Tag Archive: mountainbike

Les cimes de Waimes

Yes, we zijn terug! Na een afwezigheid op de kalender werd deze mountainbikemarathon eindelijk weer ingericht. Na enkele regenedities was het nu genieten van mooi weer en opnieuw de echte mountainbikesfeer opsnuiven. Samen met Bert Desimpelaere en Gaetan gingen we iets na 10 uur van start in het centrum van Waimes. Aan een vlot tempo namen we eerste deftige ‘cimes’ vooraleer we richting steengroeve trokken. Hier wachtte een echte kuitenbijter die je toch wel herinnerde dat de Ardense klimmen niet de Westvlaamse Heuvellandklimmen zijn. Aan de splitsing besloten Gaetan en ikzelf om voor de 65 km te gaan. Een wijselijke beslissing want eenmaal na het meer van Robertville was ‘de jus’ uit de benen verdwenen. Op een wat gezapiger tempo reed ik richting aankomst. Na 4 uur 03 minuten reed ik over de streep. Dit werd een leuk weerzien met de ‘cimes de Waimes’. Tot volgend jaar? En het weer mag dan hetzelfde zijn.

De kasseien van Parijs-Roubaix.

Ik hou er van om elk jaar eens de kasseien van deze helleklassieker zelf aan den lijve te voelen. Natuurlijk is dat des te plezanter als je dit de week voor de beruchte koers doet want dan is het volledige parcours bewegwijzerd en zijn de stroken ook genummerd. Net als drie jaar geleden besloot ik de starten in Camphin-en-Pévèle en langs de weg naar Orchies te fietsen. Van hieruit zou ik dan de overige 60 km volgen naar de piste van Roubaix. Na het ererondje zou ik dan terug fietsen naar de startplaats van de dag. Ditmaal was de koersfiets thuis gebleven -aangezien ik mijn Merckx-fiets toch nog een aantal jaren wil houden- en koos ik voor de mountainbike om te dokkeren over de kasseien.
De wind was in de aanloop nog mijn bondgenoot maar zou voor de tocht richting Roubaix voor het overgrote deel in het nadeel blazen. Dit betekende wel dat de uiteindelijke slotkilometers van Roubaix naar Camphin-en-Pévèle dan weer wind in de rug zou opleveren. Altijd een aangename meevaller op het einde van een tocht. Het parcours was al perfect bepijld en na zo’n 17 kilometer aanloop kon ik aan de eerste kasseistrook van Orchies beginnen. Heel wat andere fietsers waren ook op pad en éénmaal de zone van Mons-en-Pévèle en Cysoing in zicht kwam werd het steeds drukker op de kasseien. De campers stonden reeds langs de kant van de weg geposteerd en aan de molen van Templeuve was er zelfs al een heel fandorp van Tom Boonen. De wieken van de molen brachten ook zelfs hulde aan onze Flandrien. Ik trok verder richting Carrefour de l’arbre en was toch blij dat deze strook achter de rug was. Deze kasseien zijn echt op een hoopje gegooid en doen je beven van kop tot teen. Gelukkig zat ik op de mountainbike en niet op de koersfiets. Na de laatste strook in Hem pikte ik aan bij een groepje Britten om samen richting piste te rijden. Na zo’n 75 km kon ik helaas de piste niet oprijden aangezien alles afgsloten was en in gereedheid werd gebracht voor de dag nadien (wielertoeristen) en voor de hoogdag van zondag. Na een mini-pauze besloot ik Roubaix te verlaten en terug te keren naar de auto. Zonder een druppel water in de bidon was ik toch nog genoodzaakt een extra stop in te lassen want ik kreeg een ongelooflijke kramp in de buik. Een bakkerij in Willems bracht soelaas met een heerlijk taartje, een cola en een ice-tea. Uiteindelijk verdwenen de krampen en reed ik nog probleemloos richting Camphin-en-Pévèle nagenietend van een mooi tochtje over Noord-Franse wegen.

Laatste ritje in 2016.

Vandaag een laatste ritje met de mountainbike gemaakt in 2016. Voor de start van het nieuwe jaar wou ik toch nog even de ‘Plugstreets’ onder de wielen gevoeld hebben die de renners straks in Gent-Wevelgem voorgeschoteld krijgen. Ik vertrok dan ook van Ieper om richting Ploegsteert te rijden en terug te keren via Heuvelland. Onderweg passeerde ik ook nog het stalletje van ‘Eigen Kweek’ en ging er af en toe een deftig mistgordijn rondom mij. Het was bibberen maar ook genieten van een mooi parcours. Voor herhaling vatbaar! Zo ontdekte ik nog tal van trage wegen in de buurt van Ploegsteert. Die vragen in 2017 zeker een verdere verkenning.

Tweede ritje van het jaar.

FietsritOndanks de eerste vrieskou wou ik vandaag toch de fiets op. Nadat de rit vorige week letterlijk in het water viel wou ik deze week niet opnieuw thuis blijven zitten. Goed ingepakt sprong ik op de mountainbike om een rustig ritje te maken langsheen de Kezelbergroute en de andere nieuwe fietsroute tussen Roeselare en Zonnebeke. De wegen blinkten na deze eerste vriesnacht maar de zon aan de blauwe hemel deed toch het beste vermoeden voor deze zondagse rit. De nieuw aangelegde Kezelbergroute bolt prima met de mountainbike maar wordt toch nog plots onderbroken te Ledegem. Jammer! Hier moet je nog het centrum door om een paar kilometer verder weer in te pikken op de route. Aan het einde van deze tramroute zorgde een ijsplek echter voor een abrupt einde aan de vlotte tocht. Met een ‘kwak’ gleed mijn fiets helemaal onverwachts onderuit en vooraleer ik het goed en wel besefte knalde mijn hoof mét helm tegen het asfalt en gleed ik op mijn linkerkant enkele meters over het ijs. Amai, al vlug moest ik toegeven dat die helm me vandaag van heel veel erger gered had. Na enkele minuten te bekomen reed ik uiteindelijk met pijn aan de heup en een ‘doorschud hoofd’ de tocht verder maar met veel schrik om er nog eens bij te gaan liggen. Enkele kilometers verder, op één van die landelijke wegen, zag ik nog een fietser tegen de grond smakken. Neen, deze morgen zal ik heus niet de enige geweest zijn.
Na zo’n dikke twee uur was ik toch blij om de fiets de fietsenstalling binnen te rijden. Missie volbracht maar als het volgende week nog zo’n vriesweer is, dan pas ik toch wel!