Tag Archive: Brussel

Een dagje Brussel.

Vandaag trokken we een dagje naar Brussel met de kroost. Om de terugrit in een overvolle trein te vermijden besloten we met de auto tot aan Bruparck te rijden en van daaruit het openbaar vervoer te nemen naar het centrum. Na minder dan een uurtje rijden stonden we al onder het Atomium. We trokken eerst naar het stadscentrum en namen daarvoor dus de metro. Wat een ervaring voor de kinderen om zo snel onder de grond te zoeven! Vanuit het hartje van Brussel wandelden we de Warandeberg op naar het park en het Koninklijk Paleis. Onze koning was niet te bespeuren en er stonden zelfs geen wachters voor de deur. Via de Kunstberg en het parkje ging het richting Grote Markt en Manneken Pis. Tussen de vele toeristen door baanden we ons een weg naar de kleine bekende Brusselse plasser. Ze hadden dit allemaal veel groter verwacht maar gaven de kinderen hun ogen flink de kost tussen al die Engelsen, Fransen, Spanjaarden, Chinezen en Belgische toeristen. We wandelden verder langs de Beurs waar we nog de vele teksten zagen staan op de muur die verwezen naar de aanslagen van 22 maart. Daar wordt je eventjes stil van … . De aanwezigheid van de soldaten in het stadscentrum herinneren je ook nog aan terreurniveau 3 maar voor de rest was er wel een gezellige drukte op alle gekende plaatsen en heb je het gevoel dat Brussel toch opnieuw leeft… althans licht bruist.

Nadat we per metro terugkeerden naar de Heyzel was het de bedoeling om te lunchen in Bruparck. Wat een streep door de rekening: van de hele site was er enkel nog mini-Europa en Océade. De vele winkeltjes, restaurantjes en tea-rooms waren onherroepelijk verdwenen. Er zat dan maar niks anders op dan onze boterhammetjes (die voorzien waren voor ‘s avonds) op te eten. Na de korte lunchpauze verkenden we mini-Europa en zagen we de Eiffeltoren, de toren van Pisa, de ESA-raket, de tunnel onder het Kanaal, een uitbarstende vulkaan, stierengevechten in Sevilla en tal van andere bekende plaatsen. Beslist de moeite om eens te bezoeken! Af en toe was er ook een interactieve knop die ervoor zorgde dat er een boot bewoog, auto’s reden, een vulkaan uitbarstte of een volkslied te horen was. Dit extraatje maakte het voor de kinderen ook leuker.

Als afsluiter van de dag bezochten we nog het Atomium. Met wat schrik voor de hoogte bracht de lift ons aan een snelheid van 5m/sec in een mum van tijd naar het panoramisch uitzicht op zo’n 100 meter hoogte. Brrrr… wat zijn we hier hoog boven de grond! Na een snel bezoekje aan de hoogste bol verkenden we nog de overige ‘sferen’ en vonden de kinderen het vooral leuk om de roltrappen te gebruiken. In de overige bollen kon je een tentoonstelling meepikken over Expo ’58 en over de geschiedenis van Sabena. We liepen er snel wat door want de vermoeidheid van het vele stappen (en klimmen: neen, Brussel is niet vlak) begon wel door te wegen.

Eenmaal met beide voetjes weer op de begane grond genoten we nog van een ijsje of een wafel vooraleer we de terugweg aanvatten. Uiteindelijk wandelden we vandaag iets meer dan 10 km in de hoofdstad van ons landje. Leerrijk, leuk maar ook vermoeiend. Binnen een maandje kom ik hier nog eens opnieuw piepen met de leerlingen van het zesde tijdens onze jaarlijkse stadsklas. Ik duim alvast voor een even vlot verloop!

Leve de Mia’s!

