Losse berichten

Eindelijk is de lente in aantocht!

Het is weeral een tijdje geleden dat er een berichtje werd gepost. De afgelopen weken waren dan ook redelijk hectisch.  Zowel op school als thuis was er weinig ademruimte. Zo werd Marie’tje bevrijd van haar etterende oogjes door een dagje in het ziekenhuis te verblijven. Helaas was dit de aanzet tot een tweetal minder gezonde weken. Eerst was onze lieve meid wat buikgrieperig en daarna kreeg ze nog eens een deftige verkoudheid met hoestbuien er bovenop. Sinds dit weekend is Marie’tje gelukkig weer aan de beterhand. Niks te vroeg!

Met al deze bijkomende beslommeringen en de drukke schooldagen met nogal wat avondvergaderingen geraakt de fietsconditie maar niet van de grond. Vanmorgen toch weer de fiets opgekropen voor het derde tochtje van dit jaar! Het werd de toerrit van WTC Leiedal die ons van Wevelgem naar Kemmel bracht. Schoon tochtje die me toch weer iets meer dan 80 km op de teller bijbracht. Met de zonnige dagen in het vooruitzicht wil ik alleszins verder de bike op zodat de achterstand toch niet al te groot wordt, want voor je het weet staan de marathons weer voor de deur en wie dan over een slechte conditie beschikt kan maar beter thuisblijven.  Je merkt het de lente en de vakantie komen niks te vroeg om daar iets aan te veranderen.

Traphangen!

Traphangen? Wat is dat nou voor iets? Wel, aangezien ik nog steeds veel last had van mijn borstkas – de pijn was nog toegenomen en goed slapen was onmogelijk – besloot ik om nog maar eens de dokter te raadplegen. Besluit: waar de onderste ribben samenkomen aan het borstbeen loopt het fout en zit alles niet zoals het moet. Oplossing: kraken of je eens goed laten hangen met je hele lichaam. De enige plek waar me dit lukt is aan de trap. Zo hing ik reeds een paar keer aan onze nieuwe trap om daarna toch wel wat verschil te voelen. Hopelijk is dit vlug opgelost en kunnen we eindelijk weer eens de fiets op. Het is immers hoog tijd! Ik moet zeggen dat het wel al begint te kriebelen… en als het kriebelt moet je sporten hé!

Niemand ontsnapt aan "meneer griep"

De eerste maand van 2009 zit er zo goed als op.  Deze week nog serieus wat last gehad van mijn longen (of zijn het de ribben?). Blijkbaar is er toch iets blijven “plakken” na die griep van vorige week. Bij Joke is het zeker blijven hangen, want zij was deze week geveld door het virusje. Op die manier ontsnapt er dus niemand aan “meneer griep”. Voor de rest was het een drukke week met weinig nieuwsfeiten.
Kleine Marie beleefde trouwens een super week! Ze was ferm actief en at dat het een lieve deugd was! Zelfs ‘s nachts liet ze zich af en toe eens horen om toch nog wat te drinken te krijgen. Kortom: ze is weer de oude, speelse, goedlachse Marie! Bekijk maar eens het filmpje dat we maakten tijdens haar speelmomentje.

In de ziekenboeg

Man, man, man, miserie! Niet enkel Fernand van de Kampioenen kent die uitspraak. Het is er eentje waar ik me deze week perfect kan in vinden. Reeds van zaterdag lig ik immers in de lappenmand. Opgestaan met keelpijn, hoesten en koorts. Voor alle zekerheid naar de dokter geweest want hoe vlugger je er bij bent, hoe vlugger je “die beestjes” de baas bent. Helaas dus… blijkbaar was het virusje Influenza A zo vriendelijk geweest zich te nestelen bij mij. Lang geleden dat ik nog de griep had en hopelijk zal het nog lang duren vooraleer hij de volgende keer zal langskomen. Man, man, wat ben je daar mottig van!
Intussen kreeg ook kleine Marie het leuke beestje te pakken en zitten we hier reeds een weekje samen “gezellig” te zieken. Gelukkig is mama Joke de rots in de branding! Ik hoop dat ik me vlug een stuk beter voel en weer naar het werk kan want ook daar beginnen er stapeltjes te groeien. Gegroet!

O what a day!

