Tag Archive: fuerza

Toertocht Quartes

Voor de tweede week op rij op Fuerza-avontuur getrokken voor een toertocht. Ditmaal was Quartes de startplaats. Het werd een mooie tocht met veel offroad over enkele pittige hellingen, veel weideplezier en langs heel wat bermen van de autosnelweg. Een typische Waalse sfeer maakte het plaatje compleet. Goed voor iets meer dan 60 km op de teller en veel plezier!

Raid des Hautes Fagnes

IMG_0820De jaarlijkse afspraak met de mooiste marathon van België! Ook dit jaar was er een ruime Fuerza delegatie maar de ambities van enkele jaren geleden hebben bij iedereen plaats gemaakt voor plezier en vertier. De voorafgaande barbecue op zaterdagavond is al even leuk als de marathon zelf. Een lekkere ricard erbij, een goed stukje vlees en nadien nog een pintje om alles te doen zakken. Neen, de pasta van vroeger en de sportdrank waren er niet!
De marathon zelf blijft wel nog zijn tradities behouden: loodzwaar en nog steeds het venijn in de staart van de etappe. We reden op een gezapig tempo met drie vier Fuerzanen tot Hannes uiteindelijk zijn eigen tempo verkoos. Na de laatste bevoorrading in Reinhardstein trok ieder zijn plan en reden we individueel de laatste 22 km van de tocht. Uiteindelijk kon ik toch nog Stijn inhalen die op de laatste klim de man met de hamer was tegengekomen. Na zo’n 5 uur en 20 minuten onderweg (maar zo’n 4 uur 25 minuten effectief fietsen) kwam ik terug aan in de Expohallen. Moe maar voldaan en net op tijd voor er een hevige regenvlaag losbarstte!

Raid des Hautes Fagnes – Malmédy

RDHFDe RDHF is de Ronde van Vlaanderen voor de klassieke renner od de Ronde van Frankrijk voor de ronderenner. Het is de mooiste, uitdagendste en lastigste mountainbikemarathon in eigen land. Het is bovendien schitterend georganiseerd en de tocht brengt je in één van de mooiste natuurgebieden van België. Alleen daarom moet je hier elk jaar aan de start staan.
Dit jaar waagde ik me nog eens aan de 90 km. De voorbije jaren reed ik steevast de tocht over 65 km maar toch wou ik nog eens de Hoge Venen doorkruisen. Gelukkig kon ik dit op droge wijze doen want dit parcoursgedeelte is pas echt lastig als het de voorbije weken ferm geregend heeft. Gelukkig lag alles er kurkdroog bij zodat de talrijke  boomwortelspassages niet al te gevaarlijk waren. Toch was niet alle geluk aan mijn kant want na zo’n 50 km kon ik mijn kleinste blad vooraan niet meer gebruiken. De ketting bleef steeds blokkeren waardoor ik de klim naar het kasteel van Reinhardstein te voet mocht doen. Bij de fietsstand aan het kasteel spoot men wat olie op de ketting en dit deed toch wonderen. Ik besloot hier te wachten op de andere Fuerzanen Gaetan en Stijn want de tocht was immers nog meer dan 30 km lang en beloofde nog zwaar te worden. Samen rijden leek me dan ook veel plezanter. En wonder boven wonder deden de ketting en het kleine blad het weer prima en putte ik nieuwe moed uit de beklimmingen die volgden. Uiteindelijk reden we met zijn drieën over de meet na meer dan 6 uur fietsen. Maar toch was dit een schitterende toch en was ik niet helemaal op. Dit laatste deed me vooral deugd!

