Tag Archive: wevelgem

Kermis Wevelgem

kermis2016Als je elke dag langs die kermis voorbijkomt om naar school te gaan, dan kan je niet anders dan er ook eens langs te gaan om er een bezoekje te brengen. Na de Chiro trokken we dus nog eventjes naar de kermis voor wat vertier.

 

Picknick in het Leiebos

img_0087Om de zomervakantie af te sluiten organiseerde de gemeente twee picknickmomenten. Eentje in Bergelen en eentje in het Leiebos. Vandaag trokken we met de koeltas vol met eten en drinken richting Leieboorden om er rond de site van BAT te genieten van een gezellig picknickmomentje. De opkomst leek op het eerste zicht matig maar aangezien velen ook een glimp wilden opvangen van het project onder de Leiebrug was de meute wel verspreid over bos en brug. Er was animatie voorzien voor de kinderen en we konden zelf even meevaren met de elektrische boot op de Leie. Toegegeven: van op het water ziet alles er toch wel wat anders uit.
Toen de wind wat feller begon te blazen en de wolken de zon wegdreven besloten we huiswaarts te keren. Deze vakantieafsluiter was best gezellig en zo zie je maar dat het niet altijd ver van huis hoeft te zijn!

Bib in het park.

PapierkoningNeen, ik ben niet de grootste boekenwurm (alhoewel ik wel graag lees) maar toch probeer ik regelmatig eens een kijkje te nemen in de bib. Met drie opgroeiende kinderen biedt deze plek immers een schat aan ontdekkingsmateriaal en prikkels om de curieuzeneuzen in hen los te laten. Elke bezoekje eindigt toch wel weer met een verrassend boek of spel. Ja, want de bib is meer dan boeken alleen!

Ik was dan ook heel nieuwsgierig naar de nieuwe ‘Bib in het park’ en ik moet zeggen dat ik héél aangenaam verrast ben na het openingsbezoekje. Het gebouw is nog slechts een geraamte van zijn vroegere versie. De volledige binnenruimte is prachtig vernieuwd en ademt openheid en rust uit. De feestelijke opening was echt een voltreffer! Met enkele collega’s hadden we afgesproken om als ‘vroege vogels’ erbij te zijn om 09 uur. Zo gezegd, zo gedaan. Na een warm onthaal konden we met een plannetje op verkenning in de nieuwe ruimte. De kinderen waren al meteen in de ban van de papierkoning die op een meesterlijke manier zijn verhaal bracht. Alleen al voor deze koning mag een koninkrijk nooit verdwijnen. Ook ikzelf genoot mee van het verhaal en de manier waarop het gebracht werd. Mooi.
Met een koffiekoekje in de hand konden we op pad. (Tja, boeken en koffiekoeken samen: het mocht voor één keer). De prachtige leeshoek, de uitdagende vertelhoek, veel plaats om tot rust te komen in het salon, de kraakwitte kasten, de efficiënte manier waarop met kleuren wordt gegoocheld om iets terug te vinden, de tentoonstellingsruimte en last but not least: de manier waarop het gebouw zich nu in het park bevindt! Raar maar waar, maar vroeger was dit een gebouw in het park en was het eerder een storende vlek in de groene Wevelgemse mini-long. Nu lijkt het gebouw in harmonie met zijn omgeving en krijg je een andere blik op het park wanneer je uit de bib naar buiten kijkt. Vroeger had ik dit gevoel niet. Nu wel. De naam ‘Bib in het park’ is meer dan passend en past hier ook thuis.
En weet je, ik denk dat ik hier wel eens vaker thuis zal komen. Al was het maar om even in het salon te zitten.

Kom op tegen kanker!

Clara-KOTKVandaag hield de karavaan van de 1000 km van KOTK halt in Wevelgem. Zeer graag zou ik ook eens deelnemen aan dit evenement. Jammer dat die geldsom van 5000 euro noodzakelijk is om te kunnen meefietsen. Wie weet kunnen we volgend jaar wel eens een ploeg samenstellen nadat we vooraf wat actie voerden om de centen bijeen te krijgen? Samen met oma en de kinderen trok ik naar het centrum om de wielerkaravaan te verwelkomen en mee te dingen naar het record van ‘de langste erehaag’. Iedereen kreeg een fietsbel cadeau om zo de menigte nog beter te kunnen onthalen. Uiteindelijk slaagden we er met Wevelgem niet in om het record te breken maar het initiatief was toch zeer geslaagd. Het was alvast een aangename kennismaking met dit schitterende evenement.

