Tag Archive: koersfiets

Tocht tussen de buien.

Vandaag wijselijk besloten om de koersfiets boven te halen in plaats van de mountainbike. Normaalgezien ging ik in Surice nog eens een marathon fietsen van de O2-bikers challenge maar wegens de aanhoudende regen zag ik de verplaatsing richting Namen letterlijk in het water vallen. Ik koos er dan maar voor om van thuis uit te vertrekken met de koersfiets en richting Westhoek te rijden. Ditmaal ging ik vanaf de Polygone richting Langemark en Boezinge om daarna richting Poperinge te fietsen. Tijd om daarna de heuvelzone op te zoeken en via Westouter en de Rodeberg naar Dranouter te trekken. Na de beklimming van de Monteberg keerde ik via Wulvergem, Mesen, Houtem, Zandvoorde terug huiswaarts. Goed voor precies 100 km aan een gemiddelde van 29,5 km/uur. Ik was dan ook best tevreden met dit trainingsritje en het parcours is bovendien voor herhaling vatbaar.

Gran Fondo Eddy Merckx

Vandaag de mountainbike geruild voor de koersfiets. Ik had deze Gran Fondo al lang op de kalender genoteerd omdat ik me eens wou wagen aan zo’n cyclo op de gekende Ardennenhellingen. De gran fondo te Huy was dit jaar bovendien ook de selectiewedstrijd voor het wereldkampioenschap wielertoeristen later op het jaar. De grootste afstand bedroeg 175 km maar ikzelf waagde me aan de (aangekondigde) 123 km. Met zo’n 12 hellingen op het programma leek dit een ideale tocht om te wennen aan zo’n ardennentocht op de koersfiets. Om 08.30 uur trok ik me op gang en kon ik samen met zo’n vijftal anderen rijden tot aan de eerste helling (côte de France). Hierna kwam ik alleen boven en trok ik dus maar verder. De stevige rugwind maakte het gelukkig wat makkelijker. Niet veel later kwamen de eersten van de 175 km me voorbij gevlogen. Hele pelotons zoefden langs me heen en haalden enorme snelheden. Even kon ik me aanpikken bij een derde peloton. Kort na de splitsing van de 175 en de 123 km bleek een pijl verdwenen. Zo’n tiental renners stonden midden de weg te wachten op raad. Na een tussenkomst van een signaalgever konden we na zo’n kwartier weer vertrekken. We hadden toen zo’n 40 km in de benen en het gemiddelde lag nog steeds rond zo’n 30 km/u. Het vervolg was echter een pak lastiger: voortdurend beuken tegen de wind en bovendien niet echt een geschikt groepje om mee verder te rijden. Ik kwam dus veel alleen te fietsen wat op deze brede open wegen wel hard was. Ik besloot wat gas terug te nemen want de finale bevatte immers nog zo’n 5 hellingen in de laatste 30 km. Met de Côte de Bohisseau, Côte de Ben-Ahin en de Muur van Huy zat het venijn duidelijk in de start. Toen ik de kilometerteller zag, wees die al ruim 120 km aan wanneer we aan de klim van de Ben-Ahin begonnen. Boven op de top stond een Amerikaan verweesde te kijken. Hij had immers ook het bord gezien waarop stond: “volgende helling op 10 km – Mur de Huy”. Tja, blijkbaar wachtten er nog 10 extra kilometers vooraleer we de slotklim konden aanvangen.

Samen met Mister Koppa, de Amerikaan, doken we naar de vallei. Nog wat kletsen en dan, hup, op naar de meet! Na precies 5 uur fietsen reed ik over de beroemde aankomstlijn van de Waalse Pijl. Tevreden en bovendien niet helemaal kapot. Met een gemiddelde van precies 27,1 km/u was ik ook best tevreden. Deze eerste Gran Fondo smaakt naar meer! Hier kom ik zeker terug en het zou wel eens voor de grote tocht kunnen zijn.