Samen met Viktor keek ik al een eindje uit naar de uitreiking van de Mia’s. Wat we er moesten van verwachten was niet duidelijk. Een grote zaal, een live show en een tv-opname.
Onmiddellijk na school reden we naar Brussel richting Paleis 12. We parkeerden met zicht op het Atomium op een boogscheut van de feestlocatie. We zagen nog heel wat artiesten hun intrede maken op de rode loper: het Zesde Metaal, Emma Bale, Netsky, Lost Frequencies, de zusjes Leyers, Bazart, Stan van Samang, Tourist Le MC en nog vele andere vedetten. Het spektakel kon beginnen. Zonder ook maar één controle (jaja, we zijn in Brussel bij niveaudreiging 3) gingen we de zaal binnen. Na wat praktische uitleg kon de liveshow van start gaan. Een prachtige opener van Laura Tesoro en de Ertebrekers zette de toon. Al vlug mochten de gasten van het Zesde Metaal hun eerste Mia ophalen uit handen van gemeentegenoot Stefaan Degand. Nadien volgde er nog een tweede exemplaar, zagen we Bazart de woorden ‘vide le roi’ uitspreken en genoten we van mooie acts van Emma Bale, Netsky, Stan van Samang en het wonderlijk Bazart dat met de meeste prijzen ging lopen. Toen Bart Peeters na de live-uitzending iedereen uitnodigde om wat dichter te kome voor het optreden van Bazart mochten we ons tussen de champagneflessen wurmen en ons laten omarmen door Miss België, Bart Peeters en andere BV’s. Het feest was nog niet ten einde want na Bazart zette Lost Frequencies de beentjes nog in werking van het publiek. We genoten en konden met een smile het feestje verlaten. Dank voor een leuk avondje plezier.

Milow @AB

Milow3.6.16Normaalgezien verbleef ik nu al drie dagen in Brussel met mijn zesdeklassers op stadsklas maar het onheil van 22 maart heeft daar anders over beslist. Toch mocht ik naar onze hoofdstad trekken om er een concertje mee te pikken van Milow. Zijn nieuwe cd ‘modern heart’ is echt wel een pareltje en na het optreden in de stadsschouwburg van Kortrijk wou ik zeker deze voorstelling van zijn nieuwe cd meepikken. Net als in Kortrijk mocht Emma Bale het publiek opwarmen en dat deed ze op een sublieme manier. Een ik halfuur was ze weer de spontane zangeres die iedereen meekrijgt. Nadien mocht Milow de zaal inpakken en ook dat lukte moeiteloos. De prachtige opener ‘lonely one’ deed iedereen meteen meeklappen en meezingen. Wat volgde was anderhalf uur plezier en muzikale klasse van de bovenste Belgische plank. Nadien nam Jonathan zelfs nog de tijd om zijn nieuwe album te signeren en op de foto te gaan met de fans. Die fans zijn er van alle leeftijden. Zo stond een meisje van 12 jaar naast ons in de zaal die dolblij was dat ze dit mocht meemaken. Ze had zelfs een brief geschreven die ze nadien kon afgeven aan Milow. Een jonge muziekliefhebster met een goede smaak alvast! Merci Milow voor de gezellige avond! En graag tot nog een volgende keer.

Brussel.

2Brussel.22.032 maart 2016. Een datum die iedereen zich zal blijven herinneren. Niet omdat de lente nog maar pas begonnen was en de dag zich zonnig liet geworden wel omdat we er onze eigen ‘nine-eleven’ bij kregen. Net zoals ik nog goed weet waar ik stond op die elfde september (cfr. in de klas van het tweede leerjaar) zo zal ik me ook het eerste berichtje op mijn iPhone herinneren: ‘ontploffing op luchthaven Zaventem’. Een brave ziel denkt dan nog aan een ongelukje en werkt niks vermoedend verder in de klas terwijl de leerlingen gaan zwemmen zijn. Maar de berichtengolf blijft aanhouden en al vlug krijg je de indruk dat er iets ergs aan de hand is. Als de leerlingen een uurtje later terugkeren van het zwembad weten ze al goed wat er gaande is en geef ik hen eerst wat uitleg over het feit dat er twee bommen zijn ontploft in de luchthaven van Zaventem en dat er ook een bom ontplofte in de metro. Plots zijn er veel vragen bij de leerlingen wetende dat we over twee maanden op stadsklas trekken naar Brussel. Wie heeft dit gedaan? Hoe is dit kunnen gebeuren? Heeft IS er iets mee te maken? Na wat geruststellende antwoorden wordt de les gestart door de stagiaire en neem ik snel een kijkje op de website van de VRT redactie.
Met een ongemakkelijk gevoel trekken we ‘s middags huiswaarts en denk ik even terug aan wat ik zaterdag nog zei tegen de directeur: ‘Hopelijk keert de rust nu terug in Brussel nu ze Salah Abdeslam opgepakt hebben, want als er nu nog iets gebeurt dan vrees ik voor de stadsklassen…’. Precies drie dagen later is het al werkelijkheid. Brussel blijkt een onveilige plek voor schoolkinderen, toeristen, werkende mensen en inwoners. Wat gevreesd werd, is realiteit geworden. Deze oorlog is moeilijker te bestrijden dan gelijk welke oorlog want de vijand komt ons op eigen (veilige) grond onherkenbaar aanvallen. Na 22 maart kijken we nooit meer hetzelfde rondom ons in een station, voetbalstadion of concertzaal. Het geloof in de goedheid van de mensen is aangetast. Achter elke burger met lange jas, zonnebril of vissershoedje schuilt misschien één of andere kamikaze. Vooral dat gevoel maakt de toekomst angstig.

