Tag Archive: Bretagne

Bretagne 2016

Net als vorig jaar trokken we deze zomer opnieuw richting Bretagne. Aangezien we pas laat een reis konden boeken waren alle mooie zuiderse plaatsjes al lang volzet voor een familie met vijf. Na een mailtje naar de mevrouw van vorig jaar konden we uiteindelijk het huisje ernaast boeken die oorspronkelijk maar bedoeld is voor vier personen maar zeker ruim genoeg is om er met alle Vanhauwaertjes te verblijven. De verhuurster had er zelfs een extra bed bij geplaatst! Voordeel aan zo’n bezoek aan dezelfde plaats is dat je de streek al een stukje kent en je gedurende een week meer kan genieten van de alledaagse vakantiebeslommeringen. Ditmaal hoefden we immers niet alles uit de streek te halen want vorig jaar hadden we al heel wat gezien. Het werden dan ook zeven zalige dagen in Plouguin nabij Brest. De zee, de uitgestrekte panorama’s, het leuke gezelschap van onze Antwerpse buren, het mooie weer en de prachtige locatie zorgden voor een zeer geslaagde vakantie. Merci Bretagne!

Laatste dagje genieten in Bretagne.

31 juli bannerDeze laatste dag in Bretagne was nog eens een echte stranddag. Blauwe lucht, wel een verfrissend zeebriesje maar vooral voor zand, zee en rotsen om op te klimmen! Mats en Marie riepen zichzelf uit tot de beste rotsbeklimmers van Bretagne en Clara wordt later zeker een waterrat! We probeerden ook om het water van het bijgelegen beekje dat naar de zee stroomt tegen te houden. Mats vond het super om ‘dampen’ te bouwen. Na vele uurtjes metselwerk met zand had hij eindelijk door dat het een dam was in plaats van een damp. Het werd een namiddagje puur strandplezier waarbij je ’s avonds de zandkorrels van tussen je tenen, achter je oren, zelfs van op je tong kan plukken. Maar een super plezante dag voor iedereen.  Helaas was dit ook de afsluiter van deze reis in Bretagne. Morgenochtend vertrekken we rond 09 uur terug naar Wevelgem. Hopelijk valt de’ zwarte dag’ op de Franse wegen nog een beetje mee voor ons. En zoals ze zeggen in Senegal: ik faut partir pour mieux revenir. Wie weet… tot ziens, Bretagne!

Strandplezier!

29 juli bannerOpstaan onder een blauwe lucht en een stralende zon. Op die manier krijg je er helemaal zin in om Bretagne verder te ontdekken. Vandaag stond in het teken van ‘zon, zee en strand’. Deze morgen  verkenden we de stranden rond de Aber Wrac’h. Door de getijden zijn deze abers (of riviermondingen) soms helemaal droog terwijl ze tijdens andere momenten bevaarbaar zijn met kleine bootjes.  We wandelden op de stranden van deze aber en konden zo zelfs te voet bij een oud fort geraken dat zich bij vloed midden het water bevindt. Helaas was de ruïne van het fort niet toegankelijk. Tussen de oester- (of waren het mosselbanken) door zochten we ons een weg naar het zachte zand. Het klimmen op de rotsen kon weer beginnen voor de kinderen! Dit zullen ze beslist als één van de leukste activiteiten beschouwen van deze reis in Bretagne.
In de namiddag was het dan tijd om de strandkledij aan te trekken en gewapend met emmer, schop, handdoek en zonnebril de kustlijn op te zoeken. Eerst legden we onze badhanddoek neer nabij de riviermonding waar de zee (of rivier) veel kalmer was maar waar je jou ook door een strook zeewier moest banen om in het water te geraken. Dit was niet zo aangenaam waardoor we al vlug de ‘echte zee’ opzochten. Zalig vertoeven met zicht op de Bretoense kust, voorbijvarende zeilboten, prachtige rotsen en … spelende kinderen. Maar brrr… wat was dit water koud! Goed om even te pootjebaden maar niet om een duik in te nemen. Toch amuseerden de kids zich rijkelijk: Marie werd even zeemeermin, Mats bouwde de kano van Jonas na en Clara genoot van elk korreltje zand dat door haar handen gleed. Een flinke douche bij thuiskomst was meer dan noodzakelijk om er weer tegenaan te kunnen, maar o wat hebben ze plezier beleefd!

Langs de Bretoense kustlijn.