Roc d’Ardenne

RocdArdenneZondag stond de eerste echte mountainbikeafspraak op het programma: de allereerste editie van Roc d’Ardenne. Over iets meer dan 80 km moesten er 2200 hoogtemeters overwonnen worden rondom Houffalize.
Aangezien ik een andere startbox had dan de andere Fuerzanen hees ik me na het startschot alleen de steile bult van de St. Roch op.
Vertrokken voor de eerste marathon van 2014! Tot aan de eerste bevoorrading was alles heel gekend terrein en was het bij momenten druk op het traject. Bij de eerste passage over de Ourthe moesten we zelfs een tiental minuten aanschuiven. Jammer! Hier zou zeker aan gewerkt moeten worden naar de toekomst toe. Na de klim richting Engreux ging het richting Bertogne en kregen we de ene steile klim na de andere voorgeschoteld. Het traject liet ons ook genieten van adembenemende vergezichten en mooie tracks. Het feit dat alles er perfect berijdbaar bij lag maakte het nog plezanter! Na zo’n 45 km kwamen we aan de derde bevoorrading die dicht bij ons huisje lag in Compogne. Hier stonden de kinderen en Joke te supporteren. Een pitstop inlassen om nog wat energie op te doen was dus aangewezen. Het vervolg van het traject had ik afgelopen donderdag gereden zodat ik heel goed kon inschatten wat er nog komen moest. Wel handig bij zo’n tocht! Zo wist ik dat het nu toch wel een stuk makkelijker was tot aan de laatste 15 km. Uiteindelijk moesten we op zo’n kleine 10 km van het einde nog eens ferm lang aanschuiven tussen de deelnemers van de andere afstanden om het water te dwarsen. Opnieuw een jammerlijke fout van de organisatie! Maar kom, het mooie weer, het schitterende parcours en het genieten van begin tot eind maakten deze eerste marathon van 2014 toch wel speciaal. Na iets meer dan 5 uur op de fiets reed ik over de aankomstlijn onder luid gejuich van de kroost. Dankjewel, kleine supporters!

 

Even de beentjes losgooien…

Aan het begin van deze vakantie toch even de beentjes losgooien. Niet teveel want de drukke weken zitten duidelijk nog in de kleren. Toch koers gezet richting Kemmel om nadien langs de Leie terug huiswaarts te fietsen. Dank aan Fuerza-ploegmaat Kurt voor de compagnie!

Fuerza teamtocht

Vandaag sprong ik nog eens de mountainbike op tijdens de Fuerza teamtocht. Veel goesting had ik er eigenlijk niet in toen ik naar buiten keek want de regen viel met bakken uit de hemel. Na een ontbijtje met koffiekoeken bij Fuerzaan Pieter trokken we ons toch op gang om de plaatselijke Sjouwersroute af te haspelen. Uiteindelijk gingen de hemelsluizen na een half uurtje toch dicht maar dat belette natuurlijk niet dat het parcours er lekker drassig bij lag. We beperkten ons dan ook tot een minieme tocht van een veertigtal kilometer. Zo bleef er nog tijd over voor een aperitiefje!

Mountainbiketocht Kluisbergen

Na een lange inactiviteit was dit dus de eerste tocht na de Ardennes Trophy. Samen met enkele andere Fuerzanen waren we klaar om de toertocht van Kluisbergen af te haspelen. Een goede training vooraleer we volgende week richting Malmédy trekken!
Het begin van de tocht was alvast pittig te noemen! Verschillende flanken van de Kluis werden beklommen vooraleer er koers werd gezet richting Kwaremont. De Kwaremont-lus bracht ons naar Kalkhoveberg, Paterberg en de Oude Kwaremont. Nadien volgde een wat vlakkere stuk tot aan het Elenebos. Hier was het voor het eerst ploeteren in de modder. Eenmaal deze klus geklaard konden naar de Koppenberg trekken. Hier wachtte een bevoorrading die meer dan welkom was, want voor het eerst had ik last van krampen in mijn dijbenen. De tol van het weinige fietsen was duidelijk merkbaar. Na de Koppenberg kon ik nog even aansluiten bij de andere Fuerzanen maar richting Hotondberg was het vet van de soep. Ik moest de rol lossen en de laatste 12 kilometer bleken nog héél zwaar! Verkrampt klom ik nogmaals de Kluis omhoog om richting finish te trekken. Oef, aangekomen maar wat een domper met de Raid des Hautes Fagnes van volgende week in het vooruitzicht. Dit zal er echt afzien worden!

Wissant: rijden tussen de regendruppels.

