het (besmettelijke) rotavirus.

Clara is geboren!

Op vrijdag 03 februari 2012 om 15.15 uur kwam Clara Vanhauwaert ter wereld! Na een supersnelle bevalling deed onze kleine dochter al onmiddellijk haar oogjes open om even te piepen waar ze terecht was gekomen. Het zag er goed uit…

Het kon immers anders gelopen zijn want een uurtje eerder stond papa nog gewoon voor de klas en zat mama nog thuis. Na een telefoontje naar de vroedvrouw mocht mama Joke toch iets vroeger op consultatie. Zo vertrok ik om 14.20 uur uit de klas richting Wilg 30. Meteen werd er koers gezet richting vroedvrouw. Daar werden er niet veel woorden gewisseld. Een telefoontje naar het ziekenhuis was voldoende om duidelijk te maken dat Clara wel degelijk van plan was om de warme buik te verlaten. De vroedvrouw lichtte de verpleegsters reeds in dat mama Joke wel heel snel Mats en Marie ter wereld had gebracht en dat er momenteel sprake was van een “weeënstorm”. Vlug reden we richting ziekenhuis waarna we de auto stationeerden en vlug richting verloskwartier trokken. Ik besloot om de auto toch veiliger weg te plaatsen en spoedde me naar de betaalparking iets verderop. De automaat spuwde een ticketje uit met daarop 15.03 uur. In een echt ‘Borlée-sprintje’ haastte ik me terug naar de verloskamer. Juist op tijd… het hoofdje baande zich al een weg naar de buitenwereld en niet veel later lag Clara in de armen van mama. Ik mocht als trotse papa de navelstreng doorknippen en meegenieten hoe Clara haar ogen opende en een eerste kreetje liet horen. Welkom kleine meid! Onmiddellijk werd haar eerste rapportje geschreven en kreeg ze 9/10 als apgar-score. Amai, van een vluggertje gesproken!
Na de eerste emoties werden de oma’s en de opa opgebeld en kregen ook de overige familieleden het blije nieuws te horen. Wat zal dit een leuke verrassing zijn voor Mats en Marie die voorlopig nog niksvermoedend in de crèche en de school vertoeven.

Omstreeks 16.45 uur besloot ik de kids op te halen. Toen ik het ziekenhuis verliet vielen de eerste sneeuwvlokken naar beneden. Niet veel later veranderde de weg in een echt sneeuwtapijt en gleden we richting Wevelgem. Wat een toeval want hadden we niet gezegd aan Marie dat het eerst Sinterklaas was, dan Kerstmis en Nieuwjaar en dat het dan eerst moest sneeuwen vooraleer de baby er zou zijn? Wel, nu kon ook deze boodschap de komst niet meer tegenhouden want de witte vlokken dwarrelden vrolijk naar beneden. Net op tijd! Of beter gezegd juist laat genoeg om onze rit richting verloskamer niet langer gemaakt te hebben want anders zou Clara wel eens haar oogjes geopend hebben in een Citroën C8. De chaos die immers ontstond na de sneeuwval zorgde voor heel wat verkeersellende en de langste file ooit in ons land. Meer dan 1200 km aanschuiven! Het zal Clara worst wezen. Zij lag intussen veilig en warm in mama’s armen te genieten van haar eerste momenten op de aardbol.

In een rare buis!

Aangezien de pijn in de knie maar niet verdween bezocht ik vorige week nog eens de dokter. Hij stelde voor om een MR scan te laten maken om zo duidelijk vast te stellen wat er mankeert. Dat er iets fout is, dat staat vast want na twee weken blijft de pijn maar aanhouden.
Vanmorgen trok ik dus tegen 07.15 uur naar het ziekenhuis om een MR scan te maken. Ik mocht neerliggen op de tafel en ik werd langzaam de buis ingeschoven. Wat was ik blij dat ik er slechts met de knie in moest! Wat een akelig toestel. Ik kreeg een hoofdtelefoon op en de dokter vertelde me dat dit wel een kwartiertje zou duren. Het lawaai van deze machine is ongelooflijk. Ik begreep al snel waarvoor mijn hoofdtelefoon diende. Tussen het helse lawaai door luisterde ik naar de ‘eighties ‘muziek.  Ook al viel de muziekkeuze goed mee, ik was zot content dat ik uit dit toestel mocht!
Nu afwachten voor het resultaat.