Author Archive: Bert

Corona treft raak.

Nadat het aantal besmettingen de laatste weken weer steil de hoogte in ging begon de bezorgdheid ook weer toe te nemen. Nu alles weer zoals vroeger was met heel veel hobby’s voor de kinderen, school, werk, een voorzichtig bezoekje door of aan familie kon het virus zich weer wijd verspreiden. Dit was de voorbije twee weken ook merkbaar op school. Het aantal afwezigheden omwille van quarantaine of ziekte begon gestaag te stijgen. Met de herfstvakantie voor de deur was vorig weekend plots ook Mats geveld met koorts. Een doktersbezoekje op maandag zorgde voor een hard verdict: positieve test op corona bij Mats maar ook bij Joke (die op dat moment kerngezond was en zich van kwaad bewust was).
Helaas enkele dagen kwam ook bij Joke de koorts en afgelopen vrijdag zorgde het virus voor een nieuwe overwinning: Marie was ook geveld en positief getest. Eén lichtpuntje (nou ja): ikzelf testte negatief.
Tussenstand coronavrij – corona: 2 – 3.
Enkel Clara kreeg nog geen wisser in de neus gestopt maar ze voelt zich gelukkig nog kiplekker. Ieder zit reeds een weekje in quarantaine en dit mag je gerust letterlijk nemen: elk in zijn kamer. Ik moet zeggen dat het verre van aangenaam is en ik het beu ben als koude pap. Niet dat ik graag tussen de mensen wil zijn (want dit zal ik zeker zoveel mogelijk beperken) maar ik had zo graag eens gaan sporten of een wandeling willen maken die verder reikt dan een slaapkamer of het tuinhuis. Nog even…
Gelukkig brengt de nieuwe cd van Bruce Springsteen en wat sport op tv wat soelaas.

Vormsel Marie

Met een paar maanden vertraging was het dan toch zo ver: Marie mocht vandaag haar Vormsel doen. Met een beperkt publiek en zonder veel gezang en toneel vond de viering plaats in de Sint-Hilariuskerk. Gelukkig konden de oma’s en de opa’s of andere familieleden meevolgen via de livestream. Het feest achteraf was er ook eentje in beperkte kring. Een aperitiefje bij tante Ilse (op afstand) en daarna een gezinsboottochtje op de Leie. O ja, en het weer was ons toch heel even wat gunstiger gezind want ondanks de felle wind en de regen deze morgen konden we toch twee uur droog de Leie afvaren richting Wevelgem. We trekken ons dus op aan de positieve dingen. Toch dit: van harte proficiat Marie!

Fietsdagje Brugge

Terwijl Marie en Mats op kamp zijn, profiteren we er even van om te fietsen rond Brugge. Clara vertoeft even bij oma terwijl wij de tweewieler op springen en onder een dreigende wolkenhemel vaart zetten richting Damme. Net aangekomen in dit pittoreske dorpje krijgen we een stevige regenbui over ons heen. Even wat schuilen en een hapje eten om daarna in betere weersomstandigheden onze tocht verder te zetten. Bij de herstart maakte Joke wel een deftige tuimelperte maar dit weerhield ons niet om toch de overige kilometers af te malen. We genoten van een mooi tochtje maar misten toch ook wel de kans om een koffietje te drinken tijdens deze tocht. Corona, weet je wel…

Bezoek luchtmacht Koksijde

In het begin van de vakantie kwam er een reportage op het VRT nieuws waarin verteld werd dat je gedurende de vakantie een bezoek kon brengen aan de Summerexpo op de luchtmachtbasis van Koksijde. Je kon er plaatsnemen in een Seaking en een F-16 en kreeg er een leerrijke rondleiding. Dit leek me wel een leuke uitstap dus deed ik enkele dagen later de nodige reservering. Bijna alles was reeds volzet en uiteindelijk lukte 11 augustus nog om 09 uur ‘s morgens. Het was dus vroeg dag toen we aan poort 6 stonden van de luchtmachtbasis. Na het meten van de koorts (die er gelukkig niet was), en de paspoortcontrole (die niet ging aangezien ik mijn portefeuille vergeten was thuis!) mochten we richting hangar waar we eerst de Agusta-helikopter zagen landen om daarna uitleg te krijgen over de geschiedenis van de Seaking. Tussendoor zagen we nog de passage van twee F-16 vliegtuigen om daarna nog even in zo’n gevechtstoestel te mogen klimmen. De leerrijke uitleg maakte dit een boeiend bezoekje meer dan de moeite waard! Omstreeks 10.30 uur trokken we richting strand om deze snikhete dag aan de Noordzee verder te zetten. Een ritje met de go-cart en een ijsje mochten natuurlijk niet ontbreken.