 

Stadsklassen Brussel

Dit jaar trokken we opnieuw met de zesdeklassers op stadsklas naar Brussel. Intussen kennen we het programma al goed uit ons hoofd en weten we ook al de verschillende mogelijkheden in onze verblijfsplaats ‘de Waterman’. Om toch wat nieuws in deze tweedaagse te stoppen bezochten we dit jaar het Europees parlementarium, het bezoekerscentrum van het Europees Parlement, in plaats van het Federaal Parlement. Op die manier kwamen we eens in een andere wijk van Brussel terecht en moest er zelf gegidst worden. Lees: de audiogids zorgde ervoor dat je zelf bepaalde wat je wou weten en wat niet. Voor de kinderen was dit een nieuwe ervaring maar (na evaluatie) vonden er toch heel wat kinderen dit bezoek niet leuk. Al was het voornaamste besluit wel dat alles waar er geluisterd diende te worden op die manier ervaren werd… . Blijkbaar is het moeilijk om de moed op te brengen om te luisteren of om bij te leren. Jammer, want dit bezoekerscentrum was echt wel de moeite waard en biedt heel wat mogelijkheden.
Verder stonden de traditionele toeristische plekjes ook op het programma: Manneken Pis, de Sint-Hubertusgalerijen, de Grote Markt, de Sint-Michiels en Goedele Kathedraal, het Atomium en de Rue des Bouchers.
Bij de kinderen was het Atomium de topper van dienst! (Al dacht een leerling vandaag nog dat er maar 7 bollen waren. Toch niet goed gekeken blijkbaar…).

 

Weekendje Brussel

BrusselHet voorbije weekend trokken we er even op uit zonder kids. Bestemming was Brussel: niet ver en toch de moeite te ontdekken! Al enkele malen kom ik hier op stadsklas en heb ik het gevoel dat onze hoofdstad wel heel wat te bieden heeft. Bovendien kan je er vlot heen met het openbaar vervoer. Op vrijdagnamiddag bracht de trein ons naar onze hoofdstad. Marie had het wat moeilijk met het afscheid maar opa en oma zouden de komende twee dagen hun beste beentje voorzetten om er ook voor de kids een leuk weekend van te maken. De eerste avond trokken we op verkenning naar de Grote Markt en Manneken Pis. Plots stond er heel veel volk nieuwsgierig te wachten aan het sjieke hotel Amigo. Bruce Springsteen verbleef daar immers voor zijn optreden in Werchter en vele hoopten een glimp op te vangen van ‘the boss’. Een etentje in Rue des Bouchers leerde ons dat je er dik bent opgelegd en dat het eten verre van voortreffelijk is. Een blik op de website van tripadvisor moest ons nadien jammerlijk gelijk geven. Hadden we maar op voorhand even rond geneusd…
Zaterdag bezochten we eerst de St.-Michielskathedraal, het Koninklijk Paleis, het Warandepark en het Parlement om daarna met de metro naar de Heysel af te zakken. In Bruparck voelden we ons supergroot bij het bezoek van mini-Europa en konden we smullen van een lekkere maaltijd in één van de restaurantjes. Wat een verschil met gisteravond! We trokken ook nog naar de hoogste bol van het Atomium om daarna wat na te genieten op het Brosella-folkfestival in het park aan de voet van het Atomium. ‘s Avonds gingen we nog de sfeer opsnuiven en iets smullen in de buurt van de beurs. Deze wijk was een aangename kennismaking!
Zondagvoormiddag bracht de publieke lift van aan het Poelaertplein ons naar de Marollenwijk. We kuierden rond op het Vossenplein en zagen dat je echt wel alles kan kopen en verkopen op zo’n ‘marché aux puces’. Met een wandeling terug naar de Grote Markt sloten we nadien ons geslaagd weekendje Brussel af. Het deed deugd even kindervrij te genieten maar het was even fijn om nadien drie gelukkige deugnieten te zien zitten op het bankje aan het station wachtend op de terugkomst van mama en papa. O wat waren ze blij ons terug te zien (en wij hen ook)!