Obamagekte

Vandaag was er even Obamagekte in Wevelgem en omstreken. Aangezien de president zijn konvooi en zijn resem helikopters in Wevelgem zou stallen was er reeds van ‘s morgensvroeg heel wat politiebedrijvigheid op straat. Bij het naar school gaan rond 07.40 uur dwarsten we reeds een zestal politiemensen met de moto en kijk, zie daar: de dagelijks agent om de schoolkinderen over te steken was er niet! Neen, opgevorderd om de komst van Barack in goede banen te leiden. Papa Bert probeerde dan maar in verstaanbare taal uit te leggen aan Mats en Marie wie er nu wel kwam: “De president van Amerika? Ah ja, ik ken die!”, klonk het in koor! “In Rox was die ook al eens op bezoek en toen moesten Xavier, Rick en Olivia die ook beschermen. Gaat Rox hier vandaag ook zijn?”.
Neen, Rox was er niet. Wel een lange colonne van gepantserde en geblindeerde voertuigen, genoeg helikopters, scherpschutters op de daken, politie in het honderdvoud, speurhonden, een ambulance en een persoonlijke dokter. Wat een gekte voor één man!
Nou ja, ik moet toegeven dat het wel een charismatische persoon is en dat ik dit alles ook wel ‘cool’ vond om gade te slaan.
Blijkbaar was ik niet de enige want op Facebook was er maar één thema vandaag: Obama!
Deze foto wou ik er toch even bij: Obama die landt in ‘onze achtertuin’. Mooi.

Obama

Controle Gaston Rebryroute

Vandaag verkende ik nog eens de plaatselijke mountainbikeroute om te kijken of alles er nog perfect bewegwijzerd bij lag. De spierpijn van de laatste dagen deed me echter weinig genieten op de fiets. Gelukkig kwam het zonnetje me wat gezelschap houden om deze tocht tot een goed einde te brengen. Uiteindelijk reed ik de blauwe en de rode lus en kwam ik weinig problemen tegen. In de vorige verkenning had ik al aangegeven dat er af en toe ene pijltje meer mag hangen ter bevestiging. Dit ‘probleem’ werd echter nog niet aangepakt. Voor ons is de route immers makkelijk herkenbaar doordat we de streek goed kennen maar ik kan me wel inbeelden dat een willekeurige passant toch wel eens ferm moet zoeken naar de bewegwijzering. Zo is het op sommige plaatsen onlogisch dat de pijl aan de overkant van de straat terug te vinden is. Kortom: de route is zeker nog voor verbetering vatbaar.

Een kassei zien om 09 uur ‘s morgens.

Je moet soms een keikop zijn, een volharder, om nog eens op je fiets te kunnen zitten. Aangezien vrouwlief drie weekends op rij aan het werk is en een weekend ook gevuld raakt met feestgebeurtenissen, kon ik enkel gaan fietsen op zondagmorgen voor 10u30 min. Ik besloot  deze kans toch te grijpen en zat dan ook om 7u40 al in het zadel richting piste van Roubaix. Met de gekregen gps-track van Wevelgem-Roubaix-Wevelgem trok ik op pad om net voor 09 uur aan te komen aan de piste van Roubaix. Ik kon er de grote kassei bewonderen die er aan de ingang staat. Na een korte pitstop vervolgde ik mijn weg om na iets meer dan 60 km en op tijd terug aan te komen in de Wilgenstraat. Blij dat ik deze sportieve inspanning toch gedaan had!

 

Brugge-Wevelgem

Vandaag met de fiets teruggekeerd van Brugge naar Wevelgem. Amai, wat een lenteweer! Het leek wel herfst. Een felle zuidwestenwind deed me 60 km lang serieus beuken tegen de wind. Geen korte mouwen maar wel een regenjasje. Geen verbrande wangen maar wel ijskoude handen. Geef me lente! Geef me zomer!

Brugge-Wevelgem

Na de tocht van donderdag over de kasseien van Parijs-Roubaix en het gevecht tegen de wind wou ik ditmaal nog eens de wind in de rug voelen. Met opnieuw een koude noordooster zou deze tocht huiswaarts me minder problemen mogen bezorgen. Via de gekende knooppunten reed ik langs Oostkamp, Hertsberge, Wingene, Koolskamp, Wingene naar Ardooie, Izegem en Lendelede. Uiteindelijk had ik bijna 70 km toen ik aankwam in Wevelgem. Opnieuw een goede training. Met een blij gevoel kan ik terugblikken op deze driedaagse met daarin zo’n 170 km. Volhouden is nu de boodschap.

Hij komt, hij komt!

Vandaag zijn we de Sint en zijn Pieten gaan verwelkomen aan de Leieboorden. We waren niet alleen! De kade stond reeds afgeladen vol. Het mooie weer had er blijkbaar voor gezorgd dat elke papa, mama en kids de weg hadden gevonden naar de Leie. Na wat ongeduldig wachten kwam de boot uiteindelijk rond half drie aangevaren vanuit Kortrijk. Zo’n tiental Pieten zwaaiden uitbundig naar de kinderen en het eerste snoepgoed werd in hun enthousiasme zomaar aan de vissen gevoederd. Gelukkig konden ze nadien genoeg uitdelen aan alle kleine sloebers. Wel waren de Pieten verrassend braaf dit jaar. Geen enkele Piet kwam naar boven geklauterd om de vele kinderen op de brug ook eens van wat lekkernijen te voorzien. Jammer! Maar kom, we zagen dat de Sint veilig aankwam en konden dus met een gerust gemoed weer huiswaarts trekken. Nog ongeveer 16 keer slapen en dan is het weer feestdag!