Vandaag, 13 januari 2009: een speciale dag want precies 4 jaar geleden was het het begin van Joke en Bert. Die bewuste donderdagavond startte ons avontuur. Nu 4 jaar later is er reeds heel wat gebeurd! Intussen zorgt Marie voor de nodige animo en werd Wilg 30 onze nieuwe thuis.
Voor de rest was het een dag zoals 13 (hoe origineel) in een dozijn. Beginnen met het dagelijkse ochtenritueel: was, plas, koffietas en jas. Gevolgd door een ritje langs Petoeter om nadien school op te zoeken.  O ja, toch een kleine unieke belevenis deze morgen: het had niet gevroren! De eerste keer in dit nieuwe jaar dat er ‘s morgens geen ijslaagje op de auto lag. Dank u wel!

Vanavond zal het alleszins geen uitbundige feestpartij worden want na het thuiswachtscenario van gisteren waarbij dochterlief weigerde tot slapen en eten, zal ik mezelf eens voornemen vroeg onder de wol te duiken. Benieuwd of kleine Marie dat toelaat…

Brr… vriezedag!

06 januari 2009:  Driekoningen maar ook vriezedag! Vandaag wordt het één van de koudste dagen in de afgelopen 10 jaar. We zullen het geweten hebben!

Deze morgen de auto met veel moeite ijsvrij kunnen maken. Het was zelfs zo erg dat mijn simpel maar o zo sierlijk ijsschrepertje de geest gaf.

Nou ja, wat is een ijsschrepertje? Even later hoor ik het nieuws op de radio waarin gezegd wordt dat er in onze hoofdstad een dakloze dood werd aangetroffen. Ook in eigen provincie werd een vermiste man dood teruggevonden. Brr… je krijgt het er nog kouder van. We mogen nog van geluk spreken dat we met onze muts, handschoenen en sjaal buiten kunnen komen om onze heilige koe, de wagen,  ijsvrij te maken. Wat een verschil in zorgen, bedenk ik me plots… . Uiteindelijk toch met een ronkende motor kunnen vertrekken richting school voor een nieuwe werkdag vol uitdagingen en … verrassingen. Zo stonden de kinderen van het koor deze middag plots aan het bureau met een recital aan Driekoningenliederen. Het is immers een slordige 2000 jaar geleden dat die drie wijzen (Melchiar, Kaspar en Balthazar) een bezoekje brachten aan de kribbe. Tjonje, tjonge, zou het toen ook zo koud geweest zijn? Ik hoop voor hen van niet!

Vakantie is voorbij…

Morgen is het weer zover… de eerste werkdag van het nieuwe kalenderjaar. De kerstvakantie is precies voorbij gevlogen. Ja, ik weet het, als ik dit zeg dan zijn er weer een heleboel die zullen zeggen dat ik al zo’n gelukzak ben met veel vakantie, maar toch… . Het was trouwens een vakantie met heel wat gebeurtenissen:  kleine Marie die ziek was en enkele dagen in het ziekenhuis verbleef, kerstavond en kerstmis die mede daardoor minder plezant en aangenaam verliepen, nog heel wat boor-, zaag- en klopwerk in de nieuwe woning, en tussenin nog eens zelf geveld worden door buikgriep.
Nou ja, je zou voor minder nog even op adem willen komen!
Maar desondanks starten we morgen opnieuw met de nodige energie en enthousiasme. Laat ons hopen dat Marie’tje deze nacht voor even geen “nachtmarie” heeft en zoetjes verder droomt tot de wekker ons genadeloos uit de vakantie rukt.
Goedemorgen 5 januari!

Wilg 30 is geboren!

Het heeft heel wat voeten in de aarde gekost maar uiteindelijk is het dan toch gelukt om “wilg30” op de wereld los te laten.
In dit nieuwe kalenderjaar willen we er een goed voornemen van maken om tijdig deze webstek aan te passen en zo snel mogelijk weer de gekende pagina’s aan te vullen. Voorlopig is het nog maar een magere bedoening maar we zullen er snel verandering in brengen.

Deze pagina is bovendien een blogpagina. Dit wil zeggen dat hier telkens nieuwe berichten verschijnen via een logboek. De overige pagina’s zijn infopagina’s met nieuws over onze reisavonturen, het mountainbiken en de bewoners van “Wilg 30”. Blader er al maar even door…

Tot slot willen we iedereen ook een prettig, sportief, maar vooral gezond 2009 toewensen.
Groeten van ons drietjes,

Joke, Bert en Marie.