Tag Archive: Brakel

Wandeling D’Hoppe

Mooi wandelweer! Tijd om de wandelschoenen te knopen en op weg te gaan naar de Vlaamse Ardennen. Nou ja, eigenlijk een beetje op de grens met de ‘Waalse Ardennen’. Vertrekplaats is D’Hoppe aan de rand van het Brakelbos en de scheiding tussen Oost-Vlaanderen en Henegouwen. De route leidt ons eerst door het Brakelbos om nadien naar het Livierenbos (Bois de la Louvière) te trekken. Via het gehucht van Hordumont gaat het nadien weer omhoog naar het Pottelbergbos. Een wandeling met heel mooie vergezichten, mooie bospassages en vooral veel natuur en rust. Zo mooi en zo dichtbij. Een aanrader!

Leve de dwarsfietsers!


IMG_1031
Dit weekend mocht ik getuige zijn van zo’n 32 moedige fietsers die in twee dagen van west naar oost trekken doorheen ons land. Een heel eind terug vroeg Kurt me om een route uit te stippelen voor de eerste etappe met start in De Panne en aankomst nabij Dworp. Na wat zoeken op de computer en een verkennende rit stond de tocht vast. Dit weekend was het dus aan de deelnemers om kennis te maken met de Westhoek, de Vlaamse Ardennen en het Pajottenland.

Samen met Kurt trok ik vrijdagmorgen naar De Panne om er kennis te maken met de organisatie en vooral nog lang te kletsen. Uiteindelijk was het na 01 uur toen we ons bed opzochten. Om 06 uur ging de wekker reeds om alles in gereedheid te brengen voor de deelnemers. De eersten sprongen op de fiets om 07.30 uur voor een tocht van 178 km richting Brakel. Dit was de officiële eindmeet van de rit. Van daaruit kon je dan met de auto naar de overnachtingsplaats in Dworp zo’n 8 km verderop.

Ikzelf begon iets na 9 uur mijn tocht richting Witse-stad. In het begin liep alles vlot maar het slaaptekort en de verkoudheid van de voorbije dagen zorgden wel voor de nodige last. Ook de weergoden waren in de eerste helft van de rit niet zo goedgezind. Zo kreeg ik na slchts 5 km al een ferme douche over me heen! Rond de middag kwam ik aan in Wevelgem en stond er net iets meer dan 70 km op de teller. Een korte stop thuis voor een glas cola en wat geknabbel om nadien richting Kluisbergen te fietsen. In Heestert (na zo’n 105 km) was er een bevoorrading voorzien van de organisatie. Ik at er nog een banaan en een broodje om strek genoeg de heuvelzone in te trekken. Op het programma stonden de Paterberg (maar die lieten we links liggen wegens een wielerwedstrijd), de Kortekeer, de Taaienberg, de Muur van Geraardsbergen, de Bosberg en nog een aantal onuitgegeven hellingen er tussendoor. De kilometers en de hoogtemeters begonnen hun tol te eisen. Na de beklimming van de Congoberg was het beste er af. Op de teller stonden reeds 155 km. Ik besloot op mijn gemak de overige kilometers af te haspelen met af en toe een kleine stop om iets te eten. Dit deed duidelijk deugd en bovendien waren de strafste klauterpartijen achter de rug. Doorheen het prachtige Pajottenland fietste ik richting Halle om uiteindelijk de eindmeet te bereiken na 177 km in het zadel. Moe maar tevreden na een dagje fietsen doorheen het Vlaamse land.

IMG_1034IMG_1035

Toertocht Brakel

Vanmorgen vroeg vertrokken naar Opbrakel om er de plaatselijke toertocht te rijden. De aankondiging op de website van mountainbike.be beloofde alvast veel goeds! Voor het eerst sinds lang konden we de ‘lange mouwen trui’ best wel gebruiken. Na een deftige lus rond Brakel ging de rit verder in de richting van Ronse. Na het muziekbos moesten we even de uitgestippelde route verlaten omdat een biker lelijk ten val was gekomen op het stuk richting “de Fiertel”. Uit ervaring weet ik dat deze strook er heel slecht en zelfs gevaarlijk bij ligt. De ambulance en de politie waren reeds ter plaatse om de ongelukkige fietsgenoot te helpen. Na een kleine onderbreking trokken we ons opnieuw op gang. We reden richting Ellezelles om nadien via het Livierenbos een extra lus te maken richting aankomststreep. Deze extra lus bleek eigenlijk het schoonste stuk van de route te zijn. Gaetan waagde zich nog even ‘off the track’ waardoor hij een verraderlijke looping maakte en pardoes op zijn rug belandde. Even snakte hij naar adem en was het schrikken.? Gelukkig kon hij nadien verder en konden we er achteraf nog eens goed mee lachen terwijl we genoten van een welverdiend pintje! Besluit: mooie tocht maar het mocht nog ietsje méér zijn. Voor de statistieken: 64 km en 1043 hm.