Tag Archive: sneeuw

Sneeuwpret!

Als er sneeuw ligt in België (nou ja, in het oosten van het land) dan moet je daarvan genieten.  Met die gedachte trokken we zaterdagmorgen richting Oostkantons om er een kort weekendje door te brengen. Op vrijdagavond nog snel een onderkomen gezocht via Booking.com en uiteindelijk uitgekomen op een leuk plekje in Chévemont op de grens tussen België, Nederland en Duitsland.
De rit richting sneeuw verliep super want alle wegen waren immers een weekje sneeuwvrij. Bovendien was de zon van de partij wat het allemaal nog wat aangenamer maakte. Iets na de middag kwamen we aan op Mont Rigi. Hier was het wel drummen geblazen om een parkeerplekje te vinden. De meesten kwamen om te langlaufen zodat we -eenmaal klaar om de sneeuw te trotseren – weinig last hadden van de drukte. Met de slee trokken we de Hoge Venen in om te glijden, stappen en gooien in en met het wonderlijke witte poeder. Op sommige plaatsen lag er echt wel een dikke laag en zakte je tot over de knieën in de sneeuw!
Na een wandeling en het maken van een sneeuwman trokken we richting overnachtingsplaats. Ons stekje lag helemaal op de boerebuiten maar nog steeds omringd van sneeuw.
Dit zorgde ervoor dat we op zondagmorgen opnieuw konden genieten van sneeuwpret. Met de deskundige hulp van de eigenares trokken we de weilanden in om er van de helling te glijden. Wat een plezier! Het gaf een echt vakantiegevoel. Helaas wachtte ons nog een lange terugrit richting sneeuwvrij westen. Maar één ding is zeker: we kunnen terugblikken op een zalig sneeuwmoment met de kinderen.

Sneeuw 2017

Sneeuwduinen

Sneeuwduinen

Verdorie! Is het nu nog niet gedaan met dit winterweer? Deze morgen wakker geworden en zowaar sneeuwduinen ontdekt op het terras. Wat ben ik dat witte poeder spuugzat! Geef me alsjeblieft lente, zon en fluitende vogels! Of anders gezegd: weg met de winter, leve de lente!

Sneeuwpret.

Sinds vandaag zijn we ook de eigenaar van een slee geworden! Reeds enkele jaren wimpel ik deze aankoop af met het idee dat dit zelden of niet gebruikt wordt. Nu we reeds enkele jaren op rij sneeuw en vrieskou mochten voelen, kon ik ditmaal niet meer aan de lokroep van de kids (en mama) weerstaan en ging Joke deze morgen een slee aanschaffen.
Deze namiddag trokken we dan ook naar het park om er te glijden van elke heuvel die onze gemeentelijke hovingen rijk zijn.
Voor Mats was het plezier van korte duur want hij waagde zich even aan een glijpartij op een dichtgevroren plas maar schoot er helaas door. Gevolg: veel paniek, een natte broek en … nog meer nattigheid uit de oogjes! Mama trok dan maar huiswaarts met onze stoere ijsman. Marie echter kreeg maar niet genoeg van het slee-glijden en genoot nog van een supernamiddag in het park! En ja, ook papa genoot en was tevreden van de nieuwe aankoop.

De eerste sneeuw!

De titel van dit bericht doet me altijd denken aan het lied van Jan Dewilde. Maar gelukkig voor ons zorgt de eerste sneeuw voor meer optimisme en kindergeluk!
“Kijk, papa, het gras is allemaal weg!  Kijk, papa, zo’n dikke laag op de tuintafel!”. De verwondering was groot en de drang om eens in dat witte tapijt te stappen nog groter. Laarzen werden aangetrokken, mutsen en sjaals gezocht en hup, de deur uit!
We zorgden er voor dat Stan, de sneeuwman, weer een plaatsje kreeg in onze tuin en kleedden hem warm aan, want sneeuw da’s koud!
Toen kwam al vlug: “Brrr…, papa, ‘k heb koud. Papa, ‘k wil naar binnen.”
Ja, dat witte sneeuwtapijt en Stan bewonderen vanuit de woonkamer, in de warmte, dat gaat ook.
Toch bedankt kids, om me nog even als kind in de sneeuw te mogen voelen. En weet je? Maandagavond gaat het nog meer sneeuwen!
Joepie! (Even niet denken aan de auto en de mogelijke gevolgen op de weg).

Toch nog sneeuwpret!

Sneeuwpret 2009Vanmorgen zorgde koning winter voor een serieus wit sneeuwtapijt. De ganse voormiddag dwarrelden de vlokjes naar beneden en toverden op die manier het landschap om tot een prachtig wit geheel. Na de namiddag kwam de zon er dan even door en konden we het toch niet laten om even in de sneeuw te ravotten. Ook Marie mocht (ondanks haar virusje) toch even een halfuurtje genieten van de sneeuwpret. En Mats? Die bekeek alles van achter het raam…