Tag Archive: Normandië

Reis Normandië

Dit jaar hielden we het iets dichter bij huis omwille van het hele corona-verhaal. Op slechts 4 uur 30 minuten rijden van de Wilgenstraat ligt het Normandisch kustdorpje Ver-sur-Mer. Een weekje lang verblijven we er in een huisje op zo’n 2 km van het strand. Na een eerste wandeling (verkenning) doorheen het dorpje om nog enkele boodschappen te doen, blijkt al vlug dat dit kustdorpje zéér rustig is en geen toeristen lokt. Er is nochtans een museum gevestigd die verteld over de oorlogstijd en over de overzeese postvluchtverbinding in 1927.
Dat deze streek geschiedenis ademt merk je overal. Er zijn tal van begraafplaatsen, musea en monumenten die herinneren aan D-Day zo’n 76 jaar geleden.
Tijdens de eerste korte uitstap naar Port-en-Bessin blijkt dit ook nog eens: deze vissershaven was in de tweede wereldoorlog een belangrijke haven voor het aanvoeren van petroleum. Nu is het een druk bezochte havenplaats waar je kan rondwandelen en waar je ook een Vauban-toren vindt. Het (keien)strand ligt er ook bezaaid met enorme Sint-Jakobsschelpen. We verkennen even de kleine poeltjes die zijn ontstaan door het terugtrekkend water en zoeken garnalen en krabben. Een leuk avontuur!
Een vakantie in deze streek staat ook voor een dagje geschiedenis. Zo dichtbij de landingsstranden moet je jezelf gewoon een dagje onderdompelen in juni 1944. We bezoeken eerst Arromanches 360° waar een twintig minuten durende film het verhaal vertelt van deze periode. De pakkende beelden, geprojecteerd rondom jou, laten niemand onberoerd. Buiten het gebouw zie je de pontons in zee drijven die dienst deden als ‘kunstmatige haven’. We rijden verder langs de stranden en stoppen bij Omaha Beach. Hier kwamen de Amerikanen aan wal en hadden ze de moeilijke taak om het strand nabij Colleville-sur-Mer in te nemen. Dat deze taak leidde tot heel wat slachtoffers is te merken aan de impressionante Amerikaanse begraafplaats. Meer dan 9000 Amerikaanse soldaten liggen hier begraven. Onder hen ook generaal Roosevelt.
Nog wat verderop langs de kust maken we nog een stop bij Pointe du Hoc. Deze kliffen waren heel moeilijk in te nemen tijdens de tweede wereldoorlog en waren dus een speciale taak voor de Amerikaanse rangers. Ze moesten de 30 meter hoge kliffen bedwingen en dat terwijl de vijand hen onder vuur nam. Van de 225 infanteriesoldaten stierven er meer dan 130 tijdens deze aanval.
Om de geschiedenisdag volledig te maken brachten we ook een bezoekje aan het Overlord-museum. Hier wordt de gebeurtenissen chronologisch weergegeven en zie je ook heel wat toestellen (vliegtuigen, tanks, auto’s, kledij, …) uit deze bloederige periode. Je zou het haast vergeten maar we mogen van geluk spreken dat we dit moeten beleven. Nooit meer oorlog!

Na de geschiedenisdag wachtte een leuke wandeldag in het Zwitsers Normandië. Nabij Saint-Philbert-sur-Orne vind je de Roche d’Oetre, een hoog gelegen uitkijkplaatsje boven de gorges van de rivier la Rouvre.
We wagen ons aan de wandeling van net geen 9 km met als start een afdaling naar de rivier om nadien zo’n 4 km de waterloop te volgen en terug te keren via enkele mooie dorpjes rond de vallei. Het pad is heel afwisselend en de lok van het water van het riviertje doet ons regelmatig stoppen om eens de ‘rotsen’ te beklimmen. Nabij het ‘maison du paysage’ stoppen we om een ijsje te eten. Hier verlaten we ook de rivierbedding en gaan we langzaam omhoog richting vertrekpunt. Tussenin ontdekken we nog een eenzaam muisje en komen we ruiters op een koe tegen. Uiteindelijk eindigen we terug aan de Roche d’Oetre en zoeken we nog even het ‘menselijk profiel’ die zichtbaar is langs de zijkant van de overstekende rots.

Nu de temperaturen ook hier de hoogte ingaan is het tijd voor een heuse stranddag. Eventjes niksen, een zwemmetje in zee, een spelletje petanque of kubb en kastelen bouwen in het zand. Hier is er meer dan plaats genoeg op het strand!

Omdat ik elke reis ook een factor ‘avontuur’ hoort gaan we ook op uitstap naar het viaduct van Souleuvre. Hier kan je met een rodelbaan de helling naar beneden zoeven, een touwenparcours doen tussen de bomen en zelfs benji-jumpen. Dit laatste zien we liever gebeuren dan zelf mee te maken.
Er is ook een park waar je een blote voetenpad kan volgen waarbij je wandelt op allerlei stenen, zand, hout en zelfs doorheen modder en water.

‘s Avonds bewonderen we de zonsondergang ter hoogte van de batterie de Longues, een Duitse verdedigingsplek nabij Longues-sur-Mer. Hier dichtbij vind je ook de natuurpracht van ‘les demoiselles de Fontenaille’.