 

Stadsklassen L6

Stadsklas BrusselDe afgelopen twee dagen trokken we op stadsklas naar Brussel. Het werd een schitterende ervaring voor de kinderen en een geslaagd geheel. We maakten kennis met de ongeziene buurten van de Marollen, bezochten de echte toeristische trekpleisters zoals Manneken Pis, het atomium, het koninklijk paleis en de Sint-Goedelekathedraal. We namen een kijkje in het parlement en mochten genieten van de duivelse sfeer op de Grote Markt naar aanleiding van de match België-Servië. Dit laatste was echt wel fantastisch! De kinderen van de klas kwamen in stoet de Grote Markt opgewandeld terwijl ze luid ‘Belgium’ scandeerden. Ze kregen daarbij steun van een tiental andere Duivelfans. Niet veel later liep iedereen met de driekleur op de wangen en was het feest compleet. Een mooi moment. Het vertrouwen in de goede afloop was dan ook groot en was het dankzij de VGB-supporters of niet, maar België deed het prima en won met 2-1. Op naar Brazilië!

Stadsklassen Brussel

Afgelopen donderdag en vrijdag trok ik op tweedaagse naar Brussel met de leerlingen van de klas. Het was voor mij ook de eerste keer dat ik  het hele programma kon mee volgen. In het verleden kwam ik al eens de bagage oppikken op vrijdagmorgen en maakte ik al eens de eerste dag mee. Nu kon ik samen met de klasgenoten genieten van begin tot einde! Nou ja, op het thuisfront moest ik dochterlief achterlaten met een longontsteking wat natuurlijk nooit prettig aanvoelt.

Op dag 1 trokken we op stadswandeling doorheen het centrum van Brussel en bezochten de de Sint Michiels en Goedele kathedraal, de koningsgalerijen, het Beenhouwersstraatje, Jeanneke Pis (jaja, ook die bestaat!), de Grote Markt en het Warandepark rechtover het Koninklijk Paleis. Na de middag bracht de gids ons dan naar de minder toeristische plekjes van de Marollen en de Zavel en kregen we sappige verhalen te horen over de geschiedenis van Brussel. Leerrijk was dit zeker! Een ritje met de metro bracht ons nadien naar onze overnachtingsplaats, de Waterman.

Spaghetti, een kwis en een vrij podium volgden elkaar op. Nadien werd er nog wat gedanst om uiteindelijk rond 23 uur de kamer op te zoeken. Stil werd het niet onmiddellijk maar moe zullen ze toch wel geweest zijn na een eerste intensieve dag!

Vrijdagmorgen, 05 uur: de eerste vroegelingen laten zich horen! Nog voor we goed en wel kunnen zeggen dat ze mogen opstaan zitten de meeste leerlingen al gekleed rond te huppelen in hun kamer. Goedemorgen allemaal! Als ze allen zo’n energie blijven behouden dan belooft het weer een schitterende dag te worden!

Op het programma staan een bezoek aan het Federaal Parlement en het Atomium. Als afsluiter volgt nadien nog een bezoek aan Manneken Pis en de Grote Markt. Helaas konden we geen kennis maken met een beroemde politieker tijdens ons bezoekje aan de Kamer en de Senaat. Wel was het aangenaam om even de plaats van de beroemdheden te zitten. Vooral de vraag “Waar zit Bart De Wever?” werd herhaaldelijk gesteld. Indien deze 12-jarigen zouden mogen kiezen, dan was de keuze duidelijk!

Een lange metrorit bracht ons nadien naar het pronkstuk van de wereldtentoonstelling uit 1958. De bollen blonken in het zonlicht en we mochten in de bovenste bol genieten van een prachtig uitzicht over Brussel en omstreken. Toen we met beiden voetjes weer op de grond stonden, kreeg ik echter een berichtje dat Marie nog steeds koorts had en waarschijnlijk moest opgenomen worden in het ziekenhuis. Dit zorgde ervoor dat mijn stadsklas ietsje werd ingekort want in plaats van de Grote Markt wachtte me de terugreis richting Wevelgem en kids. Een tweetal uur eerden dan voorzien. Tot ziens Brussel! En leerlingen: tot maandag, fris uitgeslapen en klaar voor de laatste schoolweken!