Tag Archive: Ronde van Frankrijk

Tour de France à Binche

Vandaag trok ik richting Binche om er de start van de Touretappe mee te pikken. Ik parkeerde de wagen op zo’n 5 km van Binche om dan per fiets naar de startplaats te trekken. Een goed idee bleek al snel want de wegen naar Binche waren bijna allemaal afgezet. Tussen de menigte vond ik uiteindelijk een goed plekje om er de renners te zien. Zo kwam bollenman Greg Van Avermaet voorbij en de toekomstige bollenman Tim Wellens. Ook eeuwige aanvaller Thomas De Gendt passeerde de revue net als Sagan, Nibali, Van Aert en de rest van het peloton. Omstreeks 12 uur trok het peloton zich op gang om enkele kilometers verder eindelijk aan de ronde in Frankrijk te beginnen.

Langsheen het Tourparcours

Tour2015Net zoals vorig jaar wou ik dit jaar opnieuw de Tourkaravaan eens aan het werk zien. Arras ligt nu niet zo ver van de Belgische grens waardoor de rit van vandaag best een haalbare kaart was. Ik besloot om niet naar Arras zelf te rijden maar zo’n 30 km daar vandaan de auto te zetten om op die manier mijn eigen ritje te kunnen meepikken. Zo gezegd, zo gedaan! Helaas waren de weergoden (net als vorig jaar tijdens de kasseirit) opnieuw niet gunstig gezind. Er stond een stevige zuidwester en de miezerige regen maakte je in geen tijd toch kletsnat. Een tweede tegenvaller was het feit dat mijn route wel op de GPS stond maar dat de achterliggende kaart niet verscheen. Het was dus af en toe serieus gokken en eens verkeerd rijden. Toch lukte de rit richting Arras redelijk vlot. Eenmaal op het goede pad trotseerde ik de wind en kwam ik aan bij de startplaats van de Tour. De publiciteitskaravaan trok zich juist op gang. De renners lieten nog anderhalf uur op zich wachten. Aangezien ik toch wel koud begon te krijgen besloot ik de terugweg aan te vatten die ook langs het Tourparcours liep. Het werd eventjes zoeken om Arras te verlaten en na veel applaus als de eerste renner van het pak vond ik na enkele kilometers toch weer de rustigere wegen die me naar Mont Saint Elo brachten. Hier hield ik even halt om de rare ruïne te bewonderen op de top. Een plaatselijke journalist merkte me op en een interviewtje was het egvolg. Bijgevolg staat er in één of andere Franse regionale krant morgen een artikel over de Flandrien Bert Vanhauwaert. Mijn doel was om de renners voorbij te zien rijden nabij het cimetière NOtre-Dame de Lorette maar de overijverige agenten hielden me meermaals tegen om nog op de weg te rijden. UIteindelijk zag ik de renners voorbij zoeven in Carency. Nou ja, zoeven? Ik stond net aan een wegversmalling over een riviertje en daar eindigde ook de Tour van Nacer Bouhanni. Deze valpartij van dichtbij meemaken toont nogmaals de hectiek van de Tour. Alle mecaniciens sprongen uit de wagens, spurtten richting renners, dokters komen aangestormd, auto’s toeteren en eventjes lijkt er grote paniek. Maar na zo’n dikke 5 minuten oponthoud trekt de karavaan zich weer op gang en laat ze opnieuw een stilte achter. Deze stilte valt ook over jou wanneer je het immense cimetière voorbijrijdt. Hierboven de helling heb je bovendien een mooi zicht op de streek. Ik zet mijn tocht nu snel verder richting Rouvroy want de regenbuien zorgden er toch wel voor dat ik flink kou heb gevat en de Tourgekte is me nu toch wel genoeg geweest. Straks de ontknoping volgen op tv lijkt me ook wel tof!

De Tourwinnaar van 2001: Andrei Kivilev

Kivilev

De reportage die vanavond te zien was in Vive le vélo was er eentje om kippenvel van te krijgen. Léonard Kivilev, de zoon van de overleden renner Andrei Kivilev vertelt wat hij in een brief schreef aan de directeur van de Tour de France.
Laat ons hopen dat zijn brief waarheid mag worden.
Wil je de reportage nog eens bekijken? Dan klik je best even op de foto hiernaast.