We sluiten de reis af met hoge temperaturen en nog een stranddagje. Genieten aan het strand van Courseulles-sur-Mer of het landingsstrand van Juno Beach waar de Canadezen aan land kwamen.

Merci Normandie pour ce voyage intéressant et amusant!

Normandië 2020

Schitterend Normandië

Terug van een weekje vakantie in Normandië. Onder het motto “ik heb mijn wagen vol geladen” trokken we richting Port en Bessin in de Calvados (Normandië). Na een rit van iets meer dan 7 uur – met dank aan de vele péages – kwamen we aan bij onze verblijfplaats. Een mooi groot huis met een schommel in de tuin! Marie was al in de wolken en haar reisje kon al niet meer stuk.
Port en Bessin is een havenstadje gelegen temidden de landingsstranden van D-Day. De gezelligheid van het dorpje staat in schril contrast met de wreedheden die zich hier zo’n 65 jaar geleden moeten hebben afgespeeld.
Na een verkenning van het dorpje, het aanschaffen van enkele kaarten en het voederen van de meeuwen (ja, hier mag dit nog) konden we plannen maken voor de rest van de week.

Met de fiets reden we naar ‘de batterie de Longues’. De Longues batterij is de enige batterij in de regio die nog in het bezit is van de goed bewaarde kannonen waarmee de Duitsers de geallieerden afweerden. Onderweg naar dit overblijfsel van WO II moesten we wel enkele serieuze kuitenbijters overwinnen. Bovendien reden we nog even verkeerd zodat we plots met onze fiets boven op de kliffen stonden. Een schitterend uitzicht was wel de beloning! Je had zicht op Port en Bessin en op de kunstmatige aanleghaven van Arromonches.

Na een dagje zeeplezier waarbij Mats proefde van de Normandische zandkorrels en Marie genoot van zo’n grote zandbak trokken we naar Courville-sur-Mer waar we een bezoek brengen aan de Amerikaanse begraafplaats. Een uitgestrekt veld met witte kruisen, prachtig gelegen op een klif boven Omaha beach, waar bijna 10.000 gesneuvelde Amerikaanse soldaten begraven liggen. Zeer indrukwekkend. Je krijgt er zelfs koud van. De Amerikanen besteden heel veel zorg aan de nagedachtenis van hun helden.  Ze zijn dan ook de woorden indachtig van de commandant van het Amerikaanse expeditieleger die zei: “Tijd zal de glans van hun daden nooit doen vergeten.”
Omdat ‘de andere kant van  het verhaal’ ook aandacht verdient, bezoeken we vervolgens de Duitse begraafplaats bij La Cambe. Deze is veel soberder dan de Amerikaanse. De ruim 21.000 gesneuvelde soldaten liggen hier per twee onder een kleine grauwe grafsteen. Nabij de begraafplaats is er ook een tuin aangelegd waar meer dan 1200 esdoorns  levende symbolen zijn voor de vrede. Het plaatselijke museum biedt dan ook een overzicht van de vele oorlogen en zijn gevolgen wereldwijd.

Tussen de bezoeken in vond ik ook de tijd om tweemaal mijn koersfiets van stal te halen. Op mijn eerste tochtje reed ik langs de westkust richting Point du Hoc. Point du Hoc is gelegen boven op een klif met uitzicht op Omaha Beach. Het domein bevat nog verschillende Duitse bunkers die in juni 1944 op de Amerikaanse landingstroepen vuurden. Na een kijkje op deze site reed ik langs de landelijke wegen van het binnenland terug naar onze verblijfplaats. Goed voor 58 km.
De tweede tocht volgde ik de oostkust langs Arromanches naar Ver sur Mer. Via Crépon en Bazenville (waar er nog een Brits oorlogskerkhof is) trok ik terug naar Port en Bessin. Deze toch leverde me 50 km op.

Als de regen dan toch eens de bovenhand kreeg (wat gelukkig maar één keer gebeurde) dan stond de stad Bayeux op het programma. Een bezoekje aan deze oude stad met prachtige basiliek, een rondrit doorheen het historische stadscentrum en voor de anderen van de groep nog een bezoek aan het wereldberoemde tapijt van Bayeux. (Wij trokken toen reeds met vermoeide kids huiswaarts).

Om de D-day ervaring compleet te maken gingen we ook naar Arromanches 360°. De film “The Price of Freedom” wordt er  geprojecteerd op 9 schermen in een cirkelvormige zaal. Beelden van de oorlog worden afgewisseld met beelden van nu. Zo’n twintig minutenlang maak je deel uit van een film en wordt je heen en weer geslingerd tussen 1944 en 2010. Tussen oorlog en de hedendaagse restanten. Een schitterende beleving die je nogmaals doet aanvoelen wat hier moet hebben plaatsgevonden zo’n 65 jaar geleden. De woorden ‘nooit meer oorlog’ zijn hier op zijn plaats als je de zaal buiten stapt.

Om de mix van historiek, ontspanning en strand- en zeegebeuren compleet te maken, werden er natuurlijk ook schelpen en stenen gezocht, bouwden we zandkastelen, maakten we geulen voor het aankomende zeewater, stopten we elkaar onder het zand of genoten we van de rust en de prachtige kustlijn van Normandië. Mooi, ongerepte natuur met een rijk verleden.