Tag Archive: mountainbike

Tweede ritje van het jaar.

FietsritOndanks de eerste vrieskou wou ik vandaag toch de fiets op. Nadat de rit vorige week letterlijk in het water viel wou ik deze week niet opnieuw thuis blijven zitten. Goed ingepakt sprong ik op de mountainbike om een rustig ritje te maken langsheen de Kezelbergroute en de andere nieuwe fietsroute tussen Roeselare en Zonnebeke. De wegen blinkten na deze eerste vriesnacht maar de zon aan de blauwe hemel deed toch het beste vermoeden voor deze zondagse rit. De nieuw aangelegde Kezelbergroute bolt prima met de mountainbike maar wordt toch nog plots onderbroken te Ledegem. Jammer! Hier moet je nog het centrum door om een paar kilometer verder weer in te pikken op de route. Aan het einde van deze tramroute zorgde een ijsplek echter voor een abrupt einde aan de vlotte tocht. Met een ‘kwak’ gleed mijn fiets helemaal onverwachts onderuit en vooraleer ik het goed en wel besefte knalde mijn hoof mét helm tegen het asfalt en gleed ik op mijn linkerkant enkele meters over het ijs. Amai, al vlug moest ik toegeven dat die helm me vandaag van heel veel erger gered had. Na enkele minuten te bekomen reed ik uiteindelijk met pijn aan de heup en een ‘doorschud hoofd’ de tocht verder maar met veel schrik om er nog eens bij te gaan liggen. Enkele kilometers verder, op één van die landelijke wegen, zag ik nog een fietser tegen de grond smakken. Neen, deze morgen zal ik heus niet de enige geweest zijn.
Na zo’n dikke twee uur was ik toch blij om de fiets de fietsenstalling binnen te rijden. Missie volbracht maar als het volgende week nog zo’n vriesweer is, dan pas ik toch wel!

Toertocht Quartes

Voor de tweede week op rij op Fuerza-avontuur getrokken voor een toertocht. Ditmaal was Quartes de startplaats. Het werd een mooie tocht met veel offroad over enkele pittige hellingen, veel weideplezier en langs heel wat bermen van de autosnelweg. Een typische Waalse sfeer maakte het plaatje compleet. Goed voor iets meer dan 60 km op de teller en veel plezier!

Raid des Hautes Fagnes

IMG_0820De jaarlijkse afspraak met de mooiste marathon van België! Ook dit jaar was er een ruime Fuerza delegatie maar de ambities van enkele jaren geleden hebben bij iedereen plaats gemaakt voor plezier en vertier. De voorafgaande barbecue op zaterdagavond is al even leuk als de marathon zelf. Een lekkere ricard erbij, een goed stukje vlees en nadien nog een pintje om alles te doen zakken. Neen, de pasta van vroeger en de sportdrank waren er niet!
De marathon zelf blijft wel nog zijn tradities behouden: loodzwaar en nog steeds het venijn in de staart van de etappe. We reden op een gezapig tempo met drie vier Fuerzanen tot Hannes uiteindelijk zijn eigen tempo verkoos. Na de laatste bevoorrading in Reinhardstein trok ieder zijn plan en reden we individueel de laatste 22 km van de tocht. Uiteindelijk kon ik toch nog Stijn inhalen die op de laatste klim de man met de hamer was tegengekomen. Na zo’n 5 uur en 20 minuten onderweg (maar zo’n 4 uur 25 minuten effectief fietsen) kwam ik terug aan in de Expohallen. Moe maar voldaan en net op tijd voor er een hevige regenvlaag losbarstte!

Raid des Hautes Fagnes – Malmédy

RDHFDe RDHF is de Ronde van Vlaanderen voor de klassieke renner od de Ronde van Frankrijk voor de ronderenner. Het is de mooiste, uitdagendste en lastigste mountainbikemarathon in eigen land. Het is bovendien schitterend georganiseerd en de tocht brengt je in één van de mooiste natuurgebieden van België. Alleen daarom moet je hier elk jaar aan de start staan.
Dit jaar waagde ik me nog eens aan de 90 km. De voorbije jaren reed ik steevast de tocht over 65 km maar toch wou ik nog eens de Hoge Venen doorkruisen. Gelukkig kon ik dit op droge wijze doen want dit parcoursgedeelte is pas echt lastig als het de voorbije weken ferm geregend heeft. Gelukkig lag alles er kurkdroog bij zodat de talrijke  boomwortelspassages niet al te gevaarlijk waren. Toch was niet alle geluk aan mijn kant want na zo’n 50 km kon ik mijn kleinste blad vooraan niet meer gebruiken. De ketting bleef steeds blokkeren waardoor ik de klim naar het kasteel van Reinhardstein te voet mocht doen. Bij de fietsstand aan het kasteel spoot men wat olie op de ketting en dit deed toch wonderen. Ik besloot hier te wachten op de andere Fuerzanen Gaetan en Stijn want de tocht was immers nog meer dan 30 km lang en beloofde nog zwaar te worden. Samen rijden leek me dan ook veel plezanter. En wonder boven wonder deden de ketting en het kleine blad het weer prima en putte ik nieuwe moed uit de beklimmingen die volgden. Uiteindelijk reden we met zijn drieën over de meet na meer dan 6 uur fietsen. Maar toch was dit een schitterende toch en was ik niet helemaal op. Dit laatste deed me vooral deugd!