De hel van het noorden.

foto 1 Woensdag 09 juli 2014. De renners rijden van Ieper naar Arenberg en doorkruisen een zevental kasseistroken van de helleklassieker.
Woensdag 09 juli 2014. Grijze lucht, dreigende wolken, veel wind. Na de middag gaan de sluizen open en valt de regen onophoudelijk naar beneden. Ook op de kinderkopjes in Noord-Frankrijk. Ook op het Tourpeleton. Ook op Chris Froome die zijn fiets niet meer in de hand heeft en voor de derde keer in twee dagen tijd tegen de vlakte gaat. Exit Froome.

Maar woensdag 09 juli was ook de dag waarop ik om 08 uur ‘s morgens reeds met mijn fiets aan de poorten van de hel stond in Nomain, een klein dorpje iets noordelijker dan Orchies. Ik wou immers voor de tourkaravaan er langs kwam zelf eens de laatste 33 km van deze etappe afleggen. Zelf de kasseien voelen! Om me wat meer luxe te veroorloven koos ik voor de mountainbike wat na het nemen van de eerste kasseistrook meteen de goede keuze bleek te zijn.

foto 2

De ‘cobblestones’ lager er gevaarlijk en modderig bij. Toen wist ik al dat het een heus circus zou worden in de namiddag.
Uiteindelijk kon ik tot aan de finish in Arenberg rijden en even de sfeer opsnuiven van het hele gebeuren. Via de gevreesde kasseistrook van Trouée Arenberg (het bos van Wallers) vatte ik de terugtocht aan naar Nomain. Na een halfuurtje begonnen de druppels over te gaan in hevige regenval. Ik kwam dan ook helemaal uitgeregend aan bij de auto. Mijn tocht zat er op. De echte mannen moesten er nog aan beginnen en kregen nog veel meer water over zich heen. En ikzelf? Ik zat toen lekker in de zetel voor de buis aan het genieten maar ook wel met een stukje medeleven.

 

De Tour de France op kasseien

Lance Armstrong in Tour de France 2010Gisteren trok de Tour over de kasseien van het Noorden. Ideaal om het wielercircus nog eens in levende lijve mee te maken. Ik besloot dan ook om naar Sars et Rossières waar de vierde strook (maar de eerste echte hellestrook) de renners opwachtte. Reeds van op de autosnelweg zag je de plaats van de kinderkopjes liggen want ook hier stond reeds een massa volk en campers de renners op te wachten. Na een fikse wandeling voelde ik de kasseien onder mijn voeten. Juist op tijd om de gekke reclamekaravaan te zien voorbij razen. Dat er niet meer ongelukken gebeuren is een wonder want deze reclamemannen en -vrouwen stuiven echt langs het publiek om hun gadgets rond te strooien.
Na een dik uur wachten is het eindelijk tijd voor het echte werk! De toppers vatten de kasseien aan en vlammen doorheen het stof richting Arenberg. Zo’n 300 meter voor mijn stek viel Frank Schlëck zodat er reeds heel wat verbrokkeling is wanneer de renners voorbij komen. Ik merk wel een heel attente Jurgen Van den Broeck. Ook Lance Armstrong, Cadel Evans, Fabian Cancellara en Mark Cavendish passeren nog in comfortabele positie. Freire, Voigt, Cunego, Chavanel, Lloyd en heel wat Euskadi en Lampre-mannen hobbelen met meer moeite over de stenen. Het was toen al duidelijk: deze Tourrit zou voor spektakel zorgen! Blij dat ik het mocht meemaken van op de eerste rij.

De ronde op zijn kop!

Vandaag stond de Ronde even op zijn kop. Een passage door België met een paar hellingen en vooral gladde wegen zorgde ervoor dat er niet gekoerst werd. Schoon, die solidariteit in het peloton maar jammer voor de mannen die wel voorin zaten. Ik leef mee met Jurgen Van Den Broeck die echt wel een goede zaak kon doen. Net als Cadel Evans trouwens! Oké, de Tour verloor misschien al enkele kanshebbers indien er werd doorgekoerst maar waarom na de hergroepering niet sprinten? Neen, ik hou van de kampioen Cancellara en ik vind hem een groots renner maar vandaag vond ik het jammer dat hij de koers neutraliseerde. Op die manier zag ook Jürgen Roelandts de groene trui aan zijn neus voorbij gaan. Benieuwd wie er morgen wacht op de kasseien? Ik zal er alvast een kijkje gaan nemen. Rijden gasten!