Laatste berichten

Play Kortrijk

Deze namiddag even Play Kortrijk gaan verkennen met de drie kinderen. Gestart aan het museum Kortrijk 1302 waar we heel wat nuttige info kregen en een eerste blik konden werpen op enkele kunstwerken. We wandelden door een casino, zagen kleurrijke fietsen, schuifpuzzels van Afrikaanse vlaggen en twee kortfilmpjes die we toch aan ons lieten voorbijgaan. (Het ene over de spelende en opgroeiende terroristenkinderen vond ik niet voor de jonge kinderoogjes van Clara).
Via de academie, waar je een bad kan nemen in 150 kg confetti, trokken we naar de Broeltorens. We namen eerst even een kijkje in de eerste toren waar we tot boven konden klauteren om daarna de noordertoren te bedwingen en er een bad van felgroene ballonnen aan te treffen. Een leuke spelervaring voor de kinderen. De uitgang? Wel daarvoor mocht je door het raampje van de Broeltoren springen op een zacht luchtkussen. Even een zweefgevoel…
We trokken nog verder richting Grote Markt om het superbed te bezichtigen. Ja, springen op bed was hier zelfs een verplichting! 
Om wat te bekomen van dit alles namen we onze toevlucht in de stilte van het Begijnhof om er bij de Grootjuffrouw te genieten van een drankje en een stukje taart. Aangezien de installaties telkens om 17 uur sluiten moesten we hier onze verkenning stopzetten. Maar dit smaakt naar meer! Nog mogelijk tot 11 november 2018. We komen zeker nog eens terug!

Na de Franse bergen volgt de Belgische kust!

Eventjes een dagje Belgische kust na onze reis naar Frankrijk. Samen met oma Tine, tante Ilse, Jolien en Marlies gingen we naar Koksijde. Het was misschien wel één van de mindere dagen van deze bloedhete zomer maar dat bedierf de pret niet. Zandkastelen bouwen, go-cart rijden, een ijsje eten: het hoort er allemaal bij! En ja hoor, bij het verlaten van de kust was er een helder blauwe hemel. Op naar een volgende gezellige zomerdag… .

Reis Guillestre

Ons Frankrijk-avontuur startte ditmaal met een driedaagse tussenstop in camping ‘Le coin tranquile’ in Les Abrets. Een gouden tip van juf Hilde bracht ons naar deze plek aan de voet van de Alpen. Drie dagen genieten van de soberheid van het kamperen, het schitterende weer, een mooi uitzicht en de rust van een kleinschalige camping. Om de nodige verkoeling te vinden konden we elke dag een duik nemen in het zwembad. Dit vonden de kinderen natuurlijk super! Ook de afwas doen, het slapen in een tent, op je strandslippers het sanitair opzoeken om je tanden te poetsen waren allemaal avontuurlijke momenten voor Marie, Mats en Clara. 
Gelukkig waren de weergoden ons meer dan goedgezind zodat deze driedaagse kampeerervaring heel goed meeviel.  
Op de doorreisdag (zaterdag) kleurde de lucht grijs en konden we net tijdig de tent opplooien vooraleer verfrissende druppels wat afkoeling brachten in Les Abrets. Wij lieten de camping achter ons en trokken richting Alpen: Guillestre!
Na nog een reisje van zo’n vijf uur kwamen we aan bij chalet ‘Le Renardeau’ in Guillestre. De gastvrouw Nicole wachtte ons op en na een korte rondleiding kwam ook de gastheer Dirk er even bij om de mogelijkheden van de streek voor te stellen en te bespreken. We kregen ‘de rode bijbel’ (een map met 36 mogelijke uitstappen) overhandigd en keken wat er interessant en haalbaar was. Al snel kreeg onze week vorm met een uitstap naar de Izoard om van daaruit te wandelen naar Lac des Souliers, een rafting-avontuur op de Durance, een bezoekje aan Lac de Serre-Ponçon, de vallei van St-Véran, de col d’Agnel, … Meer dan genoeg om er een boeiende week van te maken. Dat werd het trouwens ook!
Zoals gezegd gingen we de eerste dag de col d’Izoard omhoog om vanuit Casse Déserte wandelend op zoek te gaan naar het Lac des souliers. Een mooie wandeling met prachtige vergezichten en een schitterende beloning als doel: een bergmeertje op een idyllische plek zo’n 2500 meter hoog.
De toon was gezet! 
Op maandag trokken we met z’n allen onze wetsuit aan en kropen we in een raftingboot! De schrik maakte plaats voor amusement en ook Clara genoot van deze afvaart van de Durance. Zo mochten we eens rechtstaan en springen in de boot, zwemmen in het koude water of van een rots springen. Echt een onvergetelijke belevenis!
Dinsdag stond de Val d’Escreins op het programma. De Vallei van Escreins is een natuurreservaat dat de bezoeker veel te bieden heeft: prachtige landschappen, een weelderige natuur met een rijke flora, rivieren, wilde paarden en de ruïnes van het oude dorp die ook nog een cultureel aspect toevoegen. Een ideaal gebied om in te wandelen. Bovendien loop je steeds langs het riviertje ‘Rif Bel’ wat het voor de kinderen ook avontuurlijk maakt (lees: dammen bouwen). Als ideale tussenstop vind je er ook een schuilhut terug waar je rustig, langsheen het water, je picknick kan verorberen op de zitbank. Het prachtige uitzicht krijg je er gratis bij!
Woensdag was er kans op onweer in de namiddag. s’ Ochtends sprong ik de mountainbike op om Risoul te beklimmen en in de namiddag kozen we ervoor om onze verkenning per wagen verder zetten. Een tocht langsheen het meer van Serre-Ponçon met een wandeling naar het Lac van Saint-Apollinaire. Hier zagen we de vissen spartelen in het water. In de verte zagen we een regengordijn over Gap trekken zodat een zwemmetje in het Plan d’eau d’Embrun er niet meer inzat. Een stop in het plaatselijke stadje kon er wel nog bij!
Donderdag werd een drukke dag met een uitstap richting Italië. Omstreeks 10 uur stonden we al boven op de Col d’Agnel, zo’n 2744 meter hoog! Een adembenemend uitzicht was onze beloning. De weg naar de top is bovendien ook fantastisch: marmotten, een kudde bergkoeien, een kabbelend riviertje, mooie bergdorpjes: je ziet het allemaal!
Na de picknick op de flanken van de col gingen we naar St.-Véran en namen we er een shuttlebusje die ons de vallei in bracht. Nadien wachtte nog een wandeling naar het kapelletje. Ook hier waren de marmotten van de partij. Op onze terugweg stopten we nog even bij de plaatselijke imker om er een voorraadje honing in te slaan. 
Aangekomen aan ons huisje wachtte Dirk ons op met het voorstel om rond 19 uur op pad te gaan om dieren te spotten. Een snelle hap was dus noodzakelijk en een halfuurtje later waren we alweer op weg richting Ceillac. Onze gids bracht ons eerst naar een schitterende waterval en liet ons nadien meekijken naar marmotten, reeën en gemsen op de bergflanken. We zagen ook de schapen grazen boven op de bergtoppen! Een unieke belevenis om deze dieren in het wild te ‘spotten’.
Onze laatste volledige dag deden we het opnieuw wat kalmer aan en bleven in de buurt van Guillestre: een bezoekje aan het gehucht Gros waar je een mooie blik hebt op de Gorges van de Guil en Guillestre, een bezoek aan Mont Dauphin en wat ontspanning aan de Lac d’ Eygliers en de marmottenwandeling. Goed gevuld zodat we met een rugzakje vol mooie herinneringen konden terugkeren naar België.
Tja, op zaterdag was het dan zover: we lieten de bergen achter ons maar niet vooraleer de col de Galibier te hebben overwonnen! Na zo’n vijf uur rijden kwamen we aan bij onze tussenstop in Chagny. De broeierige temperatuur joeg ons meteen naar het plaatselijk zwembad en wat waren we blij dat we ‘s anderendaags rond 09 uur (en al 29 graden) onze ‘microgolf-verblijf’ mochten verlaten. Op naar huis, op naar Wilg 30! Terugkijkend op een zéér mooie reis doorheen een prachtig stukje Frankrijk. Vive les Hautes Alpes! 

Frankrijk 2018

Enkele dagen Limburg

Gisteren keerden Joke en ik terug van enkele dagen Limburg. We genoten er de voorbije drie dagen van het fantastische fietsparadijs, de gezellige Hasseltse binnenstad, de rust en de zalige B&B waar we verbleven. Nadat we donderdag aankwamen, parkeerden we de auto buiten de stad en sprongen we op onze tweewieler richting stadscentrum. Een bezoekje aan de toeristische dienst, een wandeling doorheen de straatjes en genieten van de zon en wat verkoeling op een terras. Na 16 uur zochten we onze B&B op aan de rand van Hasselt: ‘de Kiezel’. Een mooie stek dicht bij alles maar toch in alle rust. Na een korte kennismaking en wat uitleg konden we ons opfrissen vooraleer we een mondje gingen eten. In de Walputsteeg genoten we van een lekkere maaltijd in een mooi decor. Nadien snoven we nog even de sfeer op op de plaatselijke Parkies. Buscemi zorgde voor de zwoele beats in het Kapermolenpark.
Op vrijdag, de 13de, onze huwelijksverjaardag sprongen we op de fiets om het Limburgs fietsparadijs te verkennen. Ja, dat is het echt wel! Met meer dan 60 km in de benen moesten we maar zelden auto’s dulden op ons traject. We genoten van heel mooie fietspaden, toffe tussenstops (Bokrijk, Holsteenbron, De Bosberg, De Wijers, ‘t Goed Leven) en wederom het schitterende weer. Een zalige dag die we dan ‘s avonds nog lekker afsloten in de mooie brasserie ‘t Pleintje in Godsheide.
Zaterdag gingen we meer zuidwaarts om de fruitstreek rond Borgloon te ontdekken. De tropische temperaturen en ditmaal geen bosrijke omgeving zorgden ervoor dat onze rit wat werd ingekort. We fietsten wel langsheen de mooie kunstprojecten van Borgloon en ja, (what’s in a name) ook deze streek viel best te pruimen! Mooi om al die fruitboomgaarden te zien, het rustige glooiende landschap met daartussen verscholen de kunstprojecten. Het heeft iets!
Uiteindelijk stopten we rond 15 uur onze fietstocht op een terrasje, reden nog richting Paal om te supporteren voor onze Rode Duivels. Met nog een bezoekje aan Paal 26 waar we Wendy nog eens ontmoetten namen we afscheid van het rustgevende fietsparadijs!

 

Een dagje zee…

Nu het mooie zomerweer maar blijft aanhouden was dit het uitgelezen moment om nog eens naar de zee te trekken. Geen vakantiewerking voor Clara, Mats en Marie vandaag. Ook mama was een dagje thuis dus konden we met z’n allen richting Koksijde. Het was er helemaal niet druk en het zeebriesje zorgde zelfs af en toe voor een nodige T-shirt. Echt zwemmen in zee zat er nog niet in. Desondanks was het toch mooi strandweer en kon een lekker ijsje van ‘t Zwart Schaap niet ontbreken. Smakelijk!

Proeven van klankkriebels…

Vandaag kon je in het park terecht om even te proeven van klankkriebels van SAMW Wevelgem. Een zoektocht doorheen het park bracht je bij verschillende muziekinstrumenten die je even mocht uitproberen. De jeugdharmonie C-Barré warmde het geheel op en sloot ook dit initiatief af. Marie in actie dus! Clara en Mats trokken intussen door het park om te blazen en te trommelen. Piano spelen zat er helaas niet bij… maar toch genoten ze van dit gebeuren op hun eerste vakantiedag. Muziek, zon en vakantie: wat wil een mens meer!

Clara neemt afscheid van de kleuterschool.

Vandaag mocht Clara officieel afscheid nemen van de kleuterschool en haar diploma in ontvangst nemen. Een heel plechtig moment voor onze kleinste spruit die hiermee ook ‘groot’ wordt. In september mag ze dus ook al naar de grote school en op dezelfde speelplaats als broer en zus ravotten. Het afscheidslied werd de voorbije dagen heel veel geoefend thuis. We konden het eigenlijk al meezingen! Clara zal zeker haar juf Lisa missen. Na twee superjaren wou ze toch nog even op de foto met haar juf vooraleer ze straks de sprong maakt naar de lagere school. Dankjewel, juf Lisa!

 

 

 

Klaar om te supporteren!

Klaar om onze Rode Duivels aan te moedigen tegen Tunesië! In het duivels park in Wevelgem kan je immers op een groot scherm en in volle ambiance supporteren voor onze Belgen. Een supertof initiatief! En als het dan ook nog plaatsvindt op zaterdagnamiddag om 14 uur, de zon van de partij is en de Belgen uiteindelijk kipkap maken van de Tunesiërs dan kan de dag niet meer stuk.