Laatste berichten

Er is er een jarig hoera hoera!

verjaardag-126.jpg

Vandaag was het Marie haar eerste verjaardag. De dag begon al vroeg met het uitpakken van de cadeautjes tijdens het ontbijt. Van mama en papa kreeg Marie leuke poppetjes om mee te spelen en ook het huis van Fisher Price. Wist je dat je zelfs het toilet kan doorspoelen in dat huisje? Fantastisch toch! In de namiddag kwamen dan alle neefjes en nichtjes, memes, tantes, nonkels en oma’s en opa’s op bezoek voor een gezellig feestje in de school. Nog meer geschenkjes, een lekkere taart, belegde broodjes en vooral veel speelplezier met de andere kinderen. Ik kreeg zelfs een echte auto om mee te rijden. Het werd een onvergetelijke eerste verjaardag!

Een "nieuwe" tuin

Tuininmei.jpgDe werken aan de tuin zijn reeds goed opgeschoven. Voortaan kunnen we zonder modderschoenen ons huisje binnen want een nieuw pad werd aangelegd naar de voordeur toe. Ook de carport is vanaf nu bruikbaar. Voorlopig zorgt het betonpuin er voor da onze oprit er nog wat keiïg bijligt maar toch is dit al een hele verbetering. Langs achter hebben we reeds een “chape-terras” en heel binnenkort ook een grasveldje. Voorlopig is het enkel een effen getrokken aardeveld maar onze goede vriend, Jimmy komt dit eerstdaags omtoveren in een grasveld. Weeral iets om naar uit te kijken!

Mountainbiketocht Leuze

Vandaag samen met collega Fuerzaan Bert afgezakt naar Leuze om er eens de Waalse toertochten te leren kennen. Om 08 uur waren we reeds terplaatse en zochten we in het ogenschijnlijke kleine dorpje de startplaats. Na de nodige centjes te hebben neergelegd trokken we op pad. Qua bepijling in Henegouwen zitten ze alvast met niks in. De pijlen stonden overal met spuitbus neergespoten. Boom, steen, weg of paal: alles kreeg een oranje pijl! We zouden dit eens in de Vlaanders moeten proberen! Enfin, de tocht zelf was mooi en lastig. De aanloop verliep over glooiende wegen naar een eerste leuke passage in St. Martin. Na de eerste bevoorrading trokken we richting Buissenal om er de plaatselijke mountainbikeroute op te zoeken. Heel wat klauterwerk en ook een aantal mooie bospassages stonden op het menu. Intussen had Bert D. last van een leegopende achterband. Met de nodige moed trokken we toch verder tot aan bevoorrading 2. Daar wat lucht gekregen en terug verder op pad.  Wat volgde was heel wat glijwerk over de bemodderde bospaden. Heel wat evenwichtsoefeningen waren nodig om niet tegen de vlakte te gaan. Een tiental kilometer verder vond de achterband het welletjes en was de lucht weer (letterlijk) gaan vliegen! We besloten dan maar om onze route van 80 km te verlaten en voortaan de pijlen van de kortere afstanden te volgen. Na een extra pitstop voor de achterband en een eindje beuken tegen de felle wind, kwamen we uiteindelijk over de meet na 72 km en een kleine 1000 hoogtemeters. (Voor de statistieken: 970 om precies te zijn). Conclusie: voor herhaling vatbaar en hopelijk met minder pech!

En toen kwam de tuinman…

Het is zover! Vandaag startte de tuinman aan de werken van onze voortuin, oprit, terras en toekomstig grasveld. De wilde brousse met gele boterbloempjes tot op een halve meter hoogtemoet plaatsruimen voor een wat mooiere aanblik. Eindelijk zullen we ook eens buiten kunnen zitten en kan kleine Marie eens op verkenning in de tuin. We kijken er al naar uit.