Zondagstochtje

Deze morgen met de fiets richting Waregem gereden op zoek naar de nieuwe thuis van broer Dieter, tante Sofie en Camille. Na de aanloop langs de Leie tot in Sint-Eloois-Vijve kon ik met wat hulp van een vriendelijke Waregemse inwoner de juiste weg vinden richting Nieuwenhove. Na een frisse cola en wat geklets keerde ik terug over Deerlijk om dan via het fietsnetwerk naar huis af te zakken. Goed voor 58 km genieten in een heerlijk lentezonnetje.

Een ritje doorheen het Heuvelland.

Na een tegenvallende avondrit wou ik deze week toch afsluiten met een tocht van 100 km op de koersfiets. Het oorspronkelijke plan was om een deel van de Ronde van Vlaanderenfietsroute te rijden maar door tijdsgebrek (verplaatsing naar startplaats Oudenaarde) besloot ik om van thuis te vertrekken en naar het Heuvelland te rijden om er de West-Vlaamse Bergenroute af te haspelen. Dit is een uitgestippelde route van 45 km doorheen Nieuwkerke, Dranouter, Loker, Westouter, Kemmel en andere pittoreske plekjes in onze Westhoek. Met de heen- en terugtocht erbij kwam ik precies aan 101 km. Het was bij momenten toch wel afzien maar het slechte gevoel van afgelopen dinsdag bleef wel achterwege. (Gelukkig maar). Volgende week hoop ik nog een aantal km af te haspelen om zo toch langzaam in conditie te raken voor de Ardennentochten. Let’s hope!

Fietstocht richting Langemark-Poelkapelle

Vanavond na een lange onderbreking (iets meer dan 2 weken wegens schoolfeest / trouwfeest) toch weer de fiets op gekropen. Tegen de stevige noordwester in beukte ik me richting Beselare, Zonnebeke en Tyne Cot Cemetry. Ik volgde de knooppunten verder tot ik in het centrum van Poelkapelle kwam om nadien de terugtocht aan te vatten. Wat een makkie moest worden vanwege de rugwind werd helaas nog serieus afzien. Zonder reep of andere suikers op zak kreeg ik plots te kampen met een serieuze hongerklop. Goesting in alles en nog wat maar helaas niks mee. Wegens het later uur (reeds 19.30 uur) mocht ik het ook op mijn buik schrijven om ergens nog een snicker of colaatje te kopen. Ik liet me meedrijven richting Dadizele om dan met een slakkengangetje de laatste kilometers aan te vatten. Uiteindelijk bereikte ik na 57 km maar volledig ‘leeg’ het thuisfront. Na een stevige cola, een bounty, wat blokjes kaas en een paar boterhammen kwam ik langzaam weer op dreef. Amai, weer een lesje geleerd! (En zeggen dat vrouwlief en dochterlief nog zo aanporden om eerst te eten en dan te vertrekken… . Zouden de vrouwen dan toch gelijk hebben?).

Knooppunten volgen richting Brugge

Vandaag met de koersfiets richting Brugge gereden langsheen de verschillende knooppunten. Op die manier ben je zeker van je eindbestemming maar rijd je zeker niet langs de kortste weg. Bovendien had ik ditmaal bij de planning goed gekeken dat er geen onverharde wegen tussen zaten. Gevolg: wat meer kilometers dan de vorige keren. Ditmaal stond er precies 80 km op de teller wanneer ik de Vrijheidsstraat in Assebroek inreed. Ooit haalde ik dezelfde bestemming met zo’n 15 km minder. Zo zie je maar dat zo’n knooppunten je nog steeds kunnen verrassen. Dat deed de wind ook trouwens! Amai, de stevige westenbries joeg me af en toe bijna de berm in. Gelukkig kreeg ik maar zelden de wind echt op de snoet zodat ik uiteindelijk met een gemiddelde van net geen 30 km/u de eindmeet haalde. Ik ben dan ook best tevreden van dit tochtje.
Na de middag trokken we nog even de stad in op zoek naar enkele nieuwe kleren. Intussen genoten de kids van plezier en vertier bij oma en opa. Kortom: het was een geslaagde dag voor allen!