Reis Normandië

Dit jaar hielden we het iets dichter bij huis omwille van het hele corona-verhaal. Op slechts 4 uur 30 minuten rijden van de Wilgenstraat ligt het Normandisch kustdorpje Ver-sur-Mer. Een weekje lang verblijven we er in een huisje op zo’n 2 km van het strand. Na een eerste wandeling (verkenning) doorheen het dorpje om nog enkele boodschappen te doen, blijkt al vlug dat dit kustdorpje zéér rustig is en geen toeristen lokt. Er is nochtans een museum gevestigd die verteld over de oorlogstijd en over de overzeese postvluchtverbinding in 1927.
Dat deze streek geschiedenis ademt merk je overal. Er zijn tal van begraafplaatsen, musea en monumenten die herinneren aan D-Day zo’n 76 jaar geleden.
Tijdens de eerste korte uitstap naar Port-en-Bessin blijkt dit ook nog eens: deze vissershaven was in de tweede wereldoorlog een belangrijke haven voor het aanvoeren van petroleum. Nu is het een druk bezochte havenplaats waar je kan rondwandelen en waar je ook een Vauban-toren vindt. Het (keien)strand ligt er ook bezaaid met enorme Sint-Jakobsschelpen. We verkennen even de kleine poeltjes die zijn ontstaan door het terugtrekkend water en zoeken garnalen en krabben. Een leuk avontuur!
Een vakantie in deze streek staat ook voor een dagje geschiedenis. Zo dichtbij de landingsstranden moet je jezelf gewoon een dagje onderdompelen in juni 1944. We bezoeken eerst Arromanches 360° waar een twintig minuten durende film het verhaal vertelt van deze periode. De pakkende beelden, geprojecteerd rondom jou, laten niemand onberoerd. Buiten het gebouw zie je de pontons in zee drijven die dienst deden als ‘kunstmatige haven’. We rijden verder langs de stranden en stoppen bij Omaha Beach. Hier kwamen de Amerikanen aan wal en hadden ze de moeilijke taak om het strand nabij Colleville-sur-Mer in te nemen. Dat deze taak leidde tot heel wat slachtoffers is te merken aan de impressionante Amerikaanse begraafplaats. Meer dan 9000 Amerikaanse soldaten liggen hier begraven. Onder hen ook generaal Roosevelt.
Nog wat verderop langs de kust maken we nog een stop bij Pointe du Hoc. Deze kliffen waren heel moeilijk in te nemen tijdens de tweede wereldoorlog en waren dus een speciale taak voor de Amerikaanse rangers. Ze moesten de 30 meter hoge kliffen bedwingen en dat terwijl de vijand hen onder vuur nam. Van de 225 infanteriesoldaten stierven er meer dan 130 tijdens deze aanval.
Om de geschiedenisdag volledig te maken brachten we ook een bezoekje aan het Overlord-museum. Hier wordt de gebeurtenissen chronologisch weergegeven en zie je ook heel wat toestellen (vliegtuigen, tanks, auto’s, kledij, …) uit deze bloederige periode. Je zou het haast vergeten maar we mogen van geluk spreken dat we dit moeten beleven. Nooit meer oorlog!

Na de geschiedenisdag wachtte een leuke wandeldag in het Zwitsers Normandië. Nabij Saint-Philbert-sur-Orne vind je de Roche d’Oetre, een hoog gelegen uitkijkplaatsje boven de gorges van de rivier la Rouvre.
We wagen ons aan de wandeling van net geen 9 km met als start een afdaling naar de rivier om nadien zo’n 4 km de waterloop te volgen en terug te keren via enkele mooie dorpjes rond de vallei. Het pad is heel afwisselend en de lok van het water van het riviertje doet ons regelmatig stoppen om eens de ‘rotsen’ te beklimmen. Nabij het ‘maison du paysage’ stoppen we om een ijsje te eten. Hier verlaten we ook de rivierbedding en gaan we langzaam omhoog richting vertrekpunt. Tussenin ontdekken we nog een eenzaam muisje en komen we ruiters op een koe tegen. Uiteindelijk eindigen we terug aan de Roche d’Oetre en zoeken we nog even het ‘menselijk profiel’ die zichtbaar is langs de zijkant van de overstekende rots.

Nu de temperaturen ook hier de hoogte ingaan is het tijd voor een heuse stranddag. Eventjes niksen, een zwemmetje in zee, een spelletje petanque of kubb en kastelen bouwen in het zand. Hier is er meer dan plaats genoeg op het strand!

Omdat ik elke reis ook een factor ‘avontuur’ hoort gaan we ook op uitstap naar het viaduct van Souleuvre. Hier kan je met een rodelbaan de helling naar beneden zoeven, een touwenparcours doen tussen de bomen en zelfs benji-jumpen. Dit laatste zien we liever gebeuren dan zelf mee te maken.
Er is ook een park waar je een blote voetenpad kan volgen waarbij je wandelt op allerlei stenen, zand, hout en zelfs doorheen modder en water.

‘s Avonds bewonderen we de zonsondergang ter hoogte van de batterie de Longues, een Duitse verdedigingsplek nabij Longues-sur-Mer. Hier dichtbij vind je ook de natuurpracht van ‘les demoiselles de Fontenaille’.

We sluiten de reis af met hoge temperaturen en nog een stranddagje. Genieten aan het strand van Courseulles-sur-Mer of het landingsstrand van Juno Beach waar de Canadezen aan land kwamen.

Merci Normandie pour ce voyage intéressant et amusant!

Normandië 2020

Hier gaan we weer: coronawandelingen.

Bubbel hier, bubbel daar, mondmaskertje aan, afstand houden, … de hele coronahistorie blijft verder duren en werd nog eens verstrengd. Een vaste bubbel van 5 tot eind augustus betekent geen vrienden meer uitnodigen voor de barbecue maar gelukkig mag een wandelingetje wel nog. We zijn er dus opnieuw aan begonnen: aan onze coronawandelingen. Bedankt voor de compagnie, Viktor!