Mountainbiketocht Reningelst

Zaterdag trok ik na een heel lange tijd nog eens naar de start van een toertocht. Reningelst was “the place to be” waar de plaatselijke club een traject voorschotelde van maximum 68 km. Ik besloot om met de morgendauw op pad te trekken en was dan ook tegen 08.30 uur vertrekkensklaar voor mijn tochtje. De eerste kilometers brachten veel asfalt maar dat deerde niet echt. Op die manier kon de motor wat opwarmen voor het echte werk die te wachten stond. Na de Rodeberg en Zwarte Berg trokken we richting Catsberg. Helaas werd die niet beklommen omwille van de passage van de vierdaagse van Duinkerke over deze bult. Aan de eerste bevoorrading trok ik me op gang juist op hetzelfde moment als een collega-biker. Ik besloot om zijn flinke tempo te volgen. Na een tijdje vonden we elkaar wel en kon er al een woordje gepraat worden. Al vlug bleek dat mijn bikemaat doof was en ik dus met wat gebaren en duidelijke articulatie mijn boodschap moest verkondigen. Enfin, we besloten samen verder te rijden en hielden er een stevig tempo op na. Opnieuw Rodeberg, Zwarte Berg, daarna nog Kemmelberg stonden op het menu. Onze locomotief werd nog aangevuld met wat extra wagonnetjes en de trein bleef verder razen aan meer dan 30 km per uur. Uiteindelijk moest ik na 60 km en bij de laatste beklimming van de Rodeberg toch mijn bikemaat laten gaan. Het werd echt zwart voor de ogen (en het was nochtans de rodeberg). Na een stevige tocht en een twee en een half uur fietsen ging ik nog op zoek om mijn bikemaat te bedanken. Helaas niet meer gevonden. Jammer want wekelijks zo’n tochtje rijden zou super zijn! We haalden uiteindelijk een gemiddelde van iets meer dan 25 km/uur over de 68 km. Er werden 900 positieve hoogtemeters overwonnen.

Worldcup Houffalize

Houffalize  Dit (verlengde) weekend was weer een feest! Het mountainbikecircus was terug van de partij in Houffalize en wij waren er natuurlijk bij. Vrijdag vertrokken we richting Ardennen en werd al een kleine verkenning gedaan. We sprongen zelf ook nog even op de fiets om na een mini-tochtje en een stevige regenbui terug af te zakken naar ons luxeverblijf. Op zaterdag trokken we dan toch op pad voor een langere tocht rond Houffalize. Het circuit van de wereldbeker was niet meer toegankelijk zonder stuurnummer zodat we deze uitdaging maar aan ons voorbij lieten gaan. In de namiddag genoten we van de wedstrijden en slenterden we ook even door het bikerspark. Zondag was het dan hoogdag! Crosscountry worldcup én tevens laatste internationale mountainbikewedstrijd van Filip Meirhaeghe. Na een spannende race trok Julien Absalon aan het langste eind en eindigde mijn favoriet Ralph Naef op stek 3. En Filip? Die vierde 5 ronden lang feest en dronk daarna een lekkere chouffe!

Mémés feeste

Meme's feeste      Op zondag 19 april mochten we met zijn allen naar het Zomerhuis afzakken waar “meme Nis” of beter gezegd Agnes een feestje gaf voor haar (bijna) 90ste verjaardag. Zowat iedereen was van de partij en dat zorgde voor een mix van jong en oud! Animo was er ook voldoende want tante Nine zorgde voor een kwis, de praeterkes traden op met een lied voor meme terwijl Pablo en Matthias het beste van zichzelf gaven op de inderhaast bijgezette piano. Als extra verrrassing kwam er ook nog een lieve orgelman liedjes spelen uit de goede oude doos. Ambiance verzekerd dus! Awel, mémé, als het aan mij ligt mag er elk jaar zo’n feest zijn! Op naar nummer 91!

