Laatste berichten

Leve de Mia’s!

Samen met Viktor keek ik al een eindje uit naar de uitreiking van de Mia’s. Wat we er moesten van verwachten was niet duidelijk. Een grote zaal, een live show en een tv-opname.
Onmiddellijk na school reden we naar Brussel richting Paleis 12. We parkeerden met zicht op het Atomium op een boogscheut van de feestlocatie. We zagen nog heel wat artiesten hun intrede maken op de rode loper: het Zesde Metaal, Emma Bale, Netsky, Lost Frequencies, de zusjes Leyers, Bazart, Stan van Samang, Tourist Le MC en nog vele andere vedetten. Het spektakel kon beginnen. Zonder ook maar één controle (jaja, we zijn in Brussel bij niveaudreiging 3) gingen we de zaal binnen. Na wat praktische uitleg kon de liveshow van start gaan. Een prachtige opener van Laura Tesoro en de Ertebrekers zette de toon. Al vlug mochten de gasten van het Zesde Metaal hun eerste Mia ophalen uit handen van gemeentegenoot Stefaan Degand. Nadien volgde er nog een tweede exemplaar, zagen we Bazart de woorden ‘vide le roi’ uitspreken en genoten we van mooie acts van Emma Bale, Netsky, Stan van Samang en het wonderlijk Bazart dat met de meeste prijzen ging lopen. Toen Bart Peeters na de live-uitzending iedereen uitnodigde om wat dichter te kome voor het optreden van Bazart mochten we ons tussen de champagneflessen wurmen en ons laten omarmen door Miss België, Bart Peeters en andere BV’s. Het feest was nog niet ten einde want na Bazart zette Lost Frequencies de beentjes nog in werking van het publiek. We genoten en konden met een smile het feestje verlaten. Dank voor een leuk avondje plezier.

Sneeuwpret!

Als er sneeuw ligt in België (nou ja, in het oosten van het land) dan moet je daarvan genieten.  Met die gedachte trokken we zaterdagmorgen richting Oostkantons om er een kort weekendje door te brengen. Op vrijdagavond nog snel een onderkomen gezocht via Booking.com en uiteindelijk uitgekomen op een leuk plekje in Chévemont op de grens tussen België, Nederland en Duitsland.
De rit richting sneeuw verliep super want alle wegen waren immers een weekje sneeuwvrij. Bovendien was de zon van de partij wat het allemaal nog wat aangenamer maakte. Iets na de middag kwamen we aan op Mont Rigi. Hier was het wel drummen geblazen om een parkeerplekje te vinden. De meesten kwamen om te langlaufen zodat we -eenmaal klaar om de sneeuw te trotseren – weinig last hadden van de drukte. Met de slee trokken we de Hoge Venen in om te glijden, stappen en gooien in en met het wonderlijke witte poeder. Op sommige plaatsen lag er echt wel een dikke laag en zakte je tot over de knieën in de sneeuw!
Na een wandeling en het maken van een sneeuwman trokken we richting overnachtingsplaats. Ons stekje lag helemaal op de boerebuiten maar nog steeds omringd van sneeuw.
Dit zorgde ervoor dat we op zondagmorgen opnieuw konden genieten van sneeuwpret. Met de deskundige hulp van de eigenares trokken we de weilanden in om er van de helling te glijden. Wat een plezier! Het gaf een echt vakantiegevoel. Helaas wachtte ons nog een lange terugrit richting sneeuwvrij westen. Maar één ding is zeker: we kunnen terugblikken op een zalig sneeuwmoment met de kinderen.

Sneeuw 2017

Turnfeest Mats

turngala17Dit weekend was het weer feestweekend voor Mats want op het jaarlijkse turnfeest mag hij even in de schijnwerpers staan. Ook nu weer mocht hij twee keer opdraven tijdens de show. Het is zalig om hem te zien genieten op de mat! Een groot turnwonder zie je niet aan het werk maar wel eentje met veel overgave en plezier. En dit maakt me gelukkig. Dankjewel Mats voor jouw guitige glimlach van op de mat en van aan de rekstok!

 

Een kastje in elkaar steken.

ikeakastEen kastje in elkaar steken? Daar heb ik tegenwoordig mijn eigen werknemers voor: Mats, Marie en Clara. Wat vonden ze het fijn om te mogen mee knutselen aan een Ikea-kast. En wat een gelukkig. Alle stukken waren aanwezig en in een mum van tijd was de kast compleet. Dankjewel, kindjes!

Laatste ritje in 2016.

Vandaag een laatste ritje met de mountainbike gemaakt in 2016. Voor de start van het nieuwe jaar wou ik toch nog even de ‘Plugstreets’ onder de wielen gevoeld hebben die de renners straks in Gent-Wevelgem voorgeschoteld krijgen. Ik vertrok dan ook van Ieper om richting Ploegsteert te rijden en terug te keren via Heuvelland. Onderweg passeerde ik ook nog het stalletje van ‘Eigen Kweek’ en ging er af en toe een deftig mistgordijn rondom mij. Het was bibberen maar ook genieten van een mooi parcours. Voor herhaling vatbaar! Zo ontdekte ik nog tal van trage wegen in de buurt van Ploegsteert. Die vragen in 2017 zeker een verdere verkenning.

Het verhaal van de kerststal.

kersstalMaandag las ik verstomd de krant toen bleek dat er een gemeente in Vlaanderen de kerststal moest wegnemen omdat anderen hier aanstoot aan geven. Nou moe! We zijn in de periode van het jaar dat iedereen de winkels plat loopt om cadeautjes te kopen voor elkaar, dat men allemaal de kerstboom versiert en duizenden lichtjes hangt om het gezellig te doen ogen maar diep van binnen weet men eigenlijk niet meer welk feest er gevierd wordt. Tegenwoordig kan je overal je mening kwijt en in de multiculturele samenleving proberen we met iedereen rekening te houden maar vergeet men toch zo vaak om zich eens in de plaats van een ander te stellen. Men hangt geen lichtjes om het donker te verdrijven maar om zelf gezien te worden. Men koopt cadeautjes voor een ander om zijn koopkracht te tonen en er zelf ook eentje te krijgen en te weinig uit liefde en overtuiging. Men noemt alle vluchtelingen met gemak profiteurs en alle godsdiensten gevaarlijk. Brrr… op zo’n momenten biedt de kerstsfeer maar weinig warmte. In het krantenartikel vind ik het straf dat er mensen aanstoot nemen aan een kerststal maar zich wel te goed zullen doen op 25 december en superblij zullen zijn dat dit een feestdag is. Na de hele heisa rond Sinterklaas is het ditmaal de beurt aan de kerststal. En zeggen dat er véél grotere en belangrijkere problemen zijn in deze zotte wereld. Hopelijk brengt 2017 toch wat meer menselijkheid en inlevingsvermogen bij de mens.