Tag Archive: Thuin

Mountainbiketocht Thuin

MTB tocht rond Thuin.
– 09 april 2005 –

Opstaan en een laagje sneeuw zien liggen op het gras… Tja, ik had me deze zaterdagmorgen alvast warmer voorgesteld. Juist vandaag trekken we nog eens richting Ardennen. Althans toch het voorgeborchte ervan. Startplaats wordt Thuin. Dit oude stadje ligt zowat op anderhalf uur van Wevelgem en is eigenlijk een prachtige mountainbikestreek om de conditie wat bij te werken. De Fuerzanen van dienst voor deze eerste Ardennenklassieker zijn: Dries, Frederik, Gerrit en mezelf.

Omstreeks 11 uur komen we aan in Thuin en snijdt de wind verschroeiend. De wintertenue wordt bovengehaald en we zetten ons in beweging. Vorig jaar kwamen we hier ook al eens fietsen zodat we de aanloop al wat kennen. Na een asfaltklim gaat het voor de eerste keer onverhard op brede boerenwegeltjes richting bos. Daar houden we een eerste fotosessie wanneer we het water doorkruisen. Na het riviertje volgt natuurlijk de klim! Toch valt deze uitdaging nog best mee want als een sneltrein naderen we voor de eerste keer opnieuw Thuin. Het tweede deel is een stuk lastiger en start met een typische “Houffalizeklim”. Een lange, steiler wordende asfaltklim. De beloning nadien is wel super. Je krijgt bij het binnenrijden van de bossen een prachtig uitzicht op het stadje en zijn vallei met de kronkelende Samber.

Doorheen de bossen krijg je dan een leuke singletrack die je vliegensvlug weer tot de bewoonde wereld brengt. Langs de spoorwegberm fietsen we dan naar de ruïnes van een oude abdij. (Abbaye d’Aulne). Dries poseert even op de abdijmuur en een voorbijganger wordt aangeklampt om een groepsfoto te maken. Fuerza plukt ook wat “toeristiek” mee langs de weg! Na de sightseeing duiken we opnieuw het bos in voor een leuke passage. Eerst volgen we een breed bospad dat uitloopt in een smaller wordende weg. We komen opnieuw aan een kabbelend beekje en besluiten om nog eens onze kuren voor de lens vast te leggen. Nadien volgt een serieuze bosklim waarbij er moet gekronkeld worden tussen de omgehakte bomen. Eenmaal boven blijven we voor een tijdje op de hoger gelegen vlakte rijden. Het landschap wordt minder bosrijk en we rijden op Paris-Roubaix wegen richting Thuin. Het meeste klimwerk zit erop en we besluiten ene tandje zwaarder te rijden. De teller wijst ongeveer 35 km/u aan zodat we al vlug weer het historische dorpje binnenrijden. We hebben ruim 45 km in de benen maar besluiten er toch nog een extraatje aan te breien. Je rijdt immers niet voor niks richting Ardennen. Dries, nog wat in vakantiesfeer en nog niet in topvorm, besluit om een terraske te doen terwijl de overige Fuerzanen opnieuw het parcours volgen. We nemen dezelfde aanloop om na de abdij van Aulne een shortcut te nemen die ons een verschrikkelijke klim op losliggende keien oplevert. Een ideale training die elke Fuerziaan met glas doorstaat. Om ons toch nog vermoeid aan de auto te brengen nemen we de kasseiklim naar de kerk van Thuin er ook nog bij. Moe maar tevreden wisselen we onze bezwete tenue voor verse kledij. Een korte striptease op het marktpleintje hoort daar natuurlijk bij. We hebben 68 km afgelegd aan een gemiddelde snelheid van 21,5 km/u. Bovendien hebben we ook 960 hoogtemeters overwonnen. Kortom: een schoon dagje uit en voor herhaling vatbaar.

Mountainbiketocht rond Thuin

MTB tocht rond Thuin.