28 juli bannerOeps. Toch nog even regen voorspeld voor vandaag. We besloten om toch onze autoroute langs de kust af te leggen en te zien wat er ons allemaal te wachten stond. Eerst reden we naar Portsall. Voor de kust van deze kustplaats sloeg op 16 maart 1978 het noodlot toe. De olietanker Amoco Cadiz sloeg te pletter tegen de kliffen en zonk. Het gevolg was een enorme olieramp waarbij 220 000 ton olie in zee stroomde. Deze ramp tekende nadien de hele regio en de veiligheidsmaatregelen op zee veranderden na deze ramp drastig. Het anker van deze olietanker ligt in het haventje van Portsall. In het havengebouw werd er ook een kleine educatieve tentoonstelling opgericht die vertelt over deze historische gebeurtenis. Helaas was dit te moeilijk voor de kinderen om hier lang bij stil te staan. We reden verder langsheen de kustlijn en kwamen voorbij prachtige uitzichten. We kruisten de plekjes Pospoder en Lanildut om onze weg te vervolgen naar Le Conquet. Dit kustdorpje zag er best aantrekkelijk uit en de plaatselijke markt overtuigde ons om te voet op verkenning te trekken. We trokken langs het haventje en de markt om nadien een plekje te zoeken om te eten. In een typisch Bretoens restaurantje genoten we van ‘le poisson de jour’ en ‘des moules’. De kinderen speelden op zeker en aten spaghetti en pizza al vond Mats de mosseltjes ook wel superlekker.
Met een gevuld buikje zetten we onze tocht verder naar de vuurtoren van Saint-Mathieu. Deze toren kan je beklimmen en dus trokken we onze stapschoenen aan om de 164 treden te nemen om boven op de vuurtoren te genieten van een magisch uitzicht over zee en land. Net onder de toren vind je ook de restanten terug van een vroegere abdij en werd er in 2005 een kapelletje gebouwd ter nagedachtenis aan alle vissers die stierven op zee. Dit maakt deze site dan ook zeker een stopje waard op de rondrit langs de kustlijn.
Nu we toch in het meest zuidelijke punt waren was het tijd om terug te keren en nog een allerlaatste stop te maken aan ‘le marché de la ferme’. Dit artisanaal marktje bij de paardenhoeve was volgens onze gastvrouw een bezoekje waard. Op slechts 5 minuten van ons huisje kon je er plaatselijke producten aankopen. Met de pannenkoeken in de tas én een bonnetje voor een ritje met de koets konden we onze dag mooi afsluiten. Marie, Mats en Clara lieten zich gewillig meevoeren per koets om nadien te smullen van de Bretoense pannenkoeken. En ja, onder een stralende blauwe hemel sloten we ook weer deze vakantiedag af. En weet je, vanaf morgen staan er alleen maar zonnetjes  bij de weersvoorspelling. Joepie!

Een oud vissersdorpje en een strandje.

27 juli banner’s Morgens nog snel even boodschappen doen om de volgende dagen door te komen. Na het eten van een broodje in ons vakantiehuis trokken we richting Kerlouan. Aan de kustlijn vind je er tussen de rotskliffen de restanten van het dorpje Menehan.  Tot 1950 leefden er hier vissers in deze huisjes. Nu kan je de mooie gerestaureerde site bezoeken en wordt er uitleg gegeven over hoe de mensen er vroeger woonden en werkten. Zeker een aanrader want het domein ligt bovendien vlak aan de zee waar je op de verschillende rotsen kan klauteren en genieten van een schitterend panorama.
Iets verderop liggen de meer toeristische strandjes van Brignogan. We sloten de dag af met een bezoekje aan één van deze strandjes. En ja hoor, we konden al even met de voeten in het water stappen, het zand voelen krullen tussen de tenen en genieten van de zon!

Océanopolis

bretagnedag2Lap! Dan rijd je 800 km en sta je op onder een grijs dreigend wolkendek. Niet veel later valt er zelfs al regen uit de lucht. Toch laten we het niet aan ons hartje komen en besluiten we naar Brest te trekken. Daar bevindt zich Oceanopolis, een groot park die de onderwaterwereld weergeeft in drie verschillende paviljoenen. Je brengt er een bezoekje aan de zeedieren van de polen, de tropische oceanen en de gematigde zeeën. De kinderen keken hun ogen uit bij het aanschouwen van haaien, grote krabben, pinguïns en kleurrijke vissen zoals Nemo. Ook de zeeleeuwen stalen de show!
Na het bezoek klaarde de hemel ook op boven Brest en trokken we nog even langs de haven om vermoeid terug te keren naar ons vakantiehuisje. Vermoeid? De kinderen niet hoor! Daarom trokken we na het avondeten nog eens naar de zee om lekker uit te waaien en het water uit te dagen. Wie werd er nat denk je? Juist ja, onze Mats was bijna zo nat als de zeeleeuwen deze namiddag!

Vroeg uit de veren!

bretagnedag1Kukelukuu! Om vier uur ’s morgens uit de veren om de reis te beginnen richting Bretagne. Na alles nog eens gecontroleerd te hebben en de kinderen de auto ingezet te hebben konden we rond 05 uur vertrokken onder het gebrul van de donderwolken en een malse regenbui. Op naar Bretagne! Wie dacht dat de oogjes van de kroost direct weer zouden dicht vallen was er aan voor de moeite. De spanning van het reisavontuur hield hen klaarwakker tot de middag. Gelukkig viel de autorit goed mee. Met een verrassingszakje voor iedereen vol boekjes, spelletjes en een filmpje tussendoor waren er al gauw een aantal uren verstreken. ’s Middags waren we al flink genaderd en zorgden we voor een langere pauze om te picknicken. Nadien volgden de laatste kilometers richting Plouguin. Uiteindelijk kwamen we na 800 kilometer rijden om 15 uur aan op onze bestemming. De gastvrouw was nog bezig met alles in orde te brengen – we waren immers een uurtje vroeger dan voorzien –  maar onthaalde ons reeds met veel sympathie en gaf ons een stevige rondleiding om het prachtige domein. Een grote tuin vol speelavontuur, een mooi ingericht huisje en een speelzaal voor de kinderen. Wauw! En dit alles op 5 minuten van het strand en de Bretoense kust!
Dit worden beslist leuke vakantiedagen.