Tag Archive: Waregem

Zewieties Bike Event

Zewieties Bike Event – Waregem

– 24 april 2004 – (chrono 105 km)

Voor de meesten was dit een zondag zoals er ongeveer 50 zijn in een jaar. Voor mezelf wist ik dat dit een dagje met hard labeur ging worden. De dag voordien was er immers schoolfeest geweest en bij het opstaan had ik al de indruk dat ik reeds 100 km had gereden. De voorbije week was allesbehalve de perfecte aanloop naar deze eerste chronorit geweest. Een combinatie van weinig slaap en geen fietstraining is niet echt aan te raden… Maar kom, een Fuerziaan is een Fuerziaan en die slaat de wekker niet uit als die om 7.15 uur roept.

Anderhalf uur later sta ik reeds tussen de grote Fuerza-groep aan de hippodroom te Waregem. We vertrekken gezapig maar al vlug wordt de beuk erin gegooid. Twee korte klimmetjes na elkaar zorgen er voor dat we met een 4-tal Fuerzianen licht afgescheiden de eerste bevoorrading halen. Er wordt gewacht en kort nadien vindt Frederik het al welletjes en muist hij er vanonder. Die is echt wel sterk bezig! Hij zal de volgende 80 km voorop blijven rijden! Steven schuift mee maar zal later door pech de wedstrijd moeten staken. Ikzelf rijd met het Fuerza-peloton de eerste lus om nadien bij de twee zelfde klimmetjes even voorop te rijden met een “vriend van de dag”: biker in Kona outfit. Bert Barbier duwt even later ook eens het gaspedaal in en komt ons vervoegen. Samen rijden we naar de volgende stop waar er opnieuw een reünie plaatsvindt. In grote getale vatten we de Kluisstreek aan en daar beginnen sommigen de kilometers al te voelen. Bij mezelf gaat het voorlopig nog redelijk al voel ik me wel niet super. Mijn maag draait als een tol en ik overleef vooral op mijn drinkfles..

De klimmetjes rondom Kluis doen ons groepje uiteen spatten. Ik besluit om niet langer te wachten aan de bevoorrading en door te rijden. Een slechte keuze zal blijken… Voorbij Kwaremont dorp mis ik een pijltje en beland ik op het verkeerde spoor. Een ommetje langs de Paterberg doet me inzien dat ik beter terugkeer naar Kwaremont en de juiste weg zoek. Op mijn terugweg merk ik plots de juiste pijltjes op en verschijnen Joke en Wendy aan de horizon. Tijd voor een break en ik wacht op de rest van de Fuerzianen. Alleen is maar alleen en er wachten nog een slordige 30 km. Bovendien is het stuk langs de Schelde niet echt mijn ding. In het groepje probeer ik wat op mijn positieven te komen want het gebrek aan voedsel begint parten te spelen. Wanneer we iets later weer op het gekende terrein van de eerste lus komen, vind ik mijn tweede adem. David Decoene rijdt nog altijd op zijn eerste adem en doet ons echt wel pijn. Chocoladekoeken van den Auchan blijken het wondermiddel te zijn. Jawadde! We duwen nog stevig door en komen uiteindelijk na 4u32 min fietsen aan op de hippodroom. Door het wachten onderweg bleek de chronotijd net geen 5 uur te zijn.

Iedere Fuerziaan is blij dat zijn eerste marathon van het jaar er op zit. Ikzelf heb mezelf deze morgen moeten aanmoedigen om te starten. Achteraf is de tijd (alles in rekening brengende) misschien niet zo slecht al had ik er wel wat meer van verwacht.

Tja, het schoolfeest was een succes en dat is toch ook iets hé!

Zewieties Bike Event 2004

MTB Belgisch kampioenschap marathon – Waregem

– 18 april 2004 – (chrono 80 km)

De weergoden waren op deze laatste vakantiedag blijkbaar niet goedgezind. Na dagen zon en warmte werden we al van bij de start getrakteerd op regen en vooral een stevige wind. Afgelopen vrijdag hadden we nog enkele plekjes van het kampioenschap gereden op een droog, keihard en stoffig parcours. Je vloog er echt over. Vandaag zou dit dus andere kost zijn….

Via de renbaan reden we richting Kruishoutem en Nokere. De vlakke en vooral geasfalteerde wegen zorgden ervoor dat er serieus kon worden doorgevlamd. De eerste echte stroken kwamen er pas na de kasseien van Wannegem-Lede. Hier rmaakten we een extra lus die de mannen van de 130 km niet hoefden te doen. (Maar zij hadden nog veel lastigere stukken voor de boeg: Koppenberg, Paterberg, Kwaremont). Via een lus van 45 km kwamen we de eerste keer terug aan de hippodroom. Velen hadden zich blijkbaar al serieus gegeven in het gevecht tegen de wind. Er werd dan maar in groepjes verder gefietst. Ikzelf had me ook wat misrekend in die stevige bries en had me wat kapot gereden om te kunnen aanpikken met het groepje van Thomas. Ik besloot dan maar te wachten op het volgende groepje. Met z’n vijven reden we verder richting Wortegem en Petegem. Mooie passages doorheen het bos vergden toch wel wat techniek maar echt vele steile stukken zaten er ook in die lus niet. Opnieuw kregen we een 3 km lange kasseistrook voor de wielen  (Varent-Kaster) om daarna nog de klim naar Gijzelbrechtegem aan te vatten. Gelukkig hadden we vanaf hier de wind in de rug zodat het in gestrekte vaart opnieuw richting Waregem ging.

Na  3uur 43 min en 02 sec reed ik over de streep. Druipnat, maar toch weer een ervaring rijker. Bovendien ben ik best tevreden. Na de weinige kilometers die ik de afgelopen weken fietste is dit toch een fraaie 20ste plek. Volgende week staat de verkenning van de LCMT op het programma met op zaterdag een rit van 100km in de streek van Houffalize-Durbuy en op zondag een verkenning van de finale Houffalize-Rochefort. Hopelijk blijft de regen dan wel achterwege….

O ja, de plaatselijke favoriet Ronny Poelvoorde kroonde zich tot Belgisch kampioen voor Björn Rondelez. Proficiat aan Ronny maar ik had toch liever Björn (toch een gekende vriend) zien winnen.

Nog dit: Gerrit (my Cannondale soulmate) reed in deze helse omstandigheden eventjes 130 km en deed dit nog in een fraaie tijd: 6 uur 29 min 42 sec. Hij krijgt een plaatsje in mijn “hall of fame” Proficiat Smoldros!