Losse berichten

Great War Remembrance Race

Blij dat ik vandaag mocht meewerken aan het welslagen van één van de mooiste koersen in wording. Een schitterende setting: een podium aan de Menenpoort en een aankomst op de Grote Markt in Ieper. Eerlijk? Wel, dan is de aankomst van Gent-Wevelgem toch een pak minder. Door de slechte plaatsing op de kalender stonden er geen grote namen aan de start maar dit belette niet dat het een aangename race werd. De onbekende winnaar Mihkel Raim zal het worst wezen. Hij mocht als eerste ooit gehuldigd worden aan de voet van de Menenpoort onder begeleiding van doedelzakklanken. Bravo! Ik hoop dat dit het begin mag zijn van een mooie, nieuwe koers op een uniek parcours. 

Museumbezoek

Op deze feestdag, 15 augustus trokken we met de trein naar Brussel om er een bezoekje te brengen aan het museum voor Natuurwetenschappen. Gelegen nabij de Europese wijk bracht de trein ons bijna tot aan de ingang van het museum. Nog even zoeken en dan hupsakee met onze neus tussen de dino’s! Dit museum is echt een schat aan informatie die zowel voor jong als oud leuk is om in rond te snuisteren. De immense skeletten zijn natuurlijk de blikvanger maar ook de andere zalen zijn de moeite waard. Zo sta je naast de eerste mensen of een echte gorilla.
Na het bezoekje zochten we nog even Manneken Pis op en de Grote Markt. Tja, in Brussel moet je toch altijd eens de bekendste inwoner ‘spotten’ hé.

Fietstochtje met Mats

Net als vorig jaar klom ik samen met Mats even de fiets op voor een tochtje met de mountainbike. Ditmaal trokken we op oorlogs(fiets)pad richting Zonnebeke om via het Polygonebos, Hill 62 naar Zillebeke en Ieper te trekken. We hielden even halt op Hill 62 en in Ieper om een slokje te drinken van de bidon om daarna via de Frezenberg terug te keren naar Zonnebeke. We ontdekten dat het stukje grond op de Frezenberg geschonken werd door Vanackere uit Wevelgem. Bam! Als dat geen stukje toevallige geschiedenis is! Hier bleven tijdens een slag in de Eerste Wereldoorlog slecht 4 officieren en zo’n 150 soldaten in leven van de 1098 Canadese lieden. Een waar bloedbad die uiteindelijk er toch voor zorgde dat de geallieerden stand hielden… . We bewonderden van hieruit ook de activiteiten in Bellewaerde. Het gillend plezier kregen we er als klankbord bij. Na een korte pauze was het tijd om de laatste kilometers af te leggen richting Zonnebeke en ons te goed te doen aan een verdiend zoetigheidje. Een geslaagde namiddag met zo’n 23,5 kilometer op de teller. Proficiat, Mats!

Play Kortrijk

Deze namiddag even Play Kortrijk gaan verkennen met de drie kinderen. Gestart aan het museum Kortrijk 1302 waar we heel wat nuttige info kregen en een eerste blik konden werpen op enkele kunstwerken. We wandelden door een casino, zagen kleurrijke fietsen, schuifpuzzels van Afrikaanse vlaggen en twee kortfilmpjes die we toch aan ons lieten voorbijgaan. (Het ene over de spelende en opgroeiende terroristenkinderen vond ik niet voor de jonge kinderoogjes van Clara).
Via de academie, waar je een bad kan nemen in 150 kg confetti, trokken we naar de Broeltorens. We namen eerst even een kijkje in de eerste toren waar we tot boven konden klauteren om daarna de noordertoren te bedwingen en er een bad van felgroene ballonnen aan te treffen. Een leuke spelervaring voor de kinderen. De uitgang? Wel daarvoor mocht je door het raampje van de Broeltoren springen op een zacht luchtkussen. Even een zweefgevoel…
We trokken nog verder richting Grote Markt om het superbed te bezichtigen. Ja, springen op bed was hier zelfs een verplichting! 
Om wat te bekomen van dit alles namen we onze toevlucht in de stilte van het Begijnhof om er bij de Grootjuffrouw te genieten van een drankje en een stukje taart. Aangezien de installaties telkens om 17 uur sluiten moesten we hier onze verkenning stopzetten. Maar dit smaakt naar meer! Nog mogelijk tot 11 november 2018. We komen zeker nog eens terug!

Na de Franse bergen volgt de Belgische kust!

Eventjes een dagje Belgische kust na onze reis naar Frankrijk. Samen met oma Tine, tante Ilse, Jolien en Marlies gingen we naar Koksijde. Het was misschien wel één van de mindere dagen van deze bloedhete zomer maar dat bedierf de pret niet. Zandkastelen bouwen, go-cart rijden, een ijsje eten: het hoort er allemaal bij! En ja hoor, bij het verlaten van de kust was er een helder blauwe hemel. Op naar een volgende gezellige zomerdag… .

Een dagje zee…

Nu het mooie zomerweer maar blijft aanhouden was dit het uitgelezen moment om nog eens naar de zee te trekken. Geen vakantiewerking voor Clara, Mats en Marie vandaag. Ook mama was een dagje thuis dus konden we met z’n allen richting Koksijde. Het was er helemaal niet druk en het zeebriesje zorgde zelfs af en toe voor een nodige T-shirt. Echt zwemmen in zee zat er nog niet in. Desondanks was het toch mooi strandweer en kon een lekker ijsje van ‘t Zwart Schaap niet ontbreken. Smakelijk!

Clubkampioenschap turnen

Voor Mats stond er dit weekend een laatste keer turnen op het programma. Tijdens het traditionele clubkampioenschap wordt er even gekeken hoe goed ze de aangeleerde oefeningen onder de knie hebben. Mats kijkt er telkens naar uit en was blij dat hij dit jaar opnieuw van de partij kon zijn. Uiteindelijk kon hij met een zilveren medaille het turnseizoen uitwuiven. Trotse turner, onze Mats.

 

Kreadance Diva

Een druk weekend voor de boeg met heel wat optredens van Krea voor Clara en Marie en daarbovenop nog eens de barbecue van de jeugdharmonie!
Vandaag mocht Clara de spits afbijten in het cultuurcentrum met haar optreden. Leuk om haar eens aan het werk te zien en glunderen dat ze doet op het grote podium!
Voor mij duurt dit hele gebeuren wel iets te lang. Gelukkig bracht de pauze soelaas en pikten opa en ikzelf Clara op om huiswaarts te trekken … en ja, de tweede helft van Charleroi – Club Brugge mee te pikken. Tja, de rest van het weekend staan de kinderen centraal. De tweede helft was nu toch eens voor ons!