– 13 april 2004 –

Nu de eerste lenteweek aangekondigd werd, was het hoog tijd om nog eens naar de Ardense hellingen te trekken. Ditmaal besloten we om het voorgeborchte van ons Belgisch reliëf eens te verkennen. Omdat er elk jaar in het dorpje Thuin wel een internationale wedstrijd wordt georganiseerd besloten we om daar eens een kijkje te nemen. Bovendien was het ditmaal minder dan anderhalf uur rijden vooraleer we onze tweewieler konden bovenhalen.

Dit oude dorpje langs de oevers van de Samber doemt plots voor je op. De klim naar de startplaats is beslist een kuitenbijter. Op de kasseien (nog wat Paris-Roubaix gevoel van afgelopen zondag) hotsen we naar boven. Na de aankoop van een kaart en het plunderen van de plaatselijke patissier konden we eraan beginnen.

De aankoop van de kaart is echt wel een aanrader, al is het maar om het eerste pijltje te vinden. Wijzelf waren al verkeerd na 50 meter. Eenmaal op het parcours was alles wel piekfijn uitgestippeld. Maar met een kaart kan je makkelijker enkele shortcuts nemen of zelf eens op ontdekking gaan.

We volgden de groene pijltjes richting Biercée. De aanloop verloopt voornamelijk over brede wegen die voor het grotendeel ook netjes geasfalteerd zijn. Nadat je de plaatselijke wijk hebt doorkruist mag je eindelijk het bos in. Via een singletrack zoef je naar beneden om je een weg te banen door de rivier. Het daaropvolgend klimmetje tot bij de boerderij is een eerste kleine kuitenbijter. Na de boerderij volgen we nog even het bospad om via een echte keiweg af te dalen tot aan de Samber. Voor ons merken we de kerk van Lobbes. We volgen nu even de rivier om op die manier de nodige krachten op te doen vooraleer we in Thuin de klim naar “Les Waibes” beginnen. Het eerste deel op de grote weg is “peanuts” in vergelijking met het tweede deel. Eenmaal je de hoofdweg verlaat en rechtsaf draait begint het tweede steilere deel van de klim. In een mum van tijd ben je opnieuw op de hoger gelegen flanken. Hetgeen wat volgt is een prachtige afdaling (singletrack) doorheen het bos. Wijzelf vonden dit best een leuk stuk zodat we er een tweede klim vanuit het dal voor over hadden.

Na deze pittige afdaling rijd je eventjes langs de spoorwegberm om nadien op asfaltwegen richting ruïnes van de abdij d’ Aulne te trekken. Hier wordt je weer de bossen ingestuurd. Eventjes hoopten we nog dat ze ons in het bos rechtdoor gingen sturen (daar loopt immers een machtige klim naar de hoogste bosflank). We werden jammergenoeg rechtsaf geleid. Toch was dit best een leuk traject. We eindigden opnieuw aan een riviertje, en dan weet je het wel… Na de oversteek volgt de onvermijdelijke klim. De spieren mochten opnieuw even weten hoe het voelt om tot het uiterste te gaan. Nadien zouden ze immers tijd genoeg krijgen om te recupereren, want wat volgde was vooral een aaneenschakeling van brede (toch wel slecht berijdbare) geaccidenteerde wegen. Opnieuw een Paris-Roubaix moment dus.

Eenmaal in Ste. Face besloten we om opnieuw aansluiting te zoeken met de groene route om op die manier nogmaals te kunnen genieten van de mooiste stukken op deze rit. Zo namen we na de ruïnes van de abdij ook een shortcut tussen de 2 aanwezige vijvers. Echt de moeite! Je komt op een technisch klim terecht die je doet laveren tussen de glibberige keien. Test je stuurmanskunst hier maar eens!

Eigenlijk heeft Thuin heel wat te bieden maar misschien moet je met je kaart ook wel eens op ontdekking durven gaan. Wie de dichtst gelegen Ardennen wil opsnuiven moet zeker eens halt houden in Thuin. Een aanrader dus.