Tag Archive: koersfiets

Leve de dwarsfietsers!


IMG_1031
Dit weekend mocht ik getuige zijn van zo’n 32 moedige fietsers die in twee dagen van west naar oost trekken doorheen ons land. Een heel eind terug vroeg Kurt me om een route uit te stippelen voor de eerste etappe met start in De Panne en aankomst nabij Dworp. Na wat zoeken op de computer en een verkennende rit stond de tocht vast. Dit weekend was het dus aan de deelnemers om kennis te maken met de Westhoek, de Vlaamse Ardennen en het Pajottenland.

Samen met Kurt trok ik vrijdagmorgen naar De Panne om er kennis te maken met de organisatie en vooral nog lang te kletsen. Uiteindelijk was het na 01 uur toen we ons bed opzochten. Om 06 uur ging de wekker reeds om alles in gereedheid te brengen voor de deelnemers. De eersten sprongen op de fiets om 07.30 uur voor een tocht van 178 km richting Brakel. Dit was de officiële eindmeet van de rit. Van daaruit kon je dan met de auto naar de overnachtingsplaats in Dworp zo’n 8 km verderop.

Ikzelf begon iets na 9 uur mijn tocht richting Witse-stad. In het begin liep alles vlot maar het slaaptekort en de verkoudheid van de voorbije dagen zorgden wel voor de nodige last. Ook de weergoden waren in de eerste helft van de rit niet zo goedgezind. Zo kreeg ik na slchts 5 km al een ferme douche over me heen! Rond de middag kwam ik aan in Wevelgem en stond er net iets meer dan 70 km op de teller. Een korte stop thuis voor een glas cola en wat geknabbel om nadien richting Kluisbergen te fietsen. In Heestert (na zo’n 105 km) was er een bevoorrading voorzien van de organisatie. Ik at er nog een banaan en een broodje om strek genoeg de heuvelzone in te trekken. Op het programma stonden de Paterberg (maar die lieten we links liggen wegens een wielerwedstrijd), de Kortekeer, de Taaienberg, de Muur van Geraardsbergen, de Bosberg en nog een aantal onuitgegeven hellingen er tussendoor. De kilometers en de hoogtemeters begonnen hun tol te eisen. Na de beklimming van de Congoberg was het beste er af. Op de teller stonden reeds 155 km. Ik besloot op mijn gemak de overige kilometers af te haspelen met af en toe een kleine stop om iets te eten. Dit deed duidelijk deugd en bovendien waren de strafste klauterpartijen achter de rug. Doorheen het prachtige Pajottenland fietste ik richting Halle om uiteindelijk de eindmeet te bereiken na 177 km in het zadel. Moe maar tevreden na een dagje fietsen doorheen het Vlaamse land.

IMG_1034IMG_1035

De Panne – Brakel.

Vandaag samen met Kurt een stuk van de etappe afgelegd die in september gereden wordt t.v.v. Broederlijk Delen tijdens de overtocht van west naar oost. We vertrokken in De Panne en zouden de rit beëindigen in Brakel. De echte rit loopt nog verder tot in Dworp en telt maar liefst 185 lastige kilometers. Wij hielden het op een stevige 130 kilometers met een leuke tussenstop over de middag om weer op krachten te komen.

Een Hemelvaartritje

Normaalgezien staat Hemelvaart garant voor de marathon in Waimes: “Les cimes de Waimes” maar wegens besparingen werd de editie 2015 afgelast. Niet getreurd want wegens heel weinig trainingsintensiteit ging het dit jaar toch niet echt een hoogvlieger worden in de Ardennen en op die manier kon ik -dicht bij huis- nog wat kilometers malen op de koersfiets. Een ritje langsheen Avelgem, Kooigem en Bellegem deed me vaststellen dat er nog veel werk aan de winkel is.

Of hoe lastig fietsen kan zijn…

Vandaag nog eens met de koersfiets richting Brugge gereden. Na een lastige week en met een opkomende verkoudheid bleek de tocht toch iets lastiger dan gedacht. De laatste 30 km waren een serieuze marteling voor de benen en een deftige test van het doorzettingsvermogen. Uiteindelijk toch het eindpunt bereikt maar wel stikkapot. Wat vermoeidheid en een snotvalling al niet doet met een mens…

Gent-Wevelgem Cycling classic

Deze morgen startte ik na vele jaren afwezigheid nog eens in de gekende Gent-Wevelgem, georganiseerd door de Trappers. De voorbije jaren viel deze tocht steeds samen met de Raid des Hautes Fagnes in Malmédy maar nu kon ik nog eens starten in eigen gemeente. Ik besloot me in te schrijven voor de 130 km en hoopte stiekem dat ik aansluiting ging vinden bij een groepje wielertoeristen zodat ik de tocht niet alleen diende af te haspelen. En ja hoor, na zo’n 10 km sloot ik aan bij een groepje met de naam ‘gif moa buzze’. In het wiel van deze mannen dikte onze groep al snel aan tot zo’n 15-20 man. De snelheid lag steeds boven de 30 km per uur en toen we over de kasseien van Langemark dokkerden keek iedereen aandachtig naar de plaveien waardoor de splitsing niet werd opgemerkt. Gevolg: we reden richting Diksmuide en van daaruit langs de IJzer naar Nieuwpoort. De verwondering was dan ook groot toen we na 75 km aan de kust waren beland en de heuvelzone verre van dichtbij was. De mannen van ‘gif moa buzze’ besloten een shortcut te nemen en in hun wiel liet ik me -samen met nog een andere compagnon- mee slepen richting Westouter. Daar aangekomen reden de teammakkers opnieuw langs de kortste route naar Wevelgem terwijl ikzelf toch de tocht wilde rijden via de uitgekiende paden. Na de beklimming van Zwarte Berg, Rodeberg, Monteberg en Kemmelberg wachtte de terugtocht tegen wind naar Wevelgem. Dit werd (helaas) een solotocht waardoor ook bij mij het beste er af was. Uiteindelijk had ik meer dan 150 km op de teller en was de voorbereiding op Malmédy toch wel geslaagd.