Een wielertoerist op zondagmorgen

Na mijn minitocht op de Kluis deed de knie toch nog serieus pijn. Blijkbaar is het mounatinbiken toch niet echt ideaal voor het vlotte herstel. Ik besloot dan ook om niet mee te gaan met de verkenning van WKW maar zelf nog even, bij wijze van lichte training, op de koersfiets te springen. Vlak voor de deur kwam de tocht van “Eureka 2000” voorbij en meerdere clubs zoefden dus voorbij. Om 09 uur trok ik me ook op gang met als doel de pijlen te volgen en de 52 km af te haspelen. Het parcours bracht me naar Lauwe, Aalbeke, Rollegem, Bellegem en Sint-Denijs. Daar verliet ik even het uitgepijlde traject om wat later opnieuw aan te sluiten in het spoor van de Koekuitspurters van Ledegem. Die mannen reden een prima tempo en zo vlogen de kilometers voorbij. Via Kortrijk, Marke en Bissegem reden we terug naar Wevelgem. Uiteindelijk haalde ik nog een gemiddelde van 30 km per uur en wees de teller 53 km aan. Een geslaagde repetitie op de koersfiets!

Een ritje Brugge-Wevelgem (heen)

Vandaag met de koersfiets teruggekeerd vanuit Brugge. Via de knooppunten reed ik terug huiswaarts langsheen Oostkamp, Zwevezele, Ardooie, Izegem, Sint-Eloois Winkel en Moorsele. De website www.fietsnet.be is de ideale routeplanner en toont je bovendien onmiddellijk hoeveel kilometers je voorgeschoteld krijgt.
Ikzelf kwam na een dikke twee en een halfuur terug thuis en had 72 km op de teller. Een mooi trainingstochtje dus om het weekend af te sluiten.

Alle wegen leiden naar …

Deze morgen nog eens de fiets opgesprongen voor een ritje met de koersfiets. Op voorhand had ik al even de fietsroutenetwerkkaart bekeken en de nodige nummertjes genoteerd op mijn stuur. De bedoeling was om via Izegem naar Ardooie, Gits en Hooglede te rijden. Terugkeren zou gebeuren via Moorslede, Slijpskapelle en Dadizele. Nadat ik iets later dan verwacht vertrokken was, bleek al vlug dat de wind voor de nodige lastigheid zou zorgen. Enfin, nadat de diesel was warm gereden ging het goed tot we in Gits terechtkwamen. Daar loopt de netwerkroute immers over een onverharde steengruispad. Gevolg: lekke band en tijdsverlies. Het zou moeilijk worden om tijdig (lees: tegen de middag) thuis te geraken. Ik besloot dan maar om op het gevoel terug te keren en de cijfertjes van de netwerken achterwege te laten. Resultaat: ik maalde nog meer kilometers dan voorzien en de tocht bracht me richting Oekene en Sint-Eloois-Winkel in plaats van Moorslede en Dadizele.  Uiteindelijk was ik maar al te content dat ik na precies 82,7 km op de teller de oprit kon oprijden. Een frisse cola, een suikerwafel, een chocoladereep en een tweetal eierkoeken gaven me weer de nodige energie. Dit was meer dan nodig want de hongerklop was niet meer veraf… . Eén ding: volgende keer blijf ik de cijfertjes volgen of neem ik de kaart mee. Ik moet wel zeggen dat ik veel schone paadjes ben tegengekomen en dat is toch ook wat hé!

Route 08.04.10

Tweede rit is een feit.

Vandaag voor de tweede maal dit jaar op de fiets gesprongen. Het is immers de bedoeling om zeker één maal per week de pedalen rond te draaien. De keuze was groot deze morgen. Er was een MTB-tocht in Moorsele en Rekkem. Maar aangezien ik pas rond 09 uur startensklaar was, besloot ik met de koersfiets richting Westhoek te trekken. Heel vlug kreeg ik het gezelschap van een andere bikevriend uit Moorsele. Samen reden we tot in Zandvoorde waar we nadien elk onze eigen weg verder zetten. Voor mij was dit richting Geluwe – Wervik om nadien de Leieboorden op te zoeken. Uiteindelijk kwam ik aan net geen 50 km toen ik ter hoogte van de Wilgenstraat de remmen dichtkneep. Tocht nr. 2 was een feit!

fietsroute-14-03-10