Paaseitjes rapen

     Gisteren was het hoogdag! Pasen. Traditioneel zorgen de klokken er dan voor dat er weer heel wat eitjes te rapen vallen in de tuin. Dit jaar was dit niet minder. Eerst werd de tuin van oma Tineke onder handen genomen en flink doorzocht. Nadien was het de beurt aan de tuin van oma en opa Brugge. Marie’tje keerde dan ook met een mandje vol chocolade terug naar de Wilgenstraat. Het kostte haar heel wat krachten want deze morgen sliep ons (b)engeltje tot 9 uur! Ambiance! Het deed niet enkel deugd voor Marie.  Ook wij waren blij met dit mooie paasgeschenk om eens wat langer te kunnen slapen. Dankuwel Marie’je!

Mountainbike@ Kluisbergen

Vandaag voor het eerst dit jaar met de mountainbike richting Kluisbergen getrokken. Het zalige lenteweertje (geen wolkje aan de lucht) en de prima temperatuur deden me zelfs voor het eerst dit seizoen in korte mouwen en korte broek fietsen! Ik was van plan het trainingsparcours af te leggen en te zien hoe goed het ging. Een relaas…
Gestart aan camping Panorama om nadien onmiddellijk off road de zijkant van de Kluis op te klimmen en zo verder naar de Toren. In het begin was het toch wel weer even wennen aan de mountainbike. Na de Kluis doorkruist te hebben ging het richting Knokteberg. Ik hou wel van die helling: gezapig omhoog met het steilste stuk op het eind en bovendien ook nog lang. Van Knokteberg naar Kwaremont en Paterberg. Op deze laatste liep het wat minder maar deze korte maar steile helling is dan ook allesbehalve mijn favoriet. Boven toch even serieus uithijgen en verder koers zetten richting Kabernol en Kortekeer. Intussen voel ik duidelijk dat de conditie nog niet top is maar dat de hellingen wel “deugd” doen. Uhum, van zelfpijniging gesproken! Na de Kortekeer besluit ik om door te gaan tot aan de Koppenberg en daar een lusje te rijden met de beklimming erin om nadien terug af te zakken richting Kluis. Een goede keuze zo bleek achteraf want de wind waaide bij de terugrit voortdurend in het nadeel. Uiteindelijk nog de klim van de “Pensemont” gedaan om zo via het Kluisbos terug aan de camping te komen. Resultaat: iets meer dan 50 km en 987 hoogtemeters. Al bij al niet slecht voor een eerste ritje. Nu even bekomen met paaseieren en dan terug verderwerken aan de conditie!

Saint vélo

Afgelopen woensdag was het dus feestdag in Wevelgem: “Saint vélo”. Dé hoogdag voor elke wibilinga-wielerliefhebber. Dit jaar hielp ik enkel mee aan de aankomst en niet aan de start te Deinze. Toen ik de regen ‘s nachts met bakken uit de hemel hoorde vallen en ‘s morgens de grijze lucht zag, was ik maar al te blij. Diep vanbinnen hoopte ik op opklaringen tegen de middag… . ‘s Morgens trokken we dus naar de gynaecoloog om even een glimpje op te vangen van de kleine spruit in mama’s buik. Ook Marie’tje trok mee naar het ziekenhuis. Het kleine wondertje was gewillig en liet zich mooi fotograferen. We zagen al mooi de handjes, voetjes, de ruggegraat en het hartje kloppen. Alles lijkt dan ook super in orde! We konden dan ook met een gerust hart terug huiswaarts trekken.
Helaas nog steeds geen zon… integendeel terwijl we op wacht stonden om de renners te verwelkomen aan de finish kregen we er nog een stevige regenbui bovenop. Kleddernat trokken we na de overwinning van Edvald Boasson Hagen richting Porseleinhallen waar we uitgenodigd waren op de receptie “nieuwe formule”. Amai, die nieuwe formule mocht er zijn: champagne, oesters, warme en koude hapjes in overvloed. Dank u wel, Vliegend Wiel! Dit was een feestdag in de letterlijke betekenis. Vraag of al die “sjiekdoenerij” wel nodig is, laten we hier even buiten beschouwing. We hebben er alvast van genoten!