Gisteren was er de Fuerza daguitstap naar Wissant. Om 07 uur werden we verwacht in clublokaal “de Mythe” voor de traditionele warme ontvangst met koffiekoeken en een kopje koffie of fruitsap. Toen al keken de wolken ons dreigend aan. Toen we zo’n kwartiertje later de auto in gang zetten en richting Wissant trokken begonnen de eerste druppels te vallen. Gedurende de volledige autorit kregen we niks anders dan felle regen en donkere wolken voorgeschoteld. De fiets moed zakte werkelijk in ieders schoenen en er werd al een noodfscenario bedacht in de vorm van lang aperitieven.
Maar toen we onze eindbestemming naderden bleef de regen achterwegen en zagen we zowaar een andere kleur dan ‘grijs’ aan de hemel! Tijd om de fiets op te springen en de plaatselijke routes te verkennen. Twee lussen van ongeveer 20 km brachten ons naar het binnenland van Wissant en maakten ons duidelijk dat het hier niet altijd even vlak was. Tweede vaststelling: het had hier wel degelijk serieus geregend want de paden zogen onze fiets vast aan de grond. Uiteindelijk konden we toch heel de tijd in droog weer fietsen. Op het einde zochten we nog even het panoramapunt op om nadien in snelvaart koers te zetten richting douches. De strakke wind en het barre weer zorgden er voor dat het toch genoeg was geweest. Of was het de oesters en de schuimwijn die ons op andere gedachten bracht? Hoedanook de après-bike mocht er zijn! Het was dan ook weeral eens een geslaagde daguitstap! Hier komen we zeker nog eens terug om te fietsen als de weersomstandigheden een pak beter zijn! Wissant, tot ziens!

De tocht van de doorzetting.

Traditiegetrouw stond op Pinkstermaandag de Ardennes Trophy genoteerd op de kalender. Deze “moeder de marathons” wordt gereden in Theux en omstreken. Met zijn koninginnenafstand van 90 km en 2400 hoogtemeters is dit alvast geen tocht voor watjes. Wat ook bleek … . Het was reeds lang geleden dat ik me nog eens waagde aan de langste afstand in Theux. De vorige jaren nam ik steeds de middellange afstand (65/70 km) voor mijn rekening. Ik had immers in het verleden eens serieus de man met de hamer ontmoet op de langste afstand. Maar kijk, tijd heelt alle wonden en doet vergeten: dit jaar stond ik om 09.30 uur opnieuw aan de start voor de langste tocht. Samen met Bert Desimpelaere  trok ik me op gang en lieten we de eerste kilometers rustig op ons afkomen. Zo’n 5 minuten na ons startten ook Steven D. en Bert Declerck. Op het menu stonden 20 genummerde hellingen met ondermeer de beklimming van het oude fort van Franchimont. (more…)

Toertocht Brakel

Vanmorgen vroeg vertrokken naar Opbrakel om er de plaatselijke toertocht te rijden. De aankondiging op de website van mountainbike.be beloofde alvast veel goeds! Voor het eerst sinds lang konden we de ‘lange mouwen trui’ best wel gebruiken. Na een deftige lus rond Brakel ging de rit verder in de richting van Ronse. Na het muziekbos moesten we even de uitgestippelde route verlaten omdat een biker lelijk ten val was gekomen op het stuk richting “de Fiertel”. Uit ervaring weet ik dat deze strook er heel slecht en zelfs gevaarlijk bij ligt. De ambulance en de politie waren reeds ter plaatse om de ongelukkige fietsgenoot te helpen. Na een kleine onderbreking trokken we ons opnieuw op gang. We reden richting Ellezelles om nadien via het Livierenbos een extra lus te maken richting aankomststreep. Deze extra lus bleek eigenlijk het schoonste stuk van de route te zijn. Gaetan waagde zich nog even ‘off the track’ waardoor hij een verraderlijke looping maakte en pardoes op zijn rug belandde. Even snakte hij naar adem en was het schrikken.? Gelukkig kon hij nadien verder en konden we er achteraf nog eens goed mee lachen terwijl we genoten van een welverdiend pintje! Besluit: mooie tocht maar het mocht nog ietsje méér zijn. Voor de statistieken: 64 km en 1043 hm.