Reizen

Langs de Bretoense kustlijn.

28 juli bannerOeps. Toch nog even regen voorspeld voor vandaag. We besloten om toch onze autoroute langs de kust af te leggen en te zien wat er ons allemaal te wachten stond. Eerst reden we naar Portsall. Voor de kust van deze kustplaats sloeg op 16 maart 1978 het noodlot toe. De olietanker Amoco Cadiz sloeg te pletter tegen de kliffen en zonk. Het gevolg was een enorme olieramp waarbij 220 000 ton olie in zee stroomde. Deze ramp tekende nadien de hele regio en de veiligheidsmaatregelen op zee veranderden na deze ramp drastig. Het anker van deze olietanker ligt in het haventje van Portsall. In het havengebouw werd er ook een kleine educatieve tentoonstelling opgericht die vertelt over deze historische gebeurtenis. Helaas was dit te moeilijk voor de kinderen om hier lang bij stil te staan. We reden verder langsheen de kustlijn en kwamen voorbij prachtige uitzichten. We kruisten de plekjes Pospoder en Lanildut om onze weg te vervolgen naar Le Conquet. Dit kustdorpje zag er best aantrekkelijk uit en de plaatselijke markt overtuigde ons om te voet op verkenning te trekken. We trokken langs het haventje en de markt om nadien een plekje te zoeken om te eten. In een typisch Bretoens restaurantje genoten we van ‘le poisson de jour’ en ‘des moules’. De kinderen speelden op zeker en aten spaghetti en pizza al vond Mats de mosseltjes ook wel superlekker.
Met een gevuld buikje zetten we onze tocht verder naar de vuurtoren van Saint-Mathieu. Deze toren kan je beklimmen en dus trokken we onze stapschoenen aan om de 164 treden te nemen om boven op de vuurtoren te genieten van een magisch uitzicht over zee en land. Net onder de toren vind je ook de restanten terug van een vroegere abdij en werd er in 2005 een kapelletje gebouwd ter nagedachtenis aan alle vissers die stierven op zee. Dit maakt deze site dan ook zeker een stopje waard op de rondrit langs de kustlijn.
Nu we toch in het meest zuidelijke punt waren was het tijd om terug te keren en nog een allerlaatste stop te maken aan ‘le marché de la ferme’. Dit artisanaal marktje bij de paardenhoeve was volgens onze gastvrouw een bezoekje waard. Op slechts 5 minuten van ons huisje kon je er plaatselijke producten aankopen. Met de pannenkoeken in de tas én een bonnetje voor een ritje met de koets konden we onze dag mooi afsluiten. Marie, Mats en Clara lieten zich gewillig meevoeren per koets om nadien te smullen van de Bretoense pannenkoeken. En ja, onder een stralende blauwe hemel sloten we ook weer deze vakantiedag af. En weet je, vanaf morgen staan er alleen maar zonnetjes  bij de weersvoorspelling. Joepie!

Een oud vissersdorpje en een strandje.

27 juli banner’s Morgens nog snel even boodschappen doen om de volgende dagen door te komen. Na het eten van een broodje in ons vakantiehuis trokken we richting Kerlouan. Aan de kustlijn vind je er tussen de rotskliffen de restanten van het dorpje Menehan.  Tot 1950 leefden er hier vissers in deze huisjes. Nu kan je de mooie gerestaureerde site bezoeken en wordt er uitleg gegeven over hoe de mensen er vroeger woonden en werkten. Zeker een aanrader want het domein ligt bovendien vlak aan de zee waar je op de verschillende rotsen kan klauteren en genieten van een schitterend panorama.
Iets verderop liggen de meer toeristische strandjes van Brignogan. We sloten de dag af met een bezoekje aan één van deze strandjes. En ja hoor, we konden al even met de voeten in het water stappen, het zand voelen krullen tussen de tenen en genieten van de zon!

Océanopolis

bretagnedag2Lap! Dan rijd je 800 km en sta je op onder een grijs dreigend wolkendek. Niet veel later valt er zelfs al regen uit de lucht. Toch laten we het niet aan ons hartje komen en besluiten we naar Brest te trekken. Daar bevindt zich Oceanopolis, een groot park die de onderwaterwereld weergeeft in drie verschillende paviljoenen. Je brengt er een bezoekje aan de zeedieren van de polen, de tropische oceanen en de gematigde zeeën. De kinderen keken hun ogen uit bij het aanschouwen van haaien, grote krabben, pinguïns en kleurrijke vissen zoals Nemo. Ook de zeeleeuwen stalen de show!
Na het bezoek klaarde de hemel ook op boven Brest en trokken we nog even langs de haven om vermoeid terug te keren naar ons vakantiehuisje. Vermoeid? De kinderen niet hoor! Daarom trokken we na het avondeten nog eens naar de zee om lekker uit te waaien en het water uit te dagen. Wie werd er nat denk je? Juist ja, onze Mats was bijna zo nat als de zeeleeuwen deze namiddag!

Vroeg uit de veren!

bretagnedag1Kukelukuu! Om vier uur ’s morgens uit de veren om de reis te beginnen richting Bretagne. Na alles nog eens gecontroleerd te hebben en de kinderen de auto ingezet te hebben konden we rond 05 uur vertrokken onder het gebrul van de donderwolken en een malse regenbui. Op naar Bretagne! Wie dacht dat de oogjes van de kroost direct weer zouden dicht vallen was er aan voor de moeite. De spanning van het reisavontuur hield hen klaarwakker tot de middag. Gelukkig viel de autorit goed mee. Met een verrassingszakje voor iedereen vol boekjes, spelletjes en een filmpje tussendoor waren er al gauw een aantal uren verstreken. ’s Middags waren we al flink genaderd en zorgden we voor een langere pauze om te picknicken. Nadien volgden de laatste kilometers richting Plouguin. Uiteindelijk kwamen we na 800 kilometer rijden om 15 uur aan op onze bestemming. De gastvrouw was nog bezig met alles in orde te brengen – we waren immers een uurtje vroeger dan voorzien –  maar onthaalde ons reeds met veel sympathie en gaf ons een stevige rondleiding om het prachtige domein. Een grote tuin vol speelavontuur, een mooi ingericht huisje en een speelzaal voor de kinderen. Wauw! En dit alles op 5 minuten van het strand en de Bretoense kust!
Dit worden beslist leuke vakantiedagen.

Een weekendje Ardennen

weekend_BaclainDit weekend moest in het teken staan van de Roc d’Ardenne maar door een maandje ziekenboeg werd het een gezellig familieweekendje met leuke wandelingen, genieten en … een enkel fietstochtje om de nieuwe bike eens te testen op de Ardense flanken. Ditmaal zaten we in een huisje in Baclain, een klein gehuchtje in de buurt van Montleban op zo’n 8 km van Houffalize. De omgeving was ideaal om te wandelen en de tuin bij het huis zorgde voor plezier bij de kinderen. Het was trouwens een echte dierentuin! Er zaten een paard, pony’s, een ezel, konijnen, schapen, eenden, kippen en een hond! Een ware beestenboel rondom ons!
Ook de kinderen genoten er van en vonden het super om op stap te gaan. We maakten de kabouterwandeling in Baclain, verkenden de flanken rond de Moulin de Bistain en -samen met Mats en Marie- deed ik nog een zondagswandeling in het bos waarbij we een dam bouwden en de beek volgden. Avontuur genoeg dus!

Reisje naar de Ardennen.

Compogne. Wat Compiègne is voor Parijs-Roubaix is dit stadje geworden voor ons: de uitvalsbasis van Ardens plezier. Reeds voor de vijfde keer nemen we er onze intrek in het huisje van Mevrouw Wenkin, een aardige dame die in Houffalize woont en dit huis met plezier ter beschikking stelt aan vakantiegangers. Als verwelkoming krijgen we er ditmaal zelfs twee flessen zelfgemaakt appelsap bovenop. Gemaakt met de appelen uit de tuin!
De kinderen zijn reeds verzot op de tuin met de piratenboot. Bovendien zorgen de herten ook nog eens voor extra animo.
Het werd dan ook een schitterend weekje vakantie. We konden voor het eerst enkele echte Ardennenwandelingen maken, hadden de weergoden mee, genoten van enkele leuke uitstapjes, konden de fiets op en kregen aangenaam bezoek over de vloer.
Zo kwamen de grootouders even langs en kwamen ook nonkel Lieven, tante Ilse, Jonas, Marlies en Jolien even meewandelen door de Ardense bossen.
Het deed dan ook pijn om na een weekje deze vredige rust te moeten verlaten en opnieuw terug te keren naar het vlakke, bebouwde Vlaamse land. Maar zoals ze in Senegal zo mooi kunnen zeggen: “Il faut partir pour mieux revenir”. Tot ziens, Compogne!

Compogne2014

Enkele dagen Ardennen.

Joepie, verlengd weekend! We trekken richting Ardennen naar Compogne, een klein dorpje op zo’n 9 km van Houffalize. Voor de derde keer nemen we er onze intrek in een schitterend huis met grote tuin.
Het scheelde echter geen haar of dit gezellig verlengd weekendje kon niet doorgaan. Op weg naar de Ardennen kwamen we immers in de traditionele Waalse wegenwerken terecht met file tot gevolg. Bij het remmen voor een zoveelste file keek ik in de achteruitkijkspiegel en zag ik de aankomende wagen van het naastliggende rijvak bliksemsnel naderen met een enorme rookwolk erachter. Luttele seconden later knalde die bestuurder tegen de wagen die naast ons stond aan te schuiven. Boem! Nog andere wagens vlogen als dominoblokjes tegen elkaar. Als bij wonder gebeurde dit alles op minder dan een meter van ons en bleven we gespaard. (Mercikes lieve Heer. Een schietgebedje is hier op zijn plaats.)
Uiteindelijk bereikten we toch ons huisje en konden we genieten van de Ardense rust, mooi weer en ook een super Roc d’Ardenne.
Ook de kinderen genoten opnieuw van de piratenboot in de tuin, de herten, het plaatselijke speelpleintje en de mini-Ardennenwandeling.

Weekje Ardennen

Sinds vrijdag zijn we terug van een weekje Ardennen. Het werd een zalige vakantie waar de kids zich konden uitleven op de piratenboot in de tuin, de schapen en herten konden voederen achteraan ons vakantiehuis en steentjes konden gooien in de Ourthe. Ze genoten met volle teugen! Intussen kon papa ook eens de fiets op en genieten van de schitterende streek en klimmetjes.
We bezochten ook het dierenpark in Saint-Hubert die een stuk mooier was dan het park in La Roche. Je mocht er zelfs tussen de herten wandelen! Ook Plopsa Coo stond op ons lijstje net als Parc Chlorophyle in Dochamps. Je merkt het: de week is voorbij gevlogen maar leverde enkele prachtige kiekjes op. Kijk maar eens in het fotoalbum!

Weekendje Brussel

BrusselHet voorbije weekend trokken we er even op uit zonder kids. Bestemming was Brussel: niet ver en toch de moeite te ontdekken! Al enkele malen kom ik hier op stadsklas en heb ik het gevoel dat onze hoofdstad wel heel wat te bieden heeft. Bovendien kan je er vlot heen met het openbaar vervoer. Op vrijdagnamiddag bracht de trein ons naar onze hoofdstad. Marie had het wat moeilijk met het afscheid maar opa en oma zouden de komende twee dagen hun beste beentje voorzetten om er ook voor de kids een leuk weekend van te maken. De eerste avond trokken we op verkenning naar de Grote Markt en Manneken Pis. Plots stond er heel veel volk nieuwsgierig te wachten aan het sjieke hotel Amigo. Bruce Springsteen verbleef daar immers voor zijn optreden in Werchter en vele hoopten een glimp op te vangen van ‘the boss’. Een etentje in Rue des Bouchers leerde ons dat je er dik bent opgelegd en dat het eten verre van voortreffelijk is. Een blik op de website van tripadvisor moest ons nadien jammerlijk gelijk geven. Hadden we maar op voorhand even rond geneusd…
Zaterdag bezochten we eerst de St.-Michielskathedraal, het Koninklijk Paleis, het Warandepark en het Parlement om daarna met de metro naar de Heysel af te zakken. In Bruparck voelden we ons supergroot bij het bezoek van mini-Europa en konden we smullen van een lekkere maaltijd in één van de restaurantjes. Wat een verschil met gisteravond! We trokken ook nog naar de hoogste bol van het Atomium om daarna wat na te genieten op het Brosella-folkfestival in het park aan de voet van het Atomium. ‘s Avonds gingen we nog de sfeer opsnuiven en iets smullen in de buurt van de beurs. Deze wijk was een aangename kennismaking!
Zondagvoormiddag bracht de publieke lift van aan het Poelaertplein ons naar de Marollenwijk. We kuierden rond op het Vossenplein en zagen dat je echt wel alles kan kopen en verkopen op zo’n ‘marché aux puces’. Met een wandeling terug naar de Grote Markt sloten we nadien ons geslaagd weekendje Brussel af. Het deed deugd even kindervrij te genieten maar het was even fijn om nadien drie gelukkige deugnieten te zien zitten op het bankje aan het station wachtend op de terugkomst van mama en papa. O wat waren ze blij ons terug te zien (en wij hen ook)!

 

Weekendje op de boerderij

We hebben er een super weekend op de boerderij opzitten! Vrijdagavond trokken we richting Oostende om er onze intrek te nemen op Hof Ten Hullenhove. Deze verblijfshoeve ligt iets buiten Oostende aan de rand van de luchthaven met zicht op de landingsbaan en de vele akkers er om heen. Het verblijf was voor de kinderen echt super! In de afgesloten tuin, die grenst aan de weide waar de koeien grazen, stond een trampoline, een glijbaan en was er voldoende plaats om te fietsen. Bovendien was er een enorme binnenzaal waar er massa’s speelgoed voorzien was: een pingpongtafel, een voetbaltafel, een leeshoek, een speelhuisje, verschillende speelgoedbakken, gezelschapsspelen, … Hier kon je wel eens een regenachtige dag goed doorkomen! Gelukkig was er de zon die ervoor zorgde dat we het aperitiefje en de maaltijd konden verorberen op het ruime terras.
Op zaterdag mochten we even een kijkje nemen in de stal bij de koeien en reden we met de go-carts op het binnenplein van het erf. Er stonden immers meerdere billenkarren klaar om even uit te testen. Na de middag trotseerden we de felle wind op de braderie in Middelkerke om nadien toch nog te kunnen genieten van de ondergaande zon op het terras en de smakelijke barbecue.
Op zondag genoten we nog van het lekkere ontbijt die de gastvrouw en -heer ons aanboden en trokken we nadien huiswaarts. De mama en de kids met de auto. De papa met de fiets!
Dankuwel, hof ten Hullenhove voor dit plezante weekend!

Boerderijweekend