Tag Archive: Vlaamse Ardennen

Wandeling D’Hoppe

Mooi wandelweer! Tijd om de wandelschoenen te knopen en op weg te gaan naar de Vlaamse Ardennen. Nou ja, eigenlijk een beetje op de grens met de ‘Waalse Ardennen’. Vertrekplaats is D’Hoppe aan de rand van het Brakelbos en de scheiding tussen Oost-Vlaanderen en Henegouwen. De route leidt ons eerst door het Brakelbos om nadien naar het Livierenbos (Bois de la Louvière) te trekken. Via het gehucht van Hordumont gaat het nadien weer omhoog naar het Pottelbergbos. Een wandeling met heel mooie vergezichten, mooie bospassages en vooral veel natuur en rust. Zo mooi en zo dichtbij. Een aanrader!

Een cadeau voor mezelf.

Mijn vaderdagcadeau voor mezelf was om nog eens op de mountainbike te kunnen kruipen en de tocht in de Vlaamse Ardennen tot een goed einde brengen. De laatste keer dateert van meer dan een jaar geleden en eindigde toen in mineur wegens een gescheurde band. Dit keer had ik meer geluk en kon ik het volledige traject afleggen. Dank ook aan oma en opa om deze namiddag op de kids te passen!

Leve tante Cile!

Zondag besloot ik om nog eens mijn favoriete trainingsroute te rijden rondom Kluis en Ronse. Deze route breidde ik naderhand uit to zo’n 70 km en brengt je over de mooiste plekjes en hellingen van de Vlaamse Ardennen. Het is een Ronde van Vlaanderen per mountainbike. Een route die bovendien kan tellen want de vorige keren bezorgde ze me toch steeds zo’n 1100 hoogtemeters.
Met de nieuwe Edge op het stuur wou ik deze route vastleggen en exact weten hoeveel hoogtemeters de tocht precies telt.  Ondanks het grijze kille weer trok ik me omstreeks 08.45 uur op gang. Here we go!
De spieren moesten duidelijk nog warm lopen want in het begin draaide het niet al te vlot. Na verloop van tijd ging het beter maar lagen de paden er echt wel lastig (lees: modderig en glad) bij. Na de Paterberg hield ik een korte technische stop om de vering te checken. Het was me al opgevallen dat de kasseien van de Kwaremont serieus dokkerden. Het kon ook niet anders: de rebound zat vast en zorgde ervoor dat ik precies met een vaste vork op pad was. Helaas kon ik dit niet oplossen en zette ik mijn weg dan maar op die manier verder richting Koppenberg, Maria Borrestraat, Stationsberg en Taaienberg. Na deze helling ging het richting Ronse via Breucq en het Muziekbos. Tijdens de afdaling sloeg het noodlot echter toe. Een krakend geluid gevolgd door een lekke band. Hier stond ik dan met een kapot achterwiel en een scheurtje in de buitenband. Zo’n goede 10 kilometer verwijderd van de wagen en dit om 12 uur ‘s middags aan de rand van het muziekbos. Ik besloot af te dalen en een hulplijn in te roepen. Eerst even het thuisfront verwittigen en dan hopen dat nonkel of tante de telefoon opnemen. Een eerste poging faalde maar bij een tweede pogiing kreeg ik toch tante Cile aan de telefoon. Wat een geluk! Redding nabij! Ik wandelde verder richting kliniek en niet veel later kwam ‘de pechdienst’ me oppikken.  Wat was ik blij tante Cile te zien! Duizendmaal dank om me uit de nood te helpen! En ja hoor, de tip die tante me gaf in de auto was wel passend: “Misschien moet je steeds gaan fietsen in de streek waar er familie woont.” Wel, gelukkig wonen jullie daar in de buurt want deze Vlaamse Ardennen zijn een parel om in te mountainbiken en draag ik in mijn fietshart. Bovendien kom ik terug om mijn rit te vervolledigen want nu strandde ik na 54 km en miste ik op die manier nog enkele beklimmingen en hoogtemeters. But: I’ll be back!

Mountainbiketocht door de Vlaamse Ardennen

Vandaag voor het eerst sinds maanden weer eens de mountainbike uitgehaald om de lastige trainingstocht in de Vlaamse Ardennen af te haspelen. Het tochtje ken ik reeds volledig uit mijn hoofd en biedt een afwisseling tussen leuke mounatinbikepaden, Vlaamse hellingen en kasseistroken. Via de Kluis gaat het richting Knokteberg, Kwaremont, Paterberg, Koppenberg, Stationsberg, Taaienberg, Kanarieberg, Hotond en Fiertelmeers terug naar de Kluis. Door de warmte koos ik er voor om na de Koppenberg een ommetje te maken richting Oudenaarde om op die manier opnieuw drank in de bidons te krijgen want een winkeltje kom je niet echt tegen langs deze mountainbikepaden! Dit zorgde er uiteindelijk voor dat ook de beklimming van de Edelaere er bijkwam en dat er uiteindelijk 78 km op de teller kwamen. Moe maar tevreden bereikte ik na zo’n 3 uur 40 minten fietsen terug de vertrekplaats. Misson completed!

De rit zorgde uiteindelijk ook voor 1452 hoogtemeters. Niet mis voor een Vlaamse Ardennenrit!

Tochtje in de Vlaamse Ardennen

Vandaag nog eens een deftig tochtje kunnen afleggen in de Vlaamse Ardennen. Gestart op de camping om nadien via Orroir en de beklimming van de Kluis af te zakken naar de voet van de Knokteberg. Na de Knokteberg stonden nog de Kwaremont, de Kalkhoveberg, de Paterberg, Kortekeer, Koppenberg, Stationsberg, Taaienberg, Berg Ten Houte en Kanarieberg op het menu. In het muziekbos was mijn batterij volledig plat waardoor ik verkoos om langs de weg terug te keren naar het Kluisbos. Onderweg nog even de Hotond beklimmen om op 300 meter van de wagen nog een wiel in stukken te rijden. Mijn voorwiel kraakte letterlijk en bezorgt me nu nog kopzorgen voor de  rit van komende woensdag in de Ardennen. Met ‘les cimes de Waimes’ staat de eerste Ardennenmarathon op het menu. Dit wordt een lastige brok waar ik vooral als toerist zal rijden. De conditie is immers nog verre van optimaal om eens goed door te vlammen.

Profiel rit